Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

,,,,should be feared (?)



Η συλλογή ''...should be feared (?)'' είναι η πρώτη συλλογή της νεοσύστατης  Thirsty Leaves Music(TLM) records.

Αντίθετα με τις δειγματοληπτικές συλλογές κάθε δισκογραφικής, η συγκεκριμένη περιλαμβάνει καλλιτέχνες από την Ελλάδα, Ιρλανδία, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, Ιταλία, Ρωσία και Ρουμανία που δεν ηχογραφούν στην ετειρεία ( πλην των Moody Alien και Shanyio).

Όπως λέει το δελτίο τύπου : 

  « ..συλλογή που επιχειρεί να καλύψει ένα ευρύ φάσμα της μοντέρνας ηλεκτρακουστικής πειραματικής μουσικής»


Όπως μου έγραψε ο Moody Alien , εμπνευστής και ο γενικός υπεύθυνος της συλλογής :


« Η ιδέα της συλλογής ξεκίνησε από την επιθυμία μου να συνεργαστώ με κάποιους από τους μουσικούς που γνώρισα online τα τελευταία χρόνια. Κεντρικό θέμα δεν πρότεινα εκ των προτέρων, αυτό καθορίστηκε από τις συμμετοχές που παρέλαβα. Ο τίτλος βασίστηκε στο τελευταίο κομμάτι και στο δικό μου μυαλό αναφέρεται κυρίως στη λεγόμενη "δύσκολη" μουσική...» 
 

Το τελευταίο κομμάτι (της συλλογής) είναι μια σύνθεση για ηλεκτρική κιθάρα και ηλεκτρονικά του Αμερικάνου κιθαρίστα και συνθέτη James Ross ο οποίος επεξεργάστηκε ένα Γαλλικό Μεσαιωνικό τραγούδι ( '' L'Homme Arme'') και δημιούργησε ένα νέο κομμάτι που όχι μόνο δεν φοβίζει αλλά αντίθετα δημιουργεί θόλο προστασίας για όποιον εισέλθει.

Το συγκεκριμένο κομμάτι είναι και το πρώτο που δόθηκε για ακρόαση ενώ μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές έχουν δοθεί αλλά δύο και μέχρι τις 6 Απριλίου που κυκλοφορεί επίσημα η συλλογή, θα έχουν ανέβει όλα τα κομμάτια της.

Η συλλογή θα κυκλοφορήσει σε 100 cd, με χειροποίητο εξώφυλλο και εκατό διαφορετικά σχέδια. Επίσης θα υπάρξει και σε ψηφιακή μορφή δωρεάν.

Αυτό που μου έκανε εντύπωση στη συλλογή είναι ότι για μουσική τέτοιου είδους οι επιλογές δεν είναι κάτι δύσκολο στα αυτιά. Μπορεί και κάποιος μη θιασώτης της σκηνής, αλλά με ευρύ μουσικό φάσμα, να προσεγγίσει το περιεχόμενο και να απορροφηθεί από αυτό.

Ευχαρίστως μετά από αυτή τη συλλογή να αρχίσω να ψάχνω λίγο και την υπόλοιπη δισκογραφία των συμμετεχόντων.

Πέρα από το ''L'Homme Arme'' ξεχώρισα τη συμμετοχή των Γιώργου Χριστιανάκη / Νίκο Βελλιώτη στη σύνθεση ''The Collector'' εμπνευσμένο αλλά και γραμμένο αρχικά για το ποίημα του Μίλτου Σαχτούρη ''Ο Συλλέκτης''. 
Είναι αυτό που ανοίγει τη συλλογή και το ambient μυστήριο που το περιβάλλει είναι καλωσόρισμα στον ιδιαίτερο και αρκετά ελκυστικό για τα αυτιά κόσμο της συλλογής.

Η 14 λέπτη σύμπραξη των Moody Alien/John Daly/Zenjungle, στο ''A Fortuitous Encounter Of Parallels'' είναι επίσης ένα από τις πιο δυνατές στιγμές. Παράλληλοι αυτοσχεδιασμοί που έλκονται μεταξύ τους, ένας μουσικός διάλογος που ανοίγει τη φαντασία αλλά και πυροδοτεί συναισθήματα προς το τέλος όταν κάνει την εμφάνισή του το σαξόφωνο. Σε κάτι τέτοιες συνθέσεις ζηλεύω πολύ τους δημιουργούς γιατί αφήνονται ελεύθεροι χωρίς φραγμούς και στο τέλος παράγουν κάτι που έχει ενότητα, ακρίβεια και διάρκεια.

Πέρα από αυτά τα τρία υπάρχουν αλλά έξι ολοκληρωμένα κομμάτια που είτε έχουν απλό μουσικό ενδιαφέρον ( This Time, 09142) είτε οδηγούν τον ακροατή στον δικό τους κόσμο και τον αναβαθμίζουν μουσικά με συναρπαστικό τρόπο ( Banat Frost, The Wanderer & The Storm, Blood Moon Vignettes, In The Midst Of The Debris).


Φόβος λοιπόν όχι. Εκτός και αν τα αυτιά έχουν μαλακώσει από τα «αλεσμένα» τραγούδια είτε της εναλλακτικής σκηνής είτε της εμπορικής. Δεν είναι δύσκολη μουσική.

Θα έλεγα ότι με παιδεύουν πολύ περισσότερο τα γυάλινα και αφαιρετικά ηλεκτρονικά και συγκοπτόμενα πειράματα συνθετών όπως ο Arca ή o Lotic, ακούω τεταμένα και με προσοχή συνθέσεις της Holly Herndon, Jlin, Laurel Halo αλλά με αυτή τη συλλογή η ακρόαση είναι αρκετά άνετη( αναλογικά), σε όλα τα επίπεδα.

Πρός το παρόν ακούτε τις τρεις πρώτες συνθέσεις αλλά με κάθε νέα είσοδο το παρακάτω player θα ανανεώνεται μέχρι το τελικό στάδιο.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...