Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Καινούριος



Ο Vasra Dikon μας παρουσιάζει το πρώτο του μεγάλο άλμπουμ μετά από δύο κομμάτια που ανέβασε το 2013. Το '' Καινούριος '' περιλαμβάνει δεκαεννέα συνθέσεις με κυκλωτικές ρυθμολογίες, electro, techno και dub πινελιές, ωμή ποίηση και γερή δόση αυθεντικότητας τόσο στις προθέσεις όσο και στα ηχογραφημένα.
Η γλώσσα που χρησιμοποιεί είναι ντόμπρα και τολμηρή σε λεξιλόγιο όχι για να εντυπωσιάσει αλλά για να εκφράσει με τη μέγιστη δυνατή ακρίβεια όλα αυτά που νοιώθει σε προσωπικό αλλά και πολιτικοκοινωνικό επίπεδο. 
Η όποια ενδεχομένως αναστάτωση δημιουργήσει στις πρώτες ακροάσεις ή ακόμα και ενόχληση ή άβολη διάθεση θα σημαίνει ότι ο καλλιτέχνης επικοινωνεί την αλήθεια που πάντα δημιουργεί τέτοια συναισθήματα σε αυτούς που δεν θέλουν να ακούν τα πράγματα διαφορετικά ή αποφεύγουν την πίκρα της αλήθειας.
Είναι σαφές ότι ο Vasra Dikon εκφράζει την πίκρα του, την οργή του και τις ελπίδες του με τίμιο και δυνατό τρόπο χωρίς να προβάλλει τον εαυτό του ως ροκ Μεσσία ή ποπ αστέρα με υποκριτικές κοινωνικές ευαισθησίες 
 Η μουσική κινείται σε βασικά ρυθμικά και ατμοσφαιρικά μοτίβα και υπηρετεί το λόγο και όχι το αντίθετο. Πότε οργισμένη, πότε υποχθόνια, πάντα επίμονη και επαναλαμβανόμενη όποτε χρειάζεται συμπληρώνει την εικόνα του άλμπουμ και τις συναισθηματικές του εξάρσεις.
Άλλα λόγια δεν έχω να σας πω γι' αυτό το σταράτο και ξεκάθαρο άλμπουμ.  
 Όπως και το ' 'Ένα Παιδί Που Το Λέγαν Βουνό'' έτσι και το ''Καινούριος'' είναι περισσότερο
προσωπική ηχογράφηση/κατάθεση ψυχής που πιστοποιεί μια ανένταχτη καλλιτεχνική φύση και αυθεντικότητα  που δεν πρέπει να μπει στα αζήτητα...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...