Set the Twilight reeling : Lou Reed (March 2, 1942

Set the Twilight reeling : Lou Reed (March 2, 1942 – October 27, 2013)...

«..Lou Reed, a massively influential songwriter and guitarist who helped shape nearly fifty years of rock music, died today. The cause of his death has not yet been released, but Reed underwent a liver transplant in May...»
Αυτά ανακοίνωσε το Rolling Stone πριν από λίγο και πιστέψτε με δε μου είναι εύκολο να το δεχθώ.
Έχω πάει πάσο με πολλούς θανάτους σταρ και αγαπημένων μουσικών,έχω σοκαριστεί για το απρόοπτο ή καλύτερα του πόσο ξεχνούμε για μερικούς αγαπημένους καλλιτέχνες ότι κάποια στιγμή θα πάρουν εξιτήριο από αυτή τη σκατοδιάσταση...
Αλλά για μερικούς πιο μεγάλους ,όπως o Lou Reed, Patti Smith,Peter Gabriel,Kate Bush, ο Iggy Pop,o Arthur Lee,ο Roky Erickson,ο Edward Ka-Spell,η Laurie Anderson,δεν μπορώ να πιστέψω ποτέ ότι θα φύγουν από εδώ.Ποτέ όσο ζούμε ..Κι όμως..Πρέπει να το αποδεχτώ αλλά μου είναι δύσκολο.Γιατί κάποιοι από αυτούς νοερά ,με τη μουσική τους,ήταν πολλές φορές η «χείρα βοηθείας»,το φιλικό,χαλαρό ταπ-ταπ στην πλάτη σε άβολες ή δύσκολες στιγμές..
O Lou Reed «βοήθησε» πολές φορές την κατάσταση. Πότε με τους VELVET UNDERGROUND,πότε με το ''Transformer'',''New York'', κάποιες σποραδικές στιγμές από ζωντανές εμφανίσεις του κλπ...
Κυρίως όμως ήταν η Φωνή και η ακλόνητη ηρεμία που σου δημιουργούσε.
Τον είδα ζωντανά,στην Αθήνα,την 1/07/1996, με τον Elvis Costello και τον David Bowie και ξεκινούσε με το ''Dorita(The Spirit)/ ''Sweet Jane'' .Είναι μοναδικός σκέφτηκα ,δεν είναι παρά ένας πολύ μεγάλος καλλιτέχνης· τώρα μπορώ να το πω και δεν πιθηκίζω τις κριτικές και την «αύρα» του μύθου που μας παραμυθιάζει και μας τυφλώνει.Άσχετα αν μέχρι το τέλος είχα βαρεθεί την τελειότητα του ήχου και την άψογη απόδοση του set, το να βλέπεις τον Lou Reed ζωντανά είναι σαν να βλέπεις ένα ατόφιο κομμάτι ιστορίας και αυθεντικότητας...
Καλό ταξίδι Lou..

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου. Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60 χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής». Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον. Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας. Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου