Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Υπνοφοβία....


Το καινούριο, δεύτερο, άλμπουμ του Jacco Gardner ονομάζεται  ''Hypnophobia'' και είναι ένα ψυχεδελικό ποπ άλμπουμ που πλέον δεν πατά στις επιρροές αλλά στην πείρα του μουσικού, ο οποίος όπως και το ντεμπούτο του ''Cabinet Of Curiosities'' το δημιούργησε μόνος του στο στούντιο, σ΄ένα ήσυχο χωριό σαράντα λεπτά έξω από το Άμστερνταμ αλλά και στα όργανα που χρησιμοποίησε.
 Η τοποθεσία μπορεί να βοήθησε για να βγεί αυτό το κομψό και αέρινο ψυχεδελικό διαμάντι αλλά ο καθοριστικός παράγοντας της επιτυχίας του πρέπει να αναζητηθεί σίγουρα στις ικανότητες του μουσικού να δημιουργεί ελαφρούς ανελισσόμενους δρόμους προς έναν όμορφο ηχητικό κόσμο με τη βοήθεια αλλά και την σωστή χρήση οργάνων όπως  το διάσημο ηλεκτρικό πιάνο Wurlitzer, mellotron, τσέμπαλο και Optigan μαζί με τα βασικά.
Μπαροκ ψυχεδέλεια μπορεί κανείς να την πει αλλά στο τέλος μένει η ευχαρίστηση της ακρόασης  καλειδοσκοπικών μελωδιών και ενορχηστρώσεων,  και η περιέργεια για το που μας οδηγεί η ψυχεδελική σκάλα του ''Ιπτάμενου (και με τη βούλα πλέον) Ολλανδού''φίλου. 
Μαγνητίζομαι από τη μελωδική γραμμή του ''Brightly'', παρασύρομαι από τα πρώτα τραγούδια που άκουσα ''Find Yourself'' και ''Another You'', υπάρχει μια συμμετρία στα υπόλοιπα που την αναζητούσα καιρό σε κάποιο δίσκο,  μαγεύομαι από την καθαρή, στιλπνή παραγωγή όλου του δίσκου και την αρμονική του ομορφιά.
Το ''Hypnophobia'' είναι ένας δίσκος που, όπως και το καλύτερο τραγούδι του, το « Before The Dawn»,  βγαίνει από τα όρια της ημέρας και ταξιδεύει όταν όλα ησυχάζουν και ονειρεύονται. Δε μένει παρά να το ενσωματώσετε και να φύγετε παρέα. Στοίχημα ότι το αποτέλεσμα θα είναι καλύτερο αν ακουστεί από βινύλιο....

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...