Music treatment 2016: The albums_03

03. Wildflower – THE AVALANCHES

        (XL/EMI/Astralwerks/Modular)

Αυτοί που ήταν υπεύθυνοι για το ωραιότερο και σημαντικότερο άλμπουμ της προηγούμενης δεκαετίας επέστρεψαν δεκάεξι χρόνια μετά με το δεύτερο άλμπουμ τους, προκαλώντας και πάλι θαυμασμό και ευτυχία στους φαν τους.

Είχα πει ότι θα έγραφα γι' αυτόν αφού τον άκουγα χίλιες φορές. Δεν τις έφτασα αλλά προσπάθησα πολύ. 

Το ''Wildflower'' είναι ένα κομψοτέχνημα ηχητικής κοπτικής - ραπτικής που τραβάει νοσταλγικούς ήχους από το παρελθόν τους αναζωογονεί με τυπικούς αλλά λειτουργικούς χιπ-χοπ ρυθμούς και επιπλέον χρησιμοποιεί τις φωνές εκλεκτών προσκεκλημένων. 
Το αποτέλεσμα ακούγεται όπως το ''Since I Left You''. Πλέον ρετρό αλλά ζωτικό για άλλη μια φορά. Καθώς οι ακροάσεις πληθαίνουν,  τα άπειρα sample προκαλούν μια γλυκιά ζάλη και λάμπουν περισσότερο, κυρίως όμως, κάνουν κατανοητό αυτό που δήλωνει στο Pitchfork ο Robin Chatter:

«  It’s more about that intangible feeling, we just know that it’s us when we find it: It’s from the heart, and it’s day-dreamy, halfway between happy and sad. That’s the reason why you love those sad Beach Boys records when you were growing up—that is the sweet spot that we’re always aiming for. The part of Since I Left You that was the most successful to me was when we hit that spot even though most people said, “Oh, so it’s a party record.”

The record finds itself as it goes along, and you’re a part of the journey. It was just about that feeling of freedom and reckless abandon. Tony ( Di Blasi, το άλλο μέλος του δίδυμου πλέον) said he feels like Wildflower is like a person, a free spirit, someone who does their own thing regardless of conventionality. We were sampling a lot of psychedelic music at the time and looking back at the counter culture of the ’60s and wondering: Who are today’s anti-establishment heroes that will stand up and tell it like it is? »

Για να συνεχίσει μετά, με την πεμπτουσία και την τελική εξήγηση για το κεντρική φιλοσοφία του ''Wildflower'':

« It’s like how a child might have a certain feeling or tone attached to memories of growing up. That’s definitely a part of some of the songs on this record. And the way our memories have become intertwined and confused; that feeling of a memory is a beautiful place. It’s nice to hear you say that people get into it emotionally because that’s where we come from when we’re making it. It’s not about the ingredients at all, it’s about taking a feeling. It’s cool that wherever you put the needle down on this record, it sound like us, but it’s not the first record either. It goes somewhere else. »

Έτσι απλά, και χωρίς να χρειαστεί να γράψω κάτι παραπάνω γιατί δεν χρειάζεται από τη στιγμή που η εμπειρία αυτή οφείλει να βιωθεί και όχι να περιγραφεί, το ''Wildflower'' χαρίζει στιγμές ευτυχίας, φωτός και νοσταλγικής θαλπωρής σε ένα δυστοπικό 2016. Από τους δίσκους που έκαναν το καλοκαίρι μας ομορφότερο. Αν χρειαστούν άλλα δεκαέξι χρόνια θα τους περιμένω και πάλι.