Overjoyed 2014....The albums of 2014 / 02

02. Some Heavy Ocean - EMMA RUTH RUNDLE 

( Sargent House) 

 

  Η μουσική της δεύτερης δεκαετίας εξελίσσεται ομαλά και ισσοροπεί ικανοποιητικά.Έχουμε την ηλεκτρονική μουσική που προχωρά ακαθεκτη με ή χωρίς οπαδούς,δημιουργώντας αυτά που θα ακούμε αύριο αλλά τι γίνεται με τη μουσική που εκφράζει την αθέατη από πλευρά του εαυτού μας ;
Ουσιαστικά αυτή η μουσική δε γνωρίζει χυπστερίες, δεν είναι πρωτοπορία ,συνήθως, δεν έχει νόημα να αναλυθεί μουσικολογικά αλλά είναι αυτή που με οικείες μουσικές φόρμες βγάζει ποίηση,ανεξέλεγκτο συναισθηματισμό,είναι αυτή που κωδικοποιεί την ερωτική και κάθε είδους απώλεια αλλά και την ασύμβατη πορεία της ψυχής μέσα στο περιβάλλον του τώρα.
  Στην τρέχουσα δεκαετία υπάρχουν τέτοιοι δίσκοι. Και κοσμούν τις λίστες μας συνεχώς. 
Φέτος ήρθε η σειρά ''Some Heavy Ocean'' της Emma Ruth Rundle. Κιθαρίστρια από το Los Angeles που ήδη έχει έξι δίσκους με τους RED SPARROWS,NOCTURNES και MARRIAGES. Φέτος αποφάσισε να βγάλει το πρώτο της προσωπικό άλμπουμ που ήταν και αυτός που την έκανε περισσότερο γνωστή σε όλο τον κόσμο. Οι κριτικές ήταν από θετικές μέχρι πολύ καλές άσχετα αν τελικά μπήκε σε λίστες ή αγνοήθηκε για φέτος. 

Στο ''Some Heavy Ocean'' δε υπάρχει τίποτε πρωτοποριακό. Είναι δίσκος με τραγούδια που τηρούν τα  βασικά μουσικά στοιχεία δομής και μουσικής κατεύθυνσης. Υπάρχει όμως μια φωνή που θυμίζει σε πολλά σημεία την Liz Fraser αν ζούσε στη γη και περιπλανιόταν σε ωκεανούς συναισθήματος σαν φολκ τραγουδίστρια που σπάει καρδιές. Υπάρχει η κιθάρα που είναι η ραχοκοκκαλιά του μεγαλείου του άλμπουμ. Οι χορδές άρρηκτα συνδεδεμένες με τα δάκτυλα-προέκταση ψυχής εκφράζουν με απλό και συγκινητικό τρόπο τις συναισθηματικές εξάρσεις της. Υπάρχουν και τα τραγούδια. Ένα σύνολο συναισθηματικών κυμάτων που τσακίστηκαν στον κυματοθραύστη και διηγούνται ιστορίες για στοιχειωμένες υπάρξεις, χώρους αλλά και αγάπη. με μελωδίες που μένουν/στοιχείωνουν,ρεφρεν που αναδύονται όμορφα και επικά μέσα από τα κυματιστά κουπλέ. 

Τα φαντάσματα ,το σκοτάδι και η ανήλιαγη παραγωγή,είναι κοντύτερα στην Chelsea Wolfe χωρίς να υπάρχουν εξάρσεις αλλά μια συγκρατημένη ροή έντασης που σβήνει χωρίς να γίνει παρανάλωμα κρατώντας τη δύναμη της φλόγας σε όλη τη διάρκεια. Όλα αυτά χρησιμοποιώντας απλά υλικά,τραγουδώντας στο σκοτάδι και ηχογραφώντας με προσήλωση. 
Η  Emma Ruth Rundle αναδύθηκε φέτος σαν μια εξαιρετική τραγουδοποιός πέρα από εξαιρετική κιθαρίστρια και ήταν η φετινή αποκάλυψη για Το Σπίτι Με Τα Παράξενα.

  Το  ''Some Heavy Ocean'' σε προσωπικό επίπεδο με πήρε μαζί του και μου έκανε παρέα για πολύ καιρό φέτος,όπως παλιά αγαπημένα άλμπουμ που τα είχα πρόχειρα για δύσκολες περιστάσεις ( Straight Ahead ή Knives Don't Have Your Back ας πούμε).

 Τέτοιους «φίλους» και τα αόρατα χέρια βοηθείας από το χώρο της μουσικής τα τιμώ δεόντως. 

Πολλά άλμπουμ που θα στιγματίσουν μια ολόκληρη εποχή θα περάσουν και θα συζητηθούν. Αλλά αυτά που θα αναζητούνται σε δύσκολες ώρες μπορεί να είναι λιγότερο προοδευτικά ή ανανεωτικά. Και όσο πιο γνήσια είναι ή δεν εκμαιεύουν με τακτική «προσέγγισης πελάτη» το συναίσθημα του ακροατή, είναι και αυτά που κατέχουν ειδική θέση.Υψηλή θέση...

« If we both get caught then we'll run forever
If we both go down we go down together..»
«And deliver from the evil I did to myself 
And deliver me to arms so open,arms I know so well...»