H Julia Holter, σχεδόν το μισό και παραπάνω καλοκαίρι, έχει στρογγυλοκάτσει με τα καινούρια της τραγούδια στο Σπίτι και δε λέει να φύγει.
Tο ''Have You In My Wilderness'' είναι ένα άλμπουμ που βρίσκει την καλλιτέχνιδα να επεκτείνει την αισθητική του ''Loud City Song'' σε πιο συγκεκριμένα πλαίσια και να σηκώνει ακόμα πιο ψηλά τον πήχη τόσο στο καλλιτεχνικό της επίπεδο αλλά και στο μουσικό χώρο γενικά. Υπάρχουν κάποιες αλλαγές σχετικά με τη συνθετική της τακτική.
Η καλλιτέχνης μέχρι τώρα, στα τρία προηγούμενα επίσημα άλμπουμ της, ακολουθούσε το μπούσουλα ενός ενιαίου θέματος που χρησιμοποιούσε ως καμβά για να συνθέσει τραγούδια και να διηγηθεί ιστορίες. Εδώ αυτό δεν υπάρχει, πείτε το έλλειψη θέματος που να την εμπνεύσει ή απλά αλλαγή πορείας και τακτικής.
Τα τραγούδια του ''Have You In My Wilderness'' είναι μεμονωμένες ιστορίες που είτε έχουν εμπνευστεί από χαρακτήρες ή επινοημένες ιστορίες από την ίδια. Εξακολουθεί να συνεργάζεται με μουσικούς και με παραγωγό αλλά εδώ φαίνεται να δένεται ακόμα περισσότερο και να ακολουθεί μια πολύ δημιουργική τακτική συνεργασίας μαζί τους.
Τα τραγούδια, υπό τη δικιά της καθοδήγηση πάντα και με τη συμβολή της μουσικής της ομάδας, ειδικά σε αυτό το άλμπουμ, εμπλουτίζονται ακόμα περισσότερο με ενορχηστρώσεις και ηχητική διαύγεια. Αναδεικνύουν σε όλο τους το εύρος, το μουσικό όνειρο και αισθητική της Julia Holter.
Και αυτή τη φορά είμαι ενθουσιασμένος από το αποτέλεσμα.
Γιατί αυτό που λαμβάνω ξεκάθαρα πλέον από την καλλιτέχνιδα, είναι διαύγεια και δημιουργική αφοσίωση που είναι χαρίσματα μεγάλων καλλιτεχνών άλλης εποχής.Ακούγοντας τα τραγούδια το άλμπουμ, μου αποκαλύπτεται μια σπάνια μουσική ισορροπία μεταξύ ποπ και μουσικής αναζήτησης.
Κλασσική μουσική παιδεία, ενηλικίωση με ποπ και φολκ, επιρροές από ασύμβατα είδη και εποχές και φαντασία που καταλήγει σε συναισθηματικές πιανιστικές φλόγες (Betsy On The Roof) ή ονειρικές τζαζ κινηματογραφικές μουσικές του μυαλού (Vasquez) ή σε τραγούδια ύμνους για τον μυστικισμό μιας απλής βόλτας στη θάλασσα ( Sea Calls Me Home) ή τραγούδια σαν το ομώνυμο όπου η Joni Mitchell και η Laurie Anderson τη στέφουν όχι ακριβώς σαν άξια διάδοχό τους αλλά μέλος μιας σπάνιας ομάδας καλλιτεχνών που είναι απολύτως ισοσταθμισμένη με την Συμπαντική αξία της Μουσικής σαν Τέχνης ή Θεϊκού Δώρου..
Το ''Have You In My Wilderness'' είναι ένα άλμπουμ που ορίζει τη δικιά του χρυσή τομή όχι μόνο στις μουσικές του επιρροές αλλά και σε μια ανανεωμένη μουσική αντίληψη, μακριά από την εφήμερη δόξα της ποπ, την εφηβική έπαρση του ροκ ή ακόμα την κλινική τελειότητα των μουσικών επιστημόνων ή πτυχιούχων και κοντά στην θεραπευτική αξία της Μουσικής. Είναι άλμπουμ προσβάσιμο και άμεσο, καθόλου ελιτίστικο και αρκετά επικοινωνιακό και με αρκετό όφελος για την ταλαιπωρημένη ψυχική μας ισορροπία. 'Ο,τι υπονοεί και ο τίτλος δηλαδή....
Σχόλια