Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Glum Rock...The You And What Army Faction strike again!

  • Oblivion skater's remedy :
To ''Glum'' είναι το δεύτερο μεγάλο άλμπουμ του σχήματος, με διαφορά έξι χρόνων από το πρώτο (''Fixx'', 2009). Μεσολάβησαν, 2 βραδυφλεγή, πιο γκρίζα πεθαίνεις, e.p. ( ''Vent'' (2011) και ''Silk(2012), ένα split δίσκο με τους ANEMIC ROYALTY ( ''Slit'', 2013) και αρκετά τραγούδια στο soundcloud που έδειχναν την αργή αλλά σταθερή εξέλιξη τους.
Ηχογραφήσεις, που αποτελούν γνήσιες καταθέσεις μουσικής σκιαγράφησης της αργής αστικής παρακμής του 21ου αιώνα. Φλερτάρουν με το Χάος, την ψυχική αδράνεια και πεσιμισμό· γράφουν τραγούδια και μουσική που ξεκινούν από ανήλιαγα και απομονωμένα αστικά σημεία, προσπαθώντας να ζωγραφίσουν έστω και με αχνά χρώματα όλη αυτή τη μιζέρια που έχει φορτωθεί σαν κατάρα στις αστικές μας πλάτες. Να την καθορίσουν και να την προκαλέσουν ανοιχτά.
  • We rode this dream, I remember.....
''Glum'' (Κατήφεια) ! Μία λέξη κλειδί, που προσδιορίζει την συναισθηματική κατάσταση, οριοθετεί την περιοχή δράσης αυτής της μουσικής.
''Glum'' και ξαφνικά αυτό είναι. Ο χαρακτηρισμός, η ετικέτα, η ουσία για τη μουσική των THE YOU AND WHAT ARMY FACTION.
''Glum Rock''. Έξι χρόνια προσπαθούσα να προσδιορίσω με μία λέξη αυτό το οικείο συναίσθημα που εκφράζει το σχήμα. Συμβιβάζομαι με δύο. Έχετε νιώσει το συναίσθημα αυτό αλλά και τα συνώνυμα του. Και τώρα ακούτε και το soundtrack.  
Αν γνωρίζετε τη μουσική τους τότε ξέρετε το περιβάλλον και ξεδιπλώνεται μπροστά στο μυαλό σας πριν ακούσετε καν οποιαδήποτε ηχογράφηση τους, αλλά και το τελευταίο τους άλμπουμ. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό.
  • You don't get paid to be safe..
Το ''Glum'' είναι το κλείσιμο ενός μεγάλου κύκλου εξέλιξης και δημιουργικών δοκιμών με όλες τις συνισταμένες του ήχου τους ξεκάθαρες και οργανωμένες. Είναι ο πιο γεμάτος και καλοηχογραφημένος δίσκος που έχετε ακούσει από αυτούς.
Οι συνθέσεις είναι ένα προσωπικό μείγμα no wave, ψυχεδέλειας, τζαζ, dark wave με δυναμικές ενορχηστρώσεις, σφιχτοδεμένη και καθαρή παραγωγή, υπόγεια ένταση και αφοσίωση.
Οι κιθάρες πότε ηχούν σαν καμπάνες πένθιμες, πότε θυμούνται τις παλιές post punk μέρες, πότε στριγκλίζουν αισθησιακά, πότε τριγυρίζουν στην παλιά αντιροκ Νέα Υόρκη, πότε επικαλούνται τον Rowland S. Howard, πότε όλα μαζί. Κάνουν ισχυρή την παρουσία τους και διαμορφώνουν χαρακτήρα, ξερνάν υπόγειες φωτιές και είναι καταλύτης για το συναισθηματικό προφίλ του δίσκου.
Προφίλ που υπογράφεται για άλλη μια φορά από τα φωνητικά. Ξέρουμε ότι στο παρελθόν, ένα τέτοιο μουσικό οικοδόμημα, έχει φτάσει εθιμοτυπικά να εκφράζεται με φωνητικά σε έκρηξη ή παράνοια. Η διαφορά εδώ είναι ότι τα φωνητικά όπως πάντα είναι χαμηλότονα και ελέγχουν την εσωτερική ένταση. Δεν την ξοδεύουν σε εκρήξεις θυμού ή οργής αλλά την κρατάνε σε θερμοκρασία λίγο πριν το βρασμό, απλώνοντας την ένταση καίγοντας την στην ατμόσφαιρα.
Συμμαχούν με την έρπουσα ρυθμική βάση που σαν πυροκροτητής σου δίνει την εντύπωση ότι θα τα τινάξει όλα στον αέρα, είτε επιταχύνοντας είτε μένοντας υπό το μηδέν, βγάζοντας τη μυρωδιά του μπαρουτιού σε πολλές περιπτώσεις.
 Όμως δεν το κάνει· κρατά την ένταση και αφήνει την κιθάρα να εκκενώνει σε τακτά χρονικά διαστήματα, χωρίς να τα κάνει όλα παρανάλωμα.
Τα τραγούδια του άλμπουμ δεν έχουν ξεφύγει στο ακέραιο από το βαρύ, συννεφιασμένο, noir κλίμα που μας έχουν συνηθίσει στο παρελθόν αλλά πλέον ακούς και μικρο δευτερόλεπτα εκρήξεων, περισσότερη ταχύτητα σε σημεία και μελωδικές αλλαγές φωνητικά.
Στοιχεία, που προσθέτουν δυναμικές που δεν τις είχαμε συνηθίσει με τα παλιά τους τραγούδια ή υπήρχαν αλλά όχι τόσο ευκρινείς.
Ο δίσκος αυτός με το εξαιρετικό εξώφυλλο, βάζει την σφραγίδα των THE YOU AND WHAT ARMY FACTION στην ηχητική χάρτα του Ελληνικού ροκ των '10'ς. 
 Το μέλλον φαντάζει το ίδιο φουρτουνιασμένο και ψυχρό αλλά η πυξίδα του ''Glum'', μας κρατά ξάγρυπνους και σε εγρήγορση.....
Κυκλοφορεί στις 13 Απριλίου από τη Smash records..

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...