Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Δια χειρός POIROT


Ο Poirot είναι και πάλι εδώ. Ένα χρόνο μετά το ''The Egyptian'' και έξι μήνες περίπου μετά τη συλλογή  ''A Letter From The 20th Century'' με ακυκλοφόρητα τραγούδια που είχε γράψει τον 20ο αιώνα, κυκλοφορεί αυτές τις μέρες και μέσα από την πολύ πλούσια σελίδα του στο bandcamp το νέο του άλμπουμ ''Five Little Songs'' με δεκάξι τραγούδια, ηχογραφημένα και ενορχηστρωμένα από τον ίδιο. 
Για άλλη μια φορά τα τραγούδια του Poirot ( Γιώργος Δημόπουλος) διακρίνονται για την κατακτημένη γνώση της Δυτικής τραγουδοποιίας και είναι συγκινητικό να ακούς τραγούδια που εμποτίζονται από τα καλύτερα στοιχεία του είδους, ανεπτυγμένα με ξεκάθαρη άποψη και έλεγχο. Υπάρχουν και μερικά τραγούδια- εκπλήξεις τόσο για το στυλ που μας έχει συνηθίσει, όσο και για την ασυνήθιστη,  για εγχώρια δεδομένα, απόδοση τους ( The Drunk Cabaret, Dick Is Smart, They're Changing Me Back, Tonight,  Village On The Moon για παράδειγμα) που ανανεώνουν την αισθητική παλέτα του Poirot και αυτόματα αναβαθμίζουν το άλμπουμ σαν το πιο ολοκληρωμένο και πλήρες από ότι έχει ηχογραφήσει, είτε μόνος του είτε με τα σχήματα που συμμετείχε.  
Κι επειδή είναι σπιτικές ηχογραφήσεις δε σημαίνει ότι ακούγονται lo-fi εκτός από κάτι φυσήματα και βουίσματα, αλλά αυτό οφείλεται στην φθηνή τεχνολογία και όχι στην παραγωγή που αυτή τη φορά είναι καθαρότερη από ποτέ.
Πάνω απ' όλα είναι η απλότητα, αυτή που με κερδίζει και πάλι περισσότερο στον Poirot
Απλότητα σε όλες τις πτυχές που καταφέρνει, χωρίς πολλές περιστροφές και στολίδια αλλά με ακρίβεια και πείρα, να γεμίζει τον ακροατή με συναισθήματα και θαλπωρή.
 Μια πολύ όμορφη βόλτα είναι αυτό το άλμπουμ. Στη μουσική που αγαπάμε. Στην ομορφιά και δύναμη των απλών και απέριττων συγχορδιών. Στην αγάπη για τη σωστή μουσική. 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...