Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Dreaming in Metropolis with AUTOMELODI !..Alive at Death Disco Athens [16-11-2013]




 Ο Xavier Paradis  πριν από τους AUTOMELODI είχε μια αξιόλογη καριέρα στην ηλεκτρονική σκηνή του Montreal,που περιλαμβάνει συμμετοχές σε 2 βραχύβια σχήματα ( ECHO KITTY,JEF AND THE HOLOGRAMS· όπου JEF δεν είναι άλλος από τον εκκεντρικό Jef Barbara), ένα ντουέτο με την Miss Liz Wendelbo ( πιο γνωστή σαν μέλος των XENO & OAKLANDERσαν Liz and Laszlo και το προσωπικό του, ARNAUD LAZLAUD.
Σαν AUTOMELODI έχει ξεκινήσει από το 2008 και μέχρι σήμερα έχει κυκλοφορήσει το e.p ''Fait Se Courses'',το ομώνυμο ντεμπούτο στην Wierd records και το πρόσφατο '' Surlendemains Acides'' στην νεοσύστατη Electric Voice Records.
 Εκτός από τον Xavier Paradis στο σχήμα έχουν εμφανιστεί κατά καιρούς διάφοροι αλλά στην πρόσφατη Ευρωπαϊκή τους περιοδεία ήλθε τον κιθαρίστα Hayden Payne.
Έτσι,μας επισκέφτηκαν και στην Αθήνα που μετά τη Θεσσαλονίκη ήταν ο τελευταίος σταθμός της φετινής τους περιοδείας. 
Είναι αλήθεια ότι οι οπαδοί της σύγχρονης minimal synth/electro/cold wave σκηνής γνωρίζουν την ύπαρξή του αλλά απ'ότι φάνηκε από την προσέλευση μετριούνται στα δάκτυλα. Οι περισσότεροι (ανάμεσά τους κι εγώ)  γνώρισαν μόλις πρόσφατα,το σχήμα ενώ έχει περάσει μόλις ένας μήνας από την κυκλοφορία του ''Surlendemains Acides'',οπότε υπάρχουν πολλά ελαφρυντικά για τη μη προσέλευση κόσμου.
 Παρ'όλα αυτά ανέμενα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την εμφάνιση αυτή. Το τελευταίο τους άλμπουμ είναι ένα από τα πιο κομψά ,αισθαντικά και καλοφτιαγμένα άλμπουμ στο χώρο αλλά και στο παγκόσμιο μουσικό στερέωμα. Με όπλο τη Γαλλική γλώσσα στα φωνητικά και την επιδεξιότητα του Xavier στα synth,το άλμπουμ περιέχει μερικά πολύ όμορφα ,δυνατά και ρομαντικά συνθ ποιήματα για τους κατοίκους των απανταχού δυτικών Μητροπόλεων.
Βλέποντας τους ζωντανά ,βλέπεις ένα σχήμα που κουβαλά όλη τη cold wave κουλτούρα αλλά σε θερμότερους ρομαντικούς τόνους. Ο  Xavier Paradis  σοβαρός και κάπως κουρασμένος-κατάφερε να σκάσει χαμόγελο κάπου στο τέλος-  στάθηκε στο ύψος του και παρέα με τον Hayden Payne,έδωσαν ένα υπερκινητικό και σε σημεία,εκρηκτικό show.
 Έπαιξαν όλο το καινούριο άλμπουμ,με ζωντανή ενέργεια και όχι απλά παίζοντας με ρυθμίσεις και κανονίζοντας τα preset. Σε τρία τραγούδια (La Cigale,Digresse,Metropole Sous La Plouie) επέκτειναν περισσότερο τη διάρκεια τους κάνοντας τα πιο δυναμικά ενώ στις περιπτώσεις των ''Buanderie Jazz'', ''Fenetres Ouvertes'' και '' Vacances A Maiori '' τα αποτελέσματα ξεπερνούσαν τις πρωτότυπες εκτελέσεις.
 Φάνηκε καθαρά ότι αν δώσει βάρος στην περαιτέρω ανάδειξη και τονισμό των μελωδιών το σχήμα θα έχει κερδίσει ένα σημαντικό bonus στον ήχο του. 
 Αν υπήρχε περισσότερο κοινό τα πράγματα θα ήταν καλύτερα αλλά ακόμα κι έτσι έδειξαν πόσο καλά στεκόντουσαν και κυρίως πόσο καλοί μπορούν να γίνουν ακόμα. Ελπίζουμε να επανέλθουν και την επόμενη φορά η προσέλευση να είναι αυτή που τους αρμόζει...
Εύφημος μνεία στους DEAD BUILDINGS που προηγήθηκαν και που σε άδειο χώρο κατόρθωσαν να ζεστάνουν τους παρευρισκόμενους με το καλοπαιγμένο dark/newwave τους. Έπαιξαν άψογα όλα τα τραγούδια τους και είναι σε επίπεδο για καλύτερα ακόμα πράγματα.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...