Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Laurel Halo w/ Eli Keszler, live! @ST.PAUL'S sessions [18.11.2017]



Η τρίτη εμφάνιση της Laurel Halo στη χώρα μας, δεν είχε το hipster glamour των δύο προηγούμενων εμφανίσεων της. Απορώ αν το τρίτο άλμπουμ της ''Dust'', έχει ακουστεί όσο πρέπει.
Δεν μου έκανε εντύπωση που γέμισε την εκκλησία του Αγ. Παύλου γιατί έτσι κι αλλιώς εκατό άτομα που ακούν ακόμα, έσπευσαν να προμηθευτούν έγκαιρα εισιτήριο.
Αυτή τη φορά είχε και τον περκασιονίστα Eli Keszler
που έχει τη δικιά του underground ιστορία στο χώρο της Αμερικάνικης αυτοσχεδιαστικής και πειραματικής μουσικής και που ήταν ικανότατος στυλοβάτης της νέας μουσικής εξερεύνησης της καλλιτέχνιδας, όπως παρατηρούσαμε .
Από την πρώτη στιγμή φάνηκε ότι το σετ της  Laurel Halo δεν ήταν ακριβώς για την προώθηση του ''Dust''. 
 

Η σκοτεινή, μυσταγωγική εισαγωγή που μύριζε χαλαρή voodoo τελετουργία με τον Eli Keszler, να χειραγωγεί ότι κρουστό έφερε μαζί του και τη  Laurel Halo, να κουρδίζει το χώρο με τις ηλεκτρονικές στρώσεις της, μας έδωσε την εντύπωση ότι θα είχαμε μια ειδική μουσική παράσταση όμως μέχρι το τέλος του σετ, η υπόγεια και μυστηριώδης ατμόσφαιρα έδωσε τη θέση της σε περισσότερο φωτεινές ηχητικές λάμψεις και μετα-τραγούδια που είχαν το άρωμα της jazz, της pop αλλά και της soul.
Ευχάριστο, θερμό, ελκυστικό όσο και πλουσιοπάροχο σε ηχοχρώματα (μετά τη σκοτεινή εισαγωγή) που στηριζόταν εν μέρη στο ''Dust'' αλλά το ξεπέρασε με περισσότερο αναβαθμισμένες, λιγότερο γυαλισμένες, περισσότερο αποκαλυπτικές εκτελέσεις.
Ήταν μια σύνθεση των δύο προηγούμενων εμφανίσεων της σε ένα καινούριο ωριμότερο επίπεδο. Ήταν όλο το ρυθμικό παρασκήνιο των άλμπουμ της παιγμένο με τέτοιο τρόπο ώστε να αποκαλύπτει μια λιγότερο ηλεκτρονική προσέγγιση άσχετα αν όλα περνούσαν μέσα από φίλτρα και εφφέ. Αν το
δει κανείς από τη σκοπιά της
πειραματικής/αυτοσχεδιαστικής/ jazz μουσικής ήταν ένα σετ αρκετά βατό, που κρατούσε το ενδιαφέρον των ακροατών λόγω των πιο οργανωμένων δομών της μουσικής και κυρίως για το γεγονός ότι έδειχνε μια περισσότερο συγκεντρωμένη  και ώριμη καλλιτέχνιδα, που άπλωνε τις ιδέες της σε άλλα ηχητικά πεδία.


Αν το δει κανείς από την μεριά της ηλεκτρονικής μουσικής τότε σίγουρα η Laurel Halo έβγαινε εκτός ορίων, σε ένα ταξίδι μέσα στους ήχους και τη ρευστότητα τους, με θαυμαστά αποτελέσματα και μακριά από τα preset.
Όσο και να θαυμάζω και να υποστηρίζω το πόσο σπουδαία είναι η καλλιτέχνης, πιστεύω ότι έχει ανοίξει ενδιαφέρουσες μουσικές διαστάσεις με τη μουσική της που ακόμα δεν μπορεί να ελέγξει πλήρως αλλά κινείται άνετα σε αυτές. Έχει την ικανότητα να κατακτά κομμάτια αυτών των διαστάσεων με μικρά αλλά τολμηρά βήματα κάθε φορά όπως και με το σετ που παρουσιάζει στη φετινή τουρνέ της. 

Κάπως έτσι θα ακούγεται ή θα ήθελα να ακούγεται το επόμενο της άλμπουμ. Αλλά ας μελετήσουμε καλύτερα τη μέχρι τώρα δισκογραφία της και έχουμε καιρό μέχρι το επόμενο.
Ο χώρος και το σκοτάδι που σκοπίμως κυριαρχούσε βοήθησε αρκετά για την επιτυχία της συναυλίας και πιστεύω ότι αν ηχογραφήθηκε θα ήταν καλό να βγει και παραέξω...
 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Μαργαριτάρι. Το νέο άλμπουμ της May Roosevelt.

 Έξι παρά κάτι χρόνια μετά το '' Junea '', η  May Roosevelt   επέστρεψε με τον νέο της δίσκο '' Pearl ''. Το '' Junea '' «διαδραματιζόταν» σε ένα περιβάλλον τεχνητού κόσμου, μουσικής Α.Ι. αλλά δημιουργημένο με κυριαρχική αντιπαραβολή του πνευματικού και συναισθηματικού κόσμου πάνω στα μικροκυκλώματα. Το νέο της άλμπουμ είναι εξίσου αιθέριο αλλά υπάρχει λιγότερη τεχνολογία, λιγότερη διάθεση για ρυθμικό συγχρονισμό με την πραγματικότητα και περισσότερα φυσικά έγχορδα. « Στις δέκα συνθέσεις του πέμπτου της δίσκου, τα synthesizers της May Roosevelt συναντούν για πρώτη φορά τους ήχους ενός κλασικού κουαρτέτου εγχόρδων. Νεοκλασική μουσική και ρομαντική electronica συνδυάζονται, με το theremin να πρωταγωνιστεί, τυλίγοντας το ορχηστρικό αυτό ηχητικό σύνολο, άλλοτε σε διάλογο με τα απαλά φωνητικά της May Roosevelt και άλλοτε δημιουργώντας τους δικούς του αιθέριους κόσμους », αναφέρει το δελτίο τύπου και αυτή είναι η πλήρης εικόνα ως προς τη δομή κ

MEET UP! festival_ MAKE ME HAPPY RECORDS 7 YEARS ANNIVERSARY, death disco, 3_4.11.2023.

  Επτά χρόνια δραστηριότητας γιόρτασε το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε, η make me happy! records . Η εταιρεία στο πνεύμα της πρώτης «αθώας» εποχής των ανεξάρτητων εταιρειών συνεχίζει και ελπίζουμε να συνεχίσει με το πνεύμα και την όρεξη σε ακόμα δημιουργικότερα επίπεδα για περισσότερα χρόνια ακόμα. Χωρίς να έχει ξεπουλήσει τη βασική της αρχή, έχει φτάσει σε σημείο που κυκλοφορίες της έχουν και διεθνή διανομή και πολύ καλή φήμη στους σχετικούς κύκλους της ανεξάρτητης κιθαριστικής ποπ και ροκ.  Κάθε κυκλοφορία της έχει την ποιότητα και τη σφραγίδα εγγύησης ότι αυτό που αγοράζει και ακούει ο κάθε ενδιαφερόμενος δεν θα τον απογοητεύσει στη χειρότερη περίπτωση και στην καλύτερη θα τον συντροφεύει σε κάθε δραστηριότητα.  Το διήμερο που μας πέρασε θα είχε όλο το δημιουργικό ρόστερ της να γιορτάζει αλλά τελικά δύο μπάντες ( MODEL SPY  και TA TOY BOY ) δεν κατάφεραν να συμμετέχουν σε αυτή τη γιορτή λόγω ανωτέρας βίας.  Η πρώτη μέρα είχε κυρίως νοσταλγικό χαρακτήρα, θα ήταν μία κοινότυπη περιγρα

Yodashe: Η επιστροφή!

Έχουν περάσει τρία χρόνια από την πρώτη φορά που ασχοληθήκαμε με την Yodashe και το πρώτο προσωπικό της single ‘ ’ Take Your Time ’’. Πρόσφατα μας ενημέρωσε ότι τα περασμένα δύο χρόνια ήταν «χαμένη» στα στούντιο του Πανεπιστημίου Goldsmiths στο Λονδίνο σπουδάζοντας μουσική παραγωγή. Πλέον οι σπουδές ολοκληρώθηκαν και σαν πτυχιακή έχει ετοιμάσει το πρώτο της προσωπικό άλμπουμ σε δικιά της παραγωγή, φυσικά, λαμβάνοντας ταυτόχρονα συμβουλές και γνώση από τον επιβλέποντα καθηγητή της Mikko Gordon , παραγωγό και μηχανικό ήχου που όχι μόνο διδάσκει και έχει δημιουργήσει το στούντιο του πανεπιστημίου αλλά έχει συνεργαστεί με τους ARCADE   FIRE , Gaz  C oombes και κυρίως με τους THE SMILE και τον Nigel Godrich . Το άλμπουμ αναμένεται να κυκλοφορήσει τους επόμενους μήνες και θα έχουμε περισσότερες πληροφορίες και τραγούδια να μοιραζόμαστε από αυτό μέσα από τις εκπομπές και εδώ, προς το παρόν θα ξεκινήσουμε το «ζέσταμα» με δύο τραγούδια που δεν θα υπάρχουν στο άλμπουμ. Το ‘’ Salarywom