"Let's be young / Let's pretend that we never will die" ( From The Night - STARS)

 

Στη συγγραφή τραγουδιών είναι σχεδόν ισάξιοι με τους ARCADE FIRE,με καλύτερη αίσθηση και έλεγχο των συναισθημάτων και πάντα με την μελαγχολία ότι τελικά όλα είναι βαθύ μπλέ και δεν γίνονται καλύτερα. Αυτό που δεν έχουν για να βγούν ψηλότερα είναι η αίσθηση του ''είμαστε οι STARS και είμαστε πλατύτεροι από τη ζωή την ίδια αποδεχόμενοι όμως την τραγικότητα της ύπαρξης μας ». Κάτι που είναι οι ARCADE FIRE .
Ήταν,είναι και θα είναι πάντα ένα χαμηλών τόνων σχήμα,που παραμένει στα όρια του, με όσα νεωτεριστικά στοιχεία ντύσει τις υποδόριες συνθέσεις  του,που διαπερνούν οσμωτικά τον ακροατή και επιδρούν για αρκετό καιρό
 σε αντίθεση με τους περισσότερο εξωστρεφείς ARCADE FIRE που γιορτάζουν τα πάντα, που έχουν καλύτερο και στρατηγικότερο σχέδιο κατάκτησης των ακροατηρίων και φυσικά είναι περισσότερο ανήσυχοι μουσικά  αλλά στο τέλος μπορεί και να μην τους αναζητήσεις τόσο εύκολα όσο αυτούς.
 Φυσικά οι συγκρίσεις δεν είναι για να μειωθεί κάποιο από τα σχήματα που παραμένουν πραγματικά μεγάλα όλα αυτά τα χρόνια.  
Το ''From The Night'' είναι το δικό τους ''Reflector'' όμως.  Διακρίνω την πρόθεση. Έτσι απλά. Αλλά τα μεγάλα σχήματα είναι πιστά στις αρχές τους και εκτιμούν τις καλές ιδέες.
Μπορείς να χορέψεις το ''From The Night '' περισσότερο από τις ρυθμικότερες στιγμές της  δισκογραφίας τους. Αλλά ο πυρήνας του είναι STARS. 
Αυτός που αγαπούσαμε και θα αγαπάμε πάντα. Μελωδίες να τραγουδιούνται χαμηλόφωνα και σχεδόν δίπλα σου,γλυκόπικρο ξέσπασμα στο ρεφρέν,που πάντα θέλει να σου φτιάξει τη διάθεση αλλά πάντα γνωρίζει ενσυνείδητα ότι  οι «ενέσεις» αισιοδοξίας μπορεί να σε καταβάλλουν όταν σταματήσει η επίδραση τους. 
  Το ''From The Night '',με το χορευτικό του περιτύλιγμα δημιουργεί τις προϋποθέσεις για ξεφάντωμα αλλά στο τέλος σε γυρίζει  σε εσωστρέφεια και συλλογισμό σαν να πέρασε ένα ολόκληρο καλοκαίρι,μια υπέροχη ζωή,μια όμορφη περίοδος και από αμηχανία χορεύεις το τέλος της λίγο πριν ξημερώσει. Και τότε σαν σε λούπα σου έρχονται τα λόγια του Torquil Campbell σχετικά με το τραγούδι ,όπως τα δήλωσε στο NPR :

«.. From the Night’ is a letter to those of you who stayed home and didn’t take a chance on the possibility that a bassline and a hi-hat rhythm might save your life. We just wanted you all to know that it’s beautiful out here; that everyone feels like time won’t end and we will all be alive forever.” He added, “Oh, and one other thing: It’s lonely. There is no lonelier feeling in the world than watching the sun rise as you walk home. Go back to sleep. And dream…»

 Περιμένουμε το έβδομο άλμπουμ τους '' No One Is Lost'' στις 14 Οκτωβρίου από την ATO records...
Και τώρα ακούστε το και από το Σπίτι...