Planet Classics 2017: The Albums_31-35

Δίσκοι που επανακυκλοφόρησαν φέτος δεν συμπεριλαμβάνονται αλλά κάναμε μια εξαίρεση σε δίσκο που είχε κυκλοφορήσει σε περιορισμένη γεωγραφική ζώνη.



31.Tenere – AFOUS D' AFOUS  

            (Sahel Sounds)

Δεν είναι δίσκος του 2017 αλλά ηχογραφήθηκε το 2015 και κυκλοφόρησε μόνο στην Αλγερία. Φέτος η Sahel Sounds records το επανακυκλοφορεί παγκοσμίως και κρύβει πολλή ομορφιά για να μην το βαφτίσουμε αυθαίρετα κυκλοφορία του 2017. Το σχήμα αν και άγνωστο, ως τώρα, στον υπόλοιπο κόσμο είναι από τα πιο δημοφιλή και αγαπητά στην Tuareg κοινότητα και όπως ισχυρίζεται το δελτίο τύπου, στη δεύτερη θέση μετά τους TINARIWEN. Οι συναυλίες του εκεί είναι όλες sold out και γενικά είναι περιζήτητοι.

Το ''Tenere'' είναι από τους δίσκους που μεταφέρουν όλη την απλότητα και το μεγαλείο της φυσικής ζωής. Τα τραγούδια του, από το πρώτο ριφφ κιόλας, έχουν την γεύση της ελευθερίας και της ομορφιάς. Παρασέρνουν για χορό και ευφραίνουν τόσο τα αυτιά όσο και την ψυχή με τις μελωδίες αλλά και τις ακαταμάχητες κιθάρες σήμα κατατεθέν μιάς μουσικής ιερής που διατηρείται ακόμα ανόθευτη. Το 2017 θα το θυμάμαι και για την ποσότητα μουσικής από τη Υποσαχάρια ζώνη που απόλαυσα.

32.Ariadna – KEDR LIVANSKIY 

           (2MR)

Η Ρωσίδα Yana Kedrina (Kedr Livanskiy) μας είχε εντυπωσιάσει πέρυσι με το πρώτο της e.p.''January Sun'' και φέτος ακόμα πιο πολύ με το ''Ariadna'' το πρώτο της άλμπουμ. Χρησιμοποιεί κλασσικά αναλογικά συνθεσάιζερ για να δημιουργήσει τραγούδια ηλεκτρονικής ποπ που ξεχωρίζουν για την θερμή, ονειρική τους διάθεση και τους απαλούς σκοτεινούς τους τόνους. Η χρήση της Ρώσικης γλώσσας δίνει εξωτισμό στην έτσι κι αλλιώς ρετροφουτουριστική άποψη της για την ποπ αλλά δεν απομονώνει τα συναισθήματα που αντιλαμβανόμαστε. Τα φυσικά φαινόμενα και η συναισθηματική επιρροή τους έχουν ειδική θέση στους στίχους της Kedrina και την εμπνέουν για την ξεχωριστή ομορφιά που εκπέμπουν τα τραγούδια της. Το ''Ariadna'' είναι ένας δίσκος που αποκαλύπτει τις επιρροές του αλλά δε χάνεται σε αυτές. Από τις αναμενόμενες εκπλήξεις της χρονιάς άσχετα αν η φύση του άλμπουμ δεν επιτρέπει ακόμα περισσότερη ερμηνεία από ότι κατακτημένη εμπειρία ακρόασης.

33.Real High – NITE JEWEL 

            (Gloriette) 

 

 
Η ρετρό ποπ αισθητική της NITE JEWEL, μου άρεσε πάντα. Όμως στο ''Real High'' φτάνει στο αποκορύφωμα της. Τραγούδια που, χαϊδεύουν αυτιά, προσφέρουν χωρίς δισταγμό ατόφια ευχαρίστηση και προορίζουν τον ακροατή να διαβεί τη χώρα της ευδαιμονίας. Ο τίτλος υπόσχεται στο ακέραιο αυτό που υπονοεί. Δε χρειάζεται καμμία ιδιαίτερη συνθήκη για την ακρόαση του δίσκου. Τη δημιουργεί μόνος του. Αρκεί να μπει σε οποιοδήποτε αναπαραγωγό ήχου. Για όλες τις στιγμές λοιπόν που φυσούσε δροσερό αεράκι και από τα παράθυρα έμπαινε το φως του Φεγγαριού ή έσβηνε στην παραλία ή απλά το δωμάτιο αποκτούσε αισθησιακή λάμψη, θα χρωστάμε μεγάλη χάρη στη Ramona Gonzalez...

34.Black Origami – JLIN  

           (Planet Mu)

«Το καινούριο της άλμπουμ ''Black Origami'' είναι ένας ρυθμικός κυκλώνας που δημιουργεί ακόμα πιο abstract ρυθμικά σχήματα. Σε κάθε σύνθεση υπάρχει αρμονική συσσώρευση και έκλυση ρυθμικής ενέργειας, σαν ηφαίστειο που εξαπολύει λάβα. Η Αφρικάνικη πολυρρυθμία δεν ακούστηκε ποτέ τόσο επεξεργασμένη και εξερευνητική όσο σε αυτό σκληρό και δύσκολο σε σημεία άλμπουμ. Απαιτείται εγρήγορση και θυσία της ηχητικής ασφάλεια των καθιερωμένων φορμών που ακούμε συνήθως.»

Η ρυθμική περιπέτεια που μας προσφέρει η Jlin σε αυτό το άλμπουμ έχει τη δική της αρχιτεκτονική αντίληψη. Sample και ρυθμοί εναλλάσονται διασπώντας κάθε φόρμα και κάθε δομή για να δημιουργήσουν μια δικιά τους τάξη και ισορροπία. Η ρυθμολογία του πλανήτη, ανακατεύεται, μοιράζεται και μεταλλάσεται σε κάτι που ακόμα δεν είναι ορατό το να ακούς το ''Black Origami'' και τους ρυθμικούς διαλόγους του είναι αρκετά συναρπαστικό από μόνο του.

35.Narkopop – GAS  

           (Kompaqt)

Η δισκογραφία του Wolgfgang Voigt είναι τεράστια και χρειάζεται αρκετή έρευνα και ακρόαση για κάποιον που τον ανακαλύπτεί σήμερα. Η φήμη του στο χώρο της ηλεκτρονικής μουσικής είναι σημαντική και σίγουρα έχετε ακούσει ηχογραφήσεις του κάτω από τα αμέτρητα side project που είχε από την δεκαετία του '90 και μετά. Με το όνομα GAS ηχογράφησε 4 άλμπουμ από το 1996-2000 και εδραίωσε τη φήμη του στο χώρο της ambient/electronica/experimental. Φέτος σαν GAS βγαίνει από τη δεκαεπτάχρονη νάρκη και κυκλοφορεί το πέμπτο άλμπουμ του,''Narkopop'', που τον εισάγει σε νέο ακροατήριο και οι κριτικές ήταν διθυραμβικές.

Οι δέκα συνθέσεις του ''Narkopop'' μπορεί να ακούγονται οικείες σε παλιούς του ακροατές. Για μας όμως που το όνομα ''GAS'' ήταν άγνωστο τόσα χρόνια ηχούν σαν μια μικρή αποκάλυψη.

Δεν είμαι σίγουρος πως μπορώ να πω με μία λέξη τι μουσική ακούω εδώ. Technoκλασσική electronica; Απόκοσμη ambient; New Age μιάς σκοτεινής εποχής; Θα μπορούσα να εφεύρω και άλλα για να χαρακτηρίσω τις δέκα ηλεκτρονικές συμφωνίες του άλμπουμ. Θαυμάζω το πως οι παλμοί των ρυθμών κυλούν σε πλήρη ισοστάθμιση με τα απόκοσμα, αέρινα, κλασσικότροπα έγχορδα δημιουργώντας ένα κλίμα ονειρικής έντασης που παίρνει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας.

Η ακρόαση μας δείχνει ότι ο τίτλος του άλμπουμ δικαιολογείται επακριβώς. Η μουσική βάζει τον ακροατή σε κατάσταση μουδιάσματος και αν παραμείνει στο κλίμα παραδίδεται στην έντονα αργή και σταθερή μουσική που καλύπτει ολοένα τον ακουστικό χώρο σαν ομίχλη ή ακόμα καλύτερο σαν ηχοπαραλυτικό αέριο. Η μουσική εμπειρία που αποκομίζει ο ακροατής που θα παραμείνει στο ''Narkopop'' είναι από τις πιο δυνατές για φέτος. Πραγματικά αλλόκοτα γοητευτική μουσική.