Saturday night with SHILPA RAY

Σήμερα Σάββατο, ξεκίνησα να ακούω το εξαιρετικό καινούριο δεύτερο άλμπουμ της Shilpa Ray και της μπάντας της, ''Door Girl''. Το όνομα μου ήταν οικείο γιατί δύο χρόνια μου άρεσε πολύ το ντεμπούτο άλμπουμ της, ''Last Year's Savage'' το οποίο είχα χαρακτηρίσει σε μια εκπομπή σαν ένα από τα καλύτερα άλμπουμ του 2015 που δεν είχα ανακαλύψει έγκαιρα (να είναι καλά όμως το elektronikaki που με έβαλε στο mood τους). 
Σήμερα όμως την ξαναθυμήθηκα με ένα καινούριο άλμπουμ με τραγούδια ρετρό ομορφιάς με 50'ς /'60'ς και κέντρο τα '70'ς και τη Νέα Υόρκη ( γέννημα θρέμμα της πολιτείας) επιρροές, τραγούδια που γυροφέρνουν το ροκ'ν ρολ, την ποπ, το πανκ, το doo-wop σε ένα φαντασιακό πάρτυ που θα συμμετείχe ο Phil Spector, οι BLONDIE, ο Johnny Thunders, κάποιο doo-wop κουαρτέτο από το παρακάτω στενό και η Patti Smith σαν guest τιμώμενα πρόσωπα.
Ψήγματα χιπ χοπ και sweet reggae υπάρχουν οπότε η ρετρό άποψη αγγίζει λίγο και τα ΄80'ς διατηρώντας αναγνωρίσιμο χαρακτήρα που σφραγίζεται ανεξίτηλα από την καθαρή και δυνατή, σε εύρος, ευχάριστη και εν τέλει χαρακτηριστική φωνή της η οποία χωρίς να ψάχνει την τελειότητα έχει σαν μπούσουλα την Debbie Harry και τα κοριτσίστικα σχήματα των '60'ς. 

Το ''Door Girl'' με το εξαιρετικό α-λα Νew York Dolls εξώφυλλό του, είναι νοσταλγικό, δυναμικό και τρυφερό  όπως όλα τα προηγούμενα άλμπουμ της είτε σαν Shilpa Ray είτε σαν Beat The Devil, Shilpa Ray & Her Happy Hookers ( σχήματα με τα οποία έχει ηχογραφήσει από την προηγούμενη δεκαετία) και διακρίνεται για την ποιοτική του σταθερότητα, τις εξάρσεις του, που ξεσηκώνουν ευχάριστα και τις ονειρικές ήσυχες στιγμές του. 
Σίγουρα δεν ανήκει στο 2017 αλλά ποιός νοιάζεται πλέον τι χαρακτηρίζει τον «ήχο του 2017» από τη στιγμή που ζούμε σε μία ατέρμονη ανακύκλωση. 
Η Shilpa Ray θα παραμείνει στο Σπίτι πλέον, ανεξάρτητα από την εποχή, γιατί ο ήχος της μεταδίδει κύματα αγάπης παντού και ακούγεται τόσο  αγνός όσο το επιτρέπει η εποχή.

Άκουσα λοιπόν το άλμπουμ αλλά άκουσα και το περσινό 7'' ''Paisley'', που διασκευάζει στην πλευρά Α το ''When Doves Cry'' των PRINCE & THE REVOLUTION φυσικά αλλά στη δεύτερη ξεχωρίζει περισσότερο η δικιά της εκδοχή για ένα τραγούδι που δεν το ήξερα καθόλου και με εξέπληξε ευχάριστα. 
Το ''Where Evil Grows'' το πρωτοτραγούδησαν οι Καναδοί THE POPPY FIELDS, ένα τετραμελές και μετά δίδυμο σχήμα των αρχών των '70'ς. Η εκτέλεση της Shilpa Ray ξεπερνά το πρωτότυπο γιατί απλά η φωνή της του δίνει μια πιο σκοτεινή χροιά. Να σημειωθεί ότι ο αρχηγός των THE POPPY FIELDS λεγόταν Terry Jacks. Ναι αυτός που το 1974 έγραψε ένα από τα καλύτερα ποπ τραγούδια για την εφηβική τάση αυτοκτονίας ''Seasons In The Sun''.
Κια τώρα το ηχητικό υλικό. 
Βυθιστείτε για αυτό το Σαββατόβραδο στους ήχους των SHILPA RAY σε 3,2,1....