The 17 favorite eps of 2015.. Part III: 01 - 06

 01. Assertion Of A Surrounding Presence  – KUEDO
(Knives)

Από το 2012 είχαμε να ακούσουμε κάτι από τον Kuedo. Το e.p. αυτό περιλαμβάνει επτά σκοτεινές συνθέσεις/ηχητικές προεκτάσεις τοπίων και τόπων παρμένων
από κάποιο μυθιστόρημα ε.φ. Χωρίς να θέλω καν να περιγράψω σε τι μουσικά τοπία κινείται σας λέω ότι η ενιαία ηχητική του ταυτότητα είναι ικανή να παρασύρει σε βάθος κάθε πρόθυμο αυτί να εισέλθει σε μια ambient ζώνη στην οποία κυριαρχούν μυστηριώδεις και απόκοσμες ηχητικές οντότητες, ανατολίτικοι ψίθυροι και συνεχόμενη αίσθηση ότι αυτή η μουσική προέρχεται από chanelling εξωγήινων μουσικών στους σκληρούς δίσκους του καλλιτέχνη. 
Αν πιστεύαμε ότι ο Kuedo μπορεί να γράψει μουσική για τη συνέχεια του Blade Runner τώρα πια είμαστε σίγουροι ότι μπορεί και για τα Alien.. 
Ίσως το μοναδικό e.p. που δεν έχει καμμία σχέση με τον πλανήτη. Για την εξώκοσμη αίσθηση που αποπνέει λοιπόν, βραβεύεται από το Σπίτι σαν το πιο ενδιαφέρον e.p. της χρονιάς με διαφορά....

02. Lex Tertia - HELENA HAUFF 
(Werkdiscs/Ninja Tunes)

Σκληροπυρηνικότερο, αγχωτικότερο, περισσότερο κλειστοφοβικό από το επίσημο άλμπουμ της φετινής αποκάλυψης στο χώρο της techno σκηνής, το ''Lex Tertia'' είναι μια σκοτεινή διαδρομή σε σκληρούς techno διαδρόμους, μια ηλεκτρονική επέλαση συναρπαστικών και ανελέητων ρυθμών.
 Ακούμε με τσίτα την ένταση και πάντα με ακουστικά και μας φανταζόμαστε σε αυτοκινητόδρομους αργά το βράδυ να απολαμβάνουμε το καλύτερο ψηφιακό road trip της χρονιάς.
Δεν χρειάζονται περαιτέρω κουβέντες. Εξοπλιστείτε κατάλληλα και η νυχτερινή «βόλτα» ξεκινά....

03. Roygbiv – FLYYING COLOURS 
(Shelflife)

Το δεύτερο e.p. των Αυστραλών, με το οποίο άρχισαν να γίνονται περισσότερο γνωστοί φέτος, παρ' όλο που κάνουν όμορφο θόρυβο εδώ και δύο χρόνια περίπου μέλη
μιας μεγάλης πλέον ομάδας μουσικών και σχημάτων του παγκόσμιου μουσικού στερεώματος  που αποδίδουν σπονδές στους MY BLOODY VALENTINE, στους RIDE και σε όλα τα μεγάλα σχήματα της μετα-Creation, προ- Brit pop εποχής (1988-1994). 
Τα πέντε τραγούδια του ''Roygbiv'' είναι τόσο καλοφτιαγμένα που απλά κατακτούν τον ακροατή και δεν ενοχλούν καθόλου που θυμίζουν τόσα πολλά. Πιστεύω ότι κάνουν την σπουδαιότερη αναβίωση στη  shoegaze μουσική του πλανήτη αυτή τη στιγμή και αυτό το εξάγω από το γεγονός ότι ξέρουν να φτιάχνουν τραγούδια με γερές μελωδίες και δεμένες ενορχηστρώσεις. Ξεκινάω να ακούω και δεν σταματάω μέχρι το τέλος παρασυρόμενος από την ορμή και την καλαισθησία των τραγουδιών. Είναι αρκετό για μια θέση στο πάνθεον των μεγάλων μικρών δίσκων για φέτος.

04. Planning Weed Like It's Acid/Life Is Loss – A SUNNY DAY IN GLASGOW
 (Self released)

Ο αλλόκοτος ήχος αυτός του e.p. είναι από μόνος του άξιος ανάλυσης. Τα τραγούδια ακούγονται σαν τους MY BLOODY VALENTINE χωρίς τις παραμορφώσεις και δίνουν την εντύπωση εύπλαστης μάζας που βρίσκεται στα όρια υγρής και στέρεης μορφής. Χωρίς βασικό ηχητικό μοτίβο, ξεκάρφωτες μελωδίες σε αέρινη μορφή με μεγάλη πτητικότητα πετούν σε όλα τα χρονικά μήκη και πλάτη των συνθέσεων, μια σχεδόν ελεύθερης φόρμας εναλλακτικής ποπ που αντί να δημιουργεί προβλήματα στο αυτί είναι απεναντίας μια ηχητική πανδαισία με θραύσματα από indie pop ιστορία έστω και αν δεν υπάρχει αλληλουχία και συνοχή. Ήχος τρελλαμένος αλλά και όμορφος. Ανέμελος και τρυφερός σε σημεία. Αυτό το σχήμα από την Πενσιλβανία μπορεί να μας έκανε ιδιαίτερη εντύπωση πέρυσι με το επίσης ιδιαίτερο ''Sea When Absent'' αλλά με αυτό το υπερρεαλιστικό e.p. μας κατέκτησε εντελώς σε σημεία να μην μπορούμε να γράψουμε κάτι με συνοχή και λογική. Μοιάζει σαν να φτιάχτηκε εκείνη τη στιγμή, κάτι σαν την αντίστοιχη αυτόματη γραφή αλλά ελεγχόμενο καθαρά από το ένστικτο και τη διάθεση για παιχνίδι με τις συγχορδίες και τους ήχους, χωρίς να υπάρχει κάτι περιττό και πάντα με διάθεση για μουσικό ονειροπόλημα. Dream -pop του υποσυνείδητου; Ποιος τολμά να το περιγράψει με ακρίβεια; Ίσως πρέπει να περάσει λίγος καιρός ακόμα...

05. Fall In – PIXX 
(4AD)

«..Η φωνή της της 19χρονης Αγγλίδας Hannah Rogers που ηχογραφεί σαν Pixx, τσιτώνει τα τύμπανα αλλά δεν τα τρυπά, δηλαδή δεν είναι Σειρήνα αλλά κάτι που θα παρομοίαζα σε λευκό Άγγελο σε χαλαρή βόλτα στα αστέρια, αν υπήρχε τέτοιο πράγμα βέβαια.Προέρχεται από οικογένεια που αγαπά τη μουσική και έχει αποφοιτήσει από την μουσική σχολή BRIT..»


«.. Η πεντακάθαρη, μελωδική, ψύχραιμη φωνή της κατακτά αργά αργά τον ακροατή και διαπιστώνω ότι ναι μεν έχουμε ακούσει κι άλλες κοπέλες σε τέτοιες οκτάβες αλλά η πιτσιρίκα ελέγχει τις μελωδίες με άνεση και τα γυρίσματα σε αυτές σε συνδυασμό με τις αιθέριες συγχορδίες του πιάνου και της κιθάρας αλλά και των χαλαρών beat δίνει μια υπέροχη ακουστική αίσθηση που πραγματικά δεν αργεί να με κάνει αφοσιωμένο φαν ..»


Από το πουθενά σχεδόν και με αξιώσεις για ένα λαμπρό μέλλον, η συμπαθέστατη Pixx ηχογράφησε το πρώτο της e.p.  με τέσσερα τραγούδια που έχουν την υγρασία του Φθινοπώρου, την ενορχηστρωτική αρτιότητα πεπειραμένης μουσικού και μελωδίες που κατακτούν τον ακροατή. Χτύπησε φλέβα χρυσού πάλι η 4AD λοιπόν και ανυπομονώ για τη συνέχεια....

06. Crosswords – PANDA BEAR 
(Domino)

«..Περιλαμβάνει το ομώνυμο σε μια δροσερότερη εκτέλεση από την πρωτότυπη εκτέλεση του άλμπουμ, ένα από τα παλιότερα του επίσης σε νέα και καλπάζουσα σαν τον άνεμο εκτέλεση και αποτελεί και μία σοβαρή αφορμή για να αποκτήσετε το e.p. αυτό. Συμπληρώνεται με τρία καινούρια που ακούγονται σαν απαραίτητο συμπλήρωμα του επίσημου άλμπουμ και είναι πολύ ρυθμικά, ευάκουστα και ευήλια. Όλα όμως τα τραγούδια σε αυτό το e.p. έχουν φρέσκο ήχο και αντίληψη, φιλτραρισμένα στην καλειδοσκοπική ηχητική παλέτα του καλλιτέχνη και αποτελούν μέρος του 2015 που αξίζει να θυμόμαστε...».