Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

The Music Idylls Of 2013 : Οι δίσκοι του 2013 : 12

 12. Shaking The Habitual - THE KNIΦE



Το ισοδύναμο με χίλιες ενέσεις αδρεναλίνης,ιλιγγιώδες single τους ''Full Of Fire'' μας άφησε με ανοιχτό το στόμα. Δύσκολο να εξηγηθεί η μανία του ,δύσκολο να του αντισταθεί κανένας χωρίς συμπτώματα είτε ναυτίας είτε μέθεξης. 
Το άλμπουμ που ακολούθησε  και η εξοντωτική του διάρκεια,ξένισε κάπως αυτούς που περίμεναν μια ανάλογη εκρηκτική συνέχεια.. 
Γιατί όμως να υπάρχει τόσο ψηλά στη λίστα του Σπιτιού Με Τα Παράξενα
Το γιατί από γεννησιμιού τους οι THE KNIFE ήταν ένα ασυνήθιστο και εκκεντρικό ντουέτο οπότε μοιραία και αυτό το άλμπουμ θα ήταν στον ίδιο αισθητικό άξονα (παραψήθηκε βέβαια) ήταν από μόνο του αξίωμα και όχι θεωρία. Το ότι δεν είναι εύκολο άλμπουμ για γρήγορες espresso ακροάσεις  πάλι δεν είναι λόγος · δεν είμαστε ελιτ και εκλεκτικοί από ιδεολογία. 
Το ''Shaking The Habitual'' είναι ένα σκληρό άλμπουμ. Άγριο και χωρίς κάλλος. Μια αστική συνέχεια του προσωπικού άλμπουμ της Karin '' Fever Ray'' Dreijer,όπου τα αδέλφια χρησιμοποιούν τα βιβλία που έχουν διαβάσει και ένα  λιγότερο ηλεκτρονικό, πολυρυθμικό μουσικό μοντέλο με world,avant garde και ποπ επιρροές,με τραγούδια δύστροπα, ερμηνευμένα μοναδικά από την Karin σαν να βρίσκεται σε μόνιμη πυρετική έκσταση. 
Υπάρχουν συνθέσεις  που ξεχωρίζουν γιατί είναι εύκολο να αναγνωρίσει και να ακολουθήσει κανείς μια γραμμική πορεία  σε αυτά,αλλά υπάρχουν και συνθέσεις που μπορεί να αναρωτηθεί κανείς : προς τι τόση φασαρία; Πράγμα που αφαιρεί πόντους αλλά και ανυπόμονους. 
Αυτοί που παραμένουν τους περιμένει μια δύσκολη βαθύτερη ακρόαση. Οι συνθέσεις βγαίνουν από το πλαίσιο « εύπεπτη μουσική » έχουν τη δικιά τους «γλώσσα» τους δικούς τους όρους. 
Η μεγάλη κατάκτηση του ντουέτου είναι η εξέλιξη του στυλ τους σε κατάσταση που δεν μοιάζουν και δεν θέλουν να συμμετέχουν σε οποιαδήποτε κατηγορία αποδεκτού ήχου. Δεν το κάνουν επίτηδες. Η ιδεολογία τους είναι τέτοια που τους ωθεί και δημιουργικά να πράττουν όπως σκέφτονται. Δεν προσπαθούν να το «κατασκευάσουν»· δεν υποκρίνονται. Και η γνησιότητα του ''Shaking The Habitual''  είναι ένας σοβαρός λόγος για να τους έχω ψηλότερα σε εκτίμηση,απ' ότι τους είχα.
Ξεσηκώνω από την wikipedia :
«. ''Shaking The Habitual''  takes its title from a Michel Foucault quote.The album is inspired by the duo's readings in feminist and queer theory,while discussing environmentalism and structuralism. 
Olof attended a course in gender studies at Stockholm University and shared his reading list with Karin Dreijer Andersson.....
They state, "What we do is political. That should be impossible to misunderstand." They criticise the institution of the royal family ( της Σουηδικής) and the nuclear family calling it "an institution that conserves inequality, injustice and exclusion", while advocating for living "in solidarity beyond nuclear families, nations and economical unions."
 In an interview with Pitchfork Media, Karin suggested that "people would be happier sharing things and being much more of a collective rather than working from theseneo-liberal ideas of just looking after yourself.''
The duo also criticise the "commercial homogenisation" of the music industry, saying it constitutes an "extremely hierarchical structure". 
In an interview with The Guardian, Karin mentioned how music artists are "getting even more commercial because they are selling their music to advertisements and going on tours with big alcohol brands", and questioned "how music and art can continue to develop or challenge itself within these new, very commercial frames." She also spoke of authenticity and quoted philosopher and gender theorist Judith Butler, who says, "We are always in drag"....»  
''Most things we love are open ended,stay out here ,it will get more frightening (Stay Out Here)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...