Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Lost In The Night...


Θαύμαζα πάντα τον John Carpenter. Όχι μόνο για μια ντουζίνα ταινίες που θα μου μείνουν αξέχαστες αλλά και για την γραψαρχίδικη αντιχολλυγουντιανή του στάση. Οι βήτα (έτσι τις χαρακτηρίζουν οι άλλοι) διαλογής ταινίες του παραείχαν τολμηρή θεματολογία για την κοινή λογική του θεάματος και της διαμόρφωσης του κοινού,για να αποκτήσουν μεγαλύτερο κοινό από αυτό που διατηρούν ακόμα.
Ένας δημιουργός που δεν κολώνει να βγάλει ακόμα και μετριότητες (για τη φήμη του και όχι σε σύγκριση με άλλους) και όχι μόνο να του συγχωρείς το ατόπημα (εμπορική αυτοκτονία ) αλλά και να περιμένεις πάντα την επόμενη ταινία με ενδιαφέρον. 
Η Sacred Bones είναι στα πρόθυρα να κυκλοφορήσει ένα δίσκο του John Carpenter
Ως γνωστό ο σκηνοθέτης /δημιουργός συνθέτει τα βασικά μουσικά θέματα των ταινιών του μόνος συνήθως. Απλά ,σπαρτιάτικα θεματάκια που υπηρετούν επάξια τον όρο μουσική επένδυση και παρόλη την απλή εώς απλοϊκή τους ανάπτυξη έχουν ποτίσει και το celulloid των ταινιών του αλλά και τις συνηδείσεις αρκετών από εμάς. Γι'αυτά τα θέματα υπάρχει μια προτεινόμενη συλλογή  (The Essential John Carpenter Film Music Collection) για ξεκίνημα
με τα πιο ουσιώδη και χαρακτηριστικά μουσικά κομμάτια κινηματογραφικού δέους που έχουν γραφτεί στην ιστορία της 7.b Τέχνης.
Όμως ,όπως αναφέραμε, φέτος η Sacred Bones ( πολύτιμη όσο περνά ο καιρός) έχει προγραμματίσει στις 3 Φεβρουαρίου ένα άλμπουμ με καινούρια μουσική που απλά δεν επενδύει ταινίες αλλά ήταν αποτέλεσμα χαλάρωσης και αυτοσχεδιασμού: 

“Lost Themes was all about having fun,”  αναφέρει στο δελτίο Τύπου ο Carpenter.
 “It can be both great and bad to score over images, which is what I’m used to. Here there were no pressures. No actors asking me what they’re supposed to do. No crew waiting. No cutting room to go to. No release pending. It’s just fun. And I couldn’t have a better set-up at my house, where I depended on (collaborators) Cody (Carpenter, των Ludrium) and Daniel (Davies,συνθέτη των τραγουδιών για την ταινία  I, Frankenstein) to bring me ideas as we began improvising. The plan was to make my music more complete and fuller, because we had unlimited tracks. I wasn’t dealing with just analogue anymore. It’s a brand new world. And there was nothing in any of our heads when we started other than to make it moody.”

Έχετε πληροφορηθεί γι'αυτή τη συλλογή εδώ και μήνες και ένα απόσπασμα που είχε κυκλοφορήσει διαδικτυακά για προακρόαση( Vortex), ήταν σαν ένα καλοδεχούμενο κρύο,ρυθμικό,επαναληπτικό φύσημα στην πλάτη. Αρχοντική είσοδος στα  μουσικά αρχεία ενός μεγάλου καλλιτέχνη.
Σήμερα υποκύπτω και τιμή μου να σας παρουσιάσω κι εγώ με τη σειρά μου ένα δεύτερο, ακόμα πιο στοιχειωτικό και γεμάτο υγρασία και θλίψη σαν να περιδιαβαίνεις μόνος το σκοτεινό Διάστημα ή την πόλη μετά τα μεσάνυχτα,απόσπασμα (Night) από το ''Lost Themes'' εντείνοντας το σασπένς γι'αυτή την κυκλοφορία. 
Η deluxe έκδοση του δίσκου θα περιλαμβάνει αποσπάσματα του άλμπουμ σε remix της Zola Jesus και Dean Hurley, JG Thirlwell, Blanck Mass, ohGr (Nivek Ogre των Skinny Puppy και Mark Walk), Silent Servant και Bill Kouligas της Pan Records. 
Νομίζω ότι «ψηθήκατε» αρκετά. Αν είχαν μάτια αυτά τα νέα θα ήταν διαπεραστικά σαν αυτά που είχαν τα  παράξενα πιτσιρίκια στο ''Village of The Damned''


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...