Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Holger Czukay (/ˈtʃuːkeɪ/, born Holger Schüring ] 24 March 1938 – 4 September 2017). Part 1 ( Soundless)


Μετά τον Michael Karoli ( κιθάρα , φωνητικά) και τον Jaki Liebezeit ( drums), οι εναπομείναντες CAN γίνονται λιγότεροι κατά ένα μέλος ακόμα. 
Η αναγγελία του θανάτου του μπασίστα  και μηχανικός ήχου τους, Holger Czukay, χθες 5/9/2017, είχε ιδιαίτερη σημασία για μένα γιατί περισσότερο απ' όλα τα μέλη των CAN ήταν αυτός που θαύμαζα περισσότερο μέσα από τις προσωπικές του δουλειές. 
Εκστατικός ακροατής του ''Movies'', ''Radio Wave Surfer'', ''Moving Pictures'', λάτρης όλης της προσωπικής του δισκογραφίας γενικότερα, μέχρι το 2007 τουλάχιστον, δεν μπορούσα να μην γράψω κάτι για την απώλεια.
Ο Holger Czukay, γεννημένος στο Γκντανσκ της Πολωνίας στις 24 Μαρτίου 1938 ήταν μαθητής του Karlheinz Stockhausen αλλά αυτό που σας ενδιαφέρει είναι ότι μικρός δούλευε σε επισκευές ραδιοφωνικών συσκευών και από εκεί ανέπτυξε μια ιδιαίτερη σχέση με την τεχνολογία των ραδιοφωνικών κυμάτων και των ηλεκτρονικών κάτι που τον βοήθησε να διαμορφώσει ένα μουσικό πεδίο που συμπεριλάμβανε ένα ευρύ φάσμα ήχων πέρα από οποιαδήποτε μουσική επιρροή.
Πέρα από το γεγονός ότι ήταν βασικό και κύριο μέλος στο πιο επιδραστικό σχήμα του kraut rock, ήταν και αυτός που σε όλη του την μουσική πορεία
 ''γεφύρωνε επιτυχώς το χάσμα μεταξύ ποπ και avant-garde πρωτοπορίας'' (Jason Ankeny-κριτικός).
Επίσης ήταν από τους πρώτους που από την εποχή των CAN ακόμα χρησιμοποιούσε στοιχεία από τις μουσικές του κόσμου πριν ακόμα ο όρος ''world music'' γίνει εμπορικό trend και επίσης ήταν από τους πρωτοπόρους του sampling, πριν ακόμα γίνει ο όρος συνείδηση και βασικό στοιχείο της σημερινής μουσικής.
Τα προσωπικά του άλμπουμ ήταν μιά απέραντη μουσική παιδική χαρά. Άκουγες πολυχρωμία, έβλεπες πολυρυθμία, συνταξίδευες μέσα στις συχνότητες του μουσικού, ζώντας μια συναρπαστική και παράξενη μουσική περιπέτεια. Ήταν ο μοναδικός ίσως μουσικός που χρησιμοποίησε ομιλία του Πάπα σε δίσκο, χωρίς καυστικά σχόλια ή ειρωνεία. Συγκεκριμένα το ''Blessed Easter'' ήταν μια χαλαρή, ευφορική σύνθεση που για εννιά λεπτά ηχούσε σαν μια μετα Χριστιανική μπλουζ/λάτιν υμνωδία.
Η πολύ μικρή πληροφόρηση που είχα μετά το 1993 για την προσωπική του καριέρα μου κόστισε 14 χρόνια αποχής από τους ήχους του. Ευτυχώς μέσα στην προηγούμενη δεκαετία αναπλήρωσα όλα τα χαμένα χρόνια με τις μετά το 1993 κυκλοφορίες του που ήχησαν στα αυτιά μου σαν ένας μυστικός μουσικός κόσμος. 
Ειδικά όλα τα άλμπουμ που κυκλοφόρησε μέσα στη δεκαετία του '00, αξίζει να τους χαρίσετε αρκετές ακροάσεις. Το τελευταίο του άλμπουμ ήταν το ''11 Years Innerspace''. Κυκλοφορία για την τότε μέρα του δισκάδικου με 6 ακυκλοφόρητες συνθέσεις από την προσωπική του καριέρα αλλά και κάποιες εκτελέσεις τραγουδιών των CAN που δεν είχαν έρθει στο φως ώς τότε. Αυτός ο δίσκος μπορεί  να σας εισάγει στον προσωπικό μουσικό κόσμο αυτού του σπουδαίου μουσικού. Έτοιμοι λοιπόν για ένα ανάποδο ταξίδι; Μην σταματήσετε αν δεν ακούσετε τη φωνή του μουεζίνη στο ''Persian Love'' του 1978.....
Ήταν 79 χρονών και η συνεισφορά του έως σήμερα ήταν διαυγής και σημαντική για τον κόσμο της μουσικής που αγαπάμε και μας καθορίζει.
Ευχαριστούμε Holger!  (συνεχίζεται)

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...