Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Planet Classics 2017: The Albums_01 !

01.World Eater BLANCK MASS  
             (Sacred Bones)


«Σε αυτό το άλμπουμ ο Benjamin John Power παρουσιάζει μία συλλογή από κοσμικές καταιγίδες αχαλίνωτων, φουτουρομοτορικών ρυθμών που ζαλισμένων από πρωτόνια χιπ χοπ χτύπων κλιμακώνονται σε υμνωδίες προς αδιευκρίνιστες Δυνάμεις, μελωδίες στοιχειωμένες από διαστημική ακτινοβολία, χορωδίες από αρχεία ξεχασμένων εξωπλανητικών πολιτισμών, ένα μεγαλειώδες και επιβλητικό ηχητικό καταπέτασμα που πίσω από τις καθαρές επιρροές κρύβεται η σκοτεινή και Αρχέγονη Δύναμη της Έμπνευσης που την κατέχουν ελάχιστοι πλέον. Αν χρειαζόμαστε μουσική για να φύγουμε παντελώς από αυτό το Γαλαξία τότε το ''World Eater'' είναι το μόνο μουσικό όχημα που χρειαζόμαστε μέχρι να διαβρωθεί ή να απορροφηθεί από κάποια Μαύρη Τρύπα..»


Κάπως έτσι θα τελείωνε μια καθώς πρέπει κριτική για αυτό το ΕΠΟΣ. Τα προηγούμενα θα ήταν απλές φλυαρίες.


«Το τοποθέτησα στην κορυφή μόνο και μόνο για την ποσότητα αδρεναλίνης που παράγει το σώμα μου καθώς βυθίζεται στο μεταβιομηχανικό Νέμπιουλα που μόνο τυχαία δεν έχει το όνομα ''World Eater''.  
Κάνει το αίμα να κυλά γρήγορα στις παλλόμενες φλέβες, με έπιανε ταχυκαρδία στις πρώτες ακροάσεις, «εξαφανιζόμουν» μέσα στην τρικυμία που δημιουργεί το άλμπουμ στις άλλοτε χαλαρές ηλεκτρονικές θάλασσες. Η εποχή των FUCK BUTTONS έχει δώσει τη θέση της στη Νέα Τάξη μεταηλεκτρονικού κατακλυσμού που οι χείμαροι του  παρασέρνουν τον ακροατή σε μια ακατάπαυστη και συναρπαστική ακρόαση. 
Μαξιμαλιστικός ήχος που συγκρίνεται μόνο με εικόνες επελάσεων στις αγαπημένες σας κινηματογραφικές και τηλεοπτικές Όπερες του Διαστήματος. Ήχος που προκαλεί συναισθηματικό ντοπάρισμα σε σημείο έκστασης. 
Κι εδώ παύω κάθε περαιτέρω ανάλυση. 
Αυτό είναι άλμπουμ ελπίδας όταν θα φτάσει το Τέλος του Κόσμου και του Χρόνου. 
Ως τότε ιππεύουμε τα καλπάζοντα ρυθμικά μοτίβα, κινούμαστε με τη μόνη χιπ χοπ διάλεκτο που καταλαβαίνουμε, χορεύουμε pogo στο σαματά του άλμπουμ όταν χτυπάει κόκκινο και το διαστημόπλοιο συνεχίζει χαρούμενο την Διαγαλαξιακή του περιοδεία..»

Κάπως έτσι θα τελείωνε ο φαν, σε πλήρη έξαψη και «κατάληψη»μετά την ακρόαση του άλμπουμ. Πιό κοντά στην αλήθεια όμως είναι τα λόγια του δελτίου τύπου. Καλό είναι να πάρετε μόνο αυτά υπ' όψη αν σας ανησυχεί η κατάσταση των δύο παραπάνω τύπων ακροατή..

«As humans, we are aware of our inner beast and should therefore be able to control it. We understand our hard-wired primal urges and why they exist in an evolutional sense. We understand the relationship between mind and body. Highly evolved and intelligent, we should be able to recognize these genetic hangovers and control them as a means to act positively and move forward as a compassionate species. Unfortunately, this is not the case. Recent global events have proven this. The human race is consuming itself.

World Eater, the new album by Benjamin John Power’s Blanck Mass project, is a reaction to this. There is an underlying violence and anger throughout the record, even though some of these tracks are the closest Power has ever come to writing, in his words, “actual love songs.”

“Maybe subconsciously this was some kind of countermeasure to restore some personal balance,” Power explains.

On World Eater, Power further perfects the propulsive, engrossing electronic music he has created throughout his impressive decade-plus career, both under the Blanck Mass moniker and as one-half of Fuck Buttons, as he elaborates upon the sound of 2015’s brilliant double album Dumb Flesh. As massive as the sonic world of the new record often feels, its greatest achievement is in its maximization of a limited set of tools, a restriction intentionally set by Power himself.

“As an exercise in better understanding myself musically, I found myself using an increasingly restricted palette during the World Eater creative process. Evoking these intense emotions using minimal components really put me outside of my comfort zone and was unlike the process I am used to. Feeling exposed shone a new light on this particular snapshot. I feel enriched for doing so.”
»


Εμπλουτισμένη ακρόαση σας προσφέρει και αυτό το θαυμάσιο άλμπουμ που φθάνει στο μέγιστο βαθμό της κατηγορίας «Συναρπαστικότερη μουσική εμπειρία 2017».



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...