Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

The Music Idylls of 2013 : Οι Δίσκοι του 2013. 01

01. Loud City Song - JULIA HOLTER


«..Eννιά τραγούδια,οκτώ πρωτότυπα αλλά και μια συγκινητική διασκευή στο ''Hello Stranger'' της Barbara Lewis, που ανακεφαλαιώνουν το ταλέντο της Julia Holter και επεκτείνουν ηχητικά όλες τις σημειώσεις στο μυαλό της.
Με περισσότερους μουσικούς,στιλπνό,έντονο, περιπετειώδη ήχο,παράδεισο για τα αυτιά και τακτοποιημένη παραγωγή,αφήνει πίσω την οικιακή θαλπωρή και βγαίνει στον αέρα της πόλης.
Ουσιαστικά ακόμα και αν δεν υπήρχε κεντρική ιδέα ή κάτι σαν πυξίδα, το ''Loud City Song'' κυρίως, περιγράφει μέσα από jazz,ambient,pop σεκάνς τη μουσική εξέλιξη της καλλιτέχνιδας.
Ε
ίναι πιο προσβάσιμο και ξεκάθαρο,εμπλουτισμένο με περισσότερα ακουστικά όργανα, που αγγίζουν κάθε συναισθηματική χορδή των τραγουδιών,διευρύνουν την συναισθηματική και μουσική δυναμική αλλά και τις υπόγειες εντάσεις που μπορούν να έχουν. Η έξοδος προς την πόλη λοιπόν, δημιουργεί μονόδρομο προς μια πιο πλουραλιστική ηχητική κατεύθυνση στη μουσική της Julia Holter.
Το ''Loud City Song '' είναι το αρτιότερο άλμπουμ της. Όχι σημαντικότερο αλλά πιο εκφραστικό και ευέλικτο από τα δύο προηγούμενα... »
Ήταν μια γεμάτη χρονιά για την Julia Holter με πολλές συναυλίες,εξαιρετικές κριτικές και με περισσότερη αποδοχή. Το Σπίτι ήταν πάντα ένθερμος υποστηρικτής της δουλειάς της και σίγουρα αυτό το άλμπουμ δικαιώνει όλα αυτά που λέμε κατά καιρούς γι' αυτήν. 
Το ότι το Wire την έχει στην κορυφή των άλμπουμ του για το 2013, ύστερα από ένα σωρό άλμπουμ ηλεκτρονικής και μαύρης μουσικής είναι από μόνο του δείγμα του για την καλλιτεχνική της πρόοδο. 
Το ''Loud City Song '' είναι ένα έξοχο κομμάτι ασυνήθιστης μουσικής για αυτή τη χρονιά ,ακούγεται σχεδόν αναχρονιστικό αν δείτε από τις λίστες που κυκλοφορούν τι θεωρείται καλύτερο για το 2013. Η χρήση κανονικών οργάνων και παραδοσιακών ενορχηστρώσεων αντί των τυπικών ηλεκτρονικών και lo-fi που χρησιμοποιούσε τόσο καιρό η καλλιτέχνης,ακούγεται σαν συμβιβασμός στ' αυτιά των οπαδών της μουσικής που βγαίνει από τις κρεβατοκάμαρες η οποία έχει μεν καλλιτεχνική αξία αλλά αν ρωτήσεις αρκετούς καλλιτέχνες θα σου πουν ότι το κάνουν από ανάγκη και έλλειψη στούντιο budget. H Julia Holter όμως κατάφερε να αξιοποιήσει στο μέγιστο και προς όφελος της όλη την ελευθερία που της προσφέρθηκε από την Domino,για να κάνει ένα άλμπουμ που διαφορετικά θα ακουγόταν σαν συνέχεια του '' Tragedy '' και του '' Ekstasis '' αλλά με όλη αυτή την πλειάδα μουσικών και του στούντιο ουσιαστικά απελευθέρωσε όλη την ικανότητα και δυναμική της που πλέον ταξιδεύει με ούριο άνεμο σε δημιουργικότερες,θέλω να πιστεύω ηχογραφήσεις. 
Τα απλά τραγούδια δεν ήταν ούτε και είναι το θέμα της Julia Holter .
Ξέρει να γράφει και ξέρει πως να τα κατευθύνει .
Το πως αυτά θα ενσωματωθούν σε κάτι μεγαλύτερο ,σε κάτι που θα μεγιστοποιήσει την ύπαρξή τους και την ανάγκη να γίνουν κάτι παραπάνω από αναλύσεις όπως και αυτή, διασκέδαση και ακουστική ευχαρίστηση είναι το μέλημα της και το μέλημα όλων των σπουδαίων συνθετών. Εκεί είναι που η Julia Holter εξερευνά, με πυξίδα το ταλέντο αλλά και την προσωπικότητά της. 
Δημιουργεί το δικό της δρόμο/μονοπάτι/λεωφόρο,δεν έχει σημασία το εύρος, για ένα πολυσήμαντο μουσικό ιδίωμα ,νηφάλιο,καλλιτεχνικό και ουσιώδες.....

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...