Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Breathless ..MUSHY ! Live @ Deah Disco ,Athens 16-10-2013..


''I’m a sensitive person so all sounds are directly connected with my mood, my feelings. It’s about channelling moods into music......'' [ Fact magazine ,Φεβρουάριος 2013]
H Valentina Fanigliulo a.k.a. MUSHY,είναι από τις γυναίκες που έχουν αφιερωθεί στην Τέχνη.
'' I started to make music when I started my studies on architecture. Before that I was involved into videos, photography, drawings, styling. I feel my main life purpose is to investigate all kinds of art forms...''  
Γεννήθηκε στη Ν.Ιταλία αλλά η Ρώμη είναι η πόλη που προτιμά να ζει πλέον. Με τη μουσική ξεκίνησε στην ηλικία των 19 χρονών,όταν σπούδαζε αρχιτεκτονική, με επιτόπιες ηχογραφήσεις με κάμερα, χρησιμοποιώντας σύρματα και άλλα βιομηχανικά υλικά.
Φυσικά και την επηρέασε η industrial  αισθητική και οι πρώτες τις ηχογραφήσεις ήταν γεμάτες με φωνές και drones..
Άρχισε να διαμορφώνει περισσότερο το μουσικό της στυλ και να «σχηματοποιείται» μουσικά όσο μεγάλωνε η οικειότητα της με τα συνθεσάιζερ και παρεμφερή ηλεκτρονικό εξοπλισμό. Στην αρχή ηχογραφούσε οργανικά ηλεκτρονικά κομμάτια αλλά μετά και κανονικά τραγούδια. 

  Δύο άλμπουμ ,δύο split και ένα mini στα οποία ακούτε τη MUSHY δημιουργεί τοπία θορύβου και να μεταλλάσσεται αισθητικά,από το 2003 έως και το 2010,είναι καθαρά για εγκυκλοπαιδικές γνώσεις αν  είστε λάτρεις του λευκού θορύβου και της industrial αισθητικής.
Το 2011 όμως, το πρώτο της επίσημο άλμπουμ '' Faded Ηeart'' στην Mannequin records ,την έφερε στο προσκήνιο και την έκανε γνωστή σχεδόν παντού αλλά και στην Ελλάδα. Σκοτεινό,ονειρικό,νοσταλγικό και συναισθηματικά έντονο, είναι ένα άλμπουμ που άργησα να του δώσω την πρέπουσα σημασία αλλά όπως όλα τα άλμπουμ που παραμένουν στη ζωή μας δεν έχει ημερομηνία λήξης αλλά ωριμάζουν και βρίσκουν πάντα την κατάλληλη ευκαιρία για να εδραιωθούν στο μουσικό μου σύμπαν.
 Το 2012,είχε αρκετές κυκλοφορίες αλλά το άλμπουμ ''Breathless'' ήταν αυτό που θα μπορούσε να μου κάνει μεγαλύτερη «ζημιά» αν το άκουγα έγκαιρα και όχι δέκα μήνες μετά. Άλλο ένα άλμπουμ που αγνόησα και μετανιώνω γι' αυτό. Εδώ η συναισθηματική έξαρση,το σκοτάδι το όνειρο και η νοσταλγία κυριαρχεί και πάλι, αλλά οι συνθέσεις είναι πιο πλούσιες ενορχηστρωτικά και με πολύ στρωτή παραγωγή. Το αποτέλεσμα είναι ακόμα πιο ονειρικό και σίγουρα πιο προσβάσιμο σε περισσότερο ακροατήριο.
Ακροατήριο που αξίζει στην Valentina Faningliulo με την οποία είχα την χαρά να συναντήσω στον πάγκο με cd ,βινύλια και μπλουζάκια της που είχε στήσει στο Death Disco τη βραδιά της πρώτης της εμφάνισης στην Ελλάδα. Το νότιο Ιταλικό της ταμπεραμέντο σε συνδυασμό με την απλότητα και το χιούμορ που ΔΕΝ βρίσκεις εύκολα σε ανάλογες σκοτεινές ντίβες,φάνηκε στις κουβέντες που ανταλλάξαμε ανεπίσημα πριν και μετά τη συναυλία. Είναι ενθουσιώδης,σεμνός και κοινωνικός χαρακτήρας κάτι που δε βγαίνει με τίποτα στην μουσική που κάνει εκτός ίσως ότι είναι μια εξαιρετική μαθήτρια της Σκοτεινής σχολής του ροκ και της ηλεκτρονικής μουσικής των τελευταίων τριάντα χρόνων.
Στη σύντομη εμφάνισή της έδειξε με χαρακτηριστική απλότητα πόσο καλά στέκεται επί σκηνής.
Βυθισμένη όλη την ώρα μέσα στα τραγούδια της, με  φωνή εντυπωσιακά καλύτερη από τους δίσκους   χρησιμοποιώντας μόνο απλά εφέ. 
Όλα τα τραγούδια της ερμηνεύτηκαν και παίχτηκαν από την ίδια, κοντά στις συναισθηματικές εξάρσεις των δύο τελευταίων δίσκων της ,με σωστό ήχο,αφήνοντας πολύ καλές εντυπώσεις στη μεγαλύτερη μερίδα του κοινού που προφανώς ήξερε γιατί ήρθε αλλά δεν φανταζόταν πόσο καλή θα ήταν  ζωντανά.
 ''When I play with other musicians, it’s big and enveloping. But when I play alone, I can make the music more intimate and close....''  
Η παραπάνω δήλωση μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους...Θα θέλαμε να τη δούμε και με άλλους φυσικά,να παίζει ζωντανά...
Το μόνο πρόβλημα ήταν η σύντομη διάρκεια του σετ .Το τέλος ήταν μια άβολη μετατόπιση του ματιού που ήταν αγκιστρωμένο στην καλλιτέχνιδα σε όλη τη διάρκεια και δεν ήθελε να περιπλανιέται πουθενά. Μετατόπιση προς τον πάγκο για αγορές και εντυπώσεις για το σώου ήταν η χαλαρή μετάβαση στην πραγματικότητα.
Γιατί η συναυλία της MUSHY ήταν μια οπτασία .Απλά..... 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...