Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Planet Classics 2017: The Albums_18

18.Oczy Mlody - THE FLAMING LIPS   
            (Warner)


Ίσως είναι είναι από τα πιο παρεξηγημένα σχήματα του πλανήτη. Βασικά αυτό που πολλοί δεν κατανοοούν ή να μην επιτρέπουν, είναι η απόλυτη καλλιτεχνική ελευθερία που έχουν οι THE FLAMING LIPS ή ακόμα καλύτερα η έλλειψη μέτρου και ορίων σε αυτό που κάνουν. Από το 2007 και πέρα έχουν φτάσει τους THE RESIDENTS, στο να κυκλοφορούν οτιδήποτε ηχογραφούν και να πωλούν οτιδήποτε έχει την εμπορική ονομασία του ονόματός τους, σε οποιαδήποτε μορφή. 
Δεν διστάζουν να ηχογραφούν εικοσιτετράωρη σύνθεση, να γράφουν για μονόκερους, κάστρα και ασυναρτησίες σε μία εποχή που λόγω πολιτικής ορθότητας αμφισβητούνται και απαγορεύονται συγκεκριμένες αναφορές. Χτίζουν το δικό τους κόσμο που δεν είναι κλειστός γιατί περιέχει φιλτραρισμένα στοιχεία από τον κόσμο που ζούμε.
 Μουσικά παραμένει ο ίδιος μελωδικός πυρήνας και η ίδια ανάπτυξη σε όλα τα τραγούδια τους. Σαν να σταμάτησε ο χρόνος στο ''The Soft Bulletin''. Όμως, το «περιτύλιγμα» είναι state of the art πάντα. Η φιλοσοφία και το κόνσεπτ γύρω από τα τραγούδια τους επίσης. 
Στο ''Oczy Mlody'' (Μάτια νέων) ο κόσμος τους είναι βουτηγμένος σε φαντασιακά νέφη που κακώς συγχέονται με επιδράσεις χημικών ουσιών. Πρόκειται για αχαλίνωτη φαντασία και ηχητική εμπειρία για να δώσουν τραγούδια που θυμίζουν Κοσμικές βουτιές σε θερμά και υγρά τοπία προσωπικών υποσυνείδητων συμπάντων που ανακατεύουν κρυφές επιθυμίες, όμορφες παιδικές αναμνήσεις και χρώματα. Το χρώμα είναι βασικός κανόνας στα τραγούδια του άλμπουμ αυτού. Δεν μπορώ να φανταστώ αυτές τις φετινές βελούδινες και καταπραϋντικές συνθέσεις, ασπρόμαυρες ή με σκληρές γραμμές. 
Το άλμπουμ είναι μια ηχητική παραίσθηση, χωρίς όρια και συγκεκριμένες αναφορές. Είναι σύμπαν που ενσωματώνει προσωπικές μνήμες, μετασχηματιζομένες οπτικές και ηχητικά ποτάμια που δεν οδηγούν κάπου συγκεκριμένα αλλά είναι ικανά να γοητεύσουν κάθε ακροατή που θα ξεχάσει ότι αυτό που ακούν κουβαλά ιστορίες άνω των 35 ετών. Για άλλη μια φορά σε πείσμα όλων των κριτικών είναι πολύ μπροστά ή μάλλον έχουν καλύτερη θέα από τους ίδιους τους ακροατές τους. Αλλά πάντα είναι διαθέσιμοι να ανεβάσουν τον ακροατή στο δικό τους Κάστρο και να τον κάνουν να περάσει καλά. 
Αν δεν έχετε καταλάβει ακόμα, οι  THE FLAMING LIPS είναι ένα εμπορικό σχήμα. Η μουσική τους είναι για το καλό όλων, δεν πειραματίζονται για νέους ήχους κλπ. Δεν σταματάνε να δημιουργούν τους κόσμους τους με υλικά που ο «κόσμος» προτιμά ανά τις δεκαετίες (εύπεπτες μελωδίες, μαλακούς ρυθμούς και της μόδας ανάλογα την εποχή κλπ) όμως κανείς δεν θα τους πει εδώ και χρόνια πως να το κάνουν για περισσότερες πωλήσεις και πως να μασήσουν τους ήχους τους για έτοιμη τροφή στο «κοινό». 
Επίσης δεν δίνουν σημασία στο τι θα γράψει ο κάθε κριτικός ή εγώ. Αυτό είναι. Αν σας αρέσει. 
Το ''Oczy Mlody'' είναι οικείος και παρόμοιος με δίσκους τους στο παρελθόν αλλά από άλλη, χαλαρώτερη και υπεράνω λογικής, γωνία. Αν ξεκινήσετε να τον ακούτε θα ήταν καλό να τον ακούσετε αφήνοντας απ' έξω την κριτική σας σκέψη και τη λογική. Και επιτέλους. Μην είστε αρνητικοί στους 
THE FLAMING LIPS. Είναι με τους καλούς. Η Miley Cyrus είναι πιο ανοιχτόμυαλη...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...