Let Me Know Festival ( Big Fat Lips, SOaNNEFaIR, Marva Von Theo, strangeZero) [22.02.2018] @Death Disco.

 Σε μιά καταθλιπτική πλέον πόλη όπως η Αθήνα, όπου η ζωή κυλά μέσω των social media και το μουσικόφιλο κοινό μουδιασμένο και μπουκωμένο από πληροφορίες ώστε να κάνει έστω και μια επιλογή ή να ενδιαφερθεί για τυχόν νέες καταστάσεις, η ύπαρξη μικρών φεστιβάλ ή ακόμα και μεμονομένων εμφανίσεων νέων μουσικών είναι πλέον γενναία πράξη.   
Επέλεξα να πάω στο Let Me Know Festival γιατί παρατηρώ εδώ και καιρό την ύπαρξη φεστιβάλ κυρίως ηλεκτρονικής πειραματικής που γίνονται κάτω από τη μύτη μου σε άβολους χώρους και μέρες, με αποτέλεσμα να μένω έξω από αυτά ενώ έπρεπε να γίνει το αντίθετο. Επέλεξα λοιπόν να πάω γιατί η υπόγεια μουσική της πόλης είναι ακμαία εδώ και πολλά χρόνια. Τι σημασία αν υπάρχει λίγος κόσμος στην αρχή;  Τι σημασία έχει πόσο άβολα και οδυνηρά πολλές φορές αισθάνομαι όταν παρευρίσκομαι σε συναυλία σχήματος που μου αρέσει κιόλας και το βλέπουν  μόνο 30 άνθρωποι (συγγενείς και φίλοι).
Αλλά ξέρετε τι λένε: Όταν γνωρίζει κανείς τι κάνει η επιμονή και η προσήλωση σε αυτό, αποφέρουν θαυμαστά αποτελέσματα. 
Βέβαια καθένας και καθεμία απο τους παρευρισκόμενους στο φεστιβάλ της περασμένης Πέμπτης, καλλιτέχες και κοινό, αντικρούει τα παραπάνω γιατί και γνωρίζει και ψάχνει. Ας ήταν λοιπόν μισογεμάτο το Death Disco. Σημασία είχε η ποιότητα.

Η εμφάνιση του BIG FAT LIPS γ.ω.κ. Νίκος Μαρδάκης  και πρώην κιθαρίστας της Etten, κινήθηκε στο αναμενόμενο κλίμα που κινούνται οι εμφανίσεις του. Ποτάμι τροπικών ρυθμών καμουφλαρισμένων με γκρίζες αστικές λούπες από abstract ηλεκτρονική, ένα αποδομημένο dark techno σε «ελεύθερη μετάφραση»,  που ταξίδεψε κάποια σώματα και αιχμαλώτισε όλους τους ακροατές είτε κοιτούσαν είτε όχι τη σκηνή. Οι πρόσφατες συνθέσεις του BIG FAT LIPS  φιλοξενούνται στο bandcamp και ουσιαστικά αυτές ακούσαμε. Επίσης θα πρέπει να ανατρέξετε και στο εξαιρετικά ενδιαφέρον ορθόδοξο ambient techno e.p. Improbable που κυκλοφόρησε στην Nutty Wombat records το 2015. 

Η SOaNNEFaIR μπορεί να έκανε την πρώτη της εμφάνιση με αυτό το όνομα αλλά την ξέρετε και σαν Io L ή Anna Lefka που τραγουδούσε στο σχήμα των, νεο - και μετα- κυματικών, CRUEL ANAGRAMS.
Το νέο της σόλο προτζεκτ είναι πιο προωθημένο από το προηγούμενο της σχήμα. Οι επιτηδευμένα απλοϊκές μελωδίες της συνδυασμένες με super lo-fi φθηνά ηλεκτρονικά και σκοτεινή θεματολογία, προκάλεσαν το ενδιαφέρον μου αλλά ακόμα θεωρώ ότι έχει δρόμο μπροστά της.
 Έχοντας σαν επιρροές, σύμφωνα με το προφίλ της στο fb, τα ''tokyo, ancient egypt, cats, bento boxes, death, love, sex, violence, aliens, suffocation, substances'',  το πιο ροζ tumblr που έχω δει ποτέ μου αλλά και το στυλ ''έγκλειστη γάτα που μόλις το έσκασε από το ήρεμο σπίτι της και να τριγυρίζει εντυπωσιασμένη, αμέριμνη και καθόλου τρομαγμένη σε νεκροταφεία και χωματερές''' ( ή σαν να ακούει κανείς την Μeg Remy ( U.S. GIRLS) στην lo-fi φάση της αλλά σε παράλληλο σύμπαν και χωρίς τις 60's επιρροές), μας έδειξε ότι η καλλιτεχνική υπόσταση της SOaNNEFaIR ακόμα διαμορφώνεται όπως βέβαια και η άποψη μας καθώς η  εμφάνιση αυτή με υποχρεώνει σχεδόν, να παρακολουθώ συνεχώς τις καλλιτεχνικές της δραστηριότητες. Προς το παρόν πέντε συνθέσεις της φιλοξενούνται στο soundcloud  της, παρουσιάζοντας προοδευτικό ενδιαφέρον και εξέλιξη.

Οι MARVA VON THEO και εγώ, έχοντας ήδη δοκιμάσει την ψυχρολουσία της ελάχιστης προσέλευσης δώδεκα μόλις μέρες πριν στην παρουσίαση του ντεμπούτου τους άλμπουμ ''A Dream Within A Dream'' κάνοντας μια εξαιρετική εμφάνιση, πήραν θέση για να αποδείξουν στο τέλος το αυτονόητο. Ότι είτε με 30 είτε με 50 είναι ένα δίδυμο που δεν πτοείται. Έχοντας σαφή επίγνωση της κατάστασης, του δυναμικού τους και του υλικού τους, παρουσίασαν ένα σετ πλήρες από κάθε άποψη, με άρτια σκηνική παρουσία και με καλύτερο ήχο από το ΡΟΜΑΝΤΣΟ (ίσως τα φωνητικά να ήταν χαμηλότερα του συνηθισμένου).

 Οι cyber αποχρώσεις διαφοροποιούν την noire pop του σχήματος και της δίνουν περισσότερη προοπτική. Αλλιώς θα μπορούσαν να σταθούν σαν καλά δείγματα μοντέρνας αντίληψης με περάσματα από hip hop, τζαζ, electro έτσι κι αλλιώς. Όμως τα τραγούδια τους έχουν περισσότερα να εμφανίσουν  πέρα από την καθαρή εικόνα που προβάλλουν προς τα έξω. Έχει διαπιστωθεί άλλωστε και σε προηγούμενη παρουσίαση της μουσικής τους οπότε θα σταθούμε μόνο στο γεγονός ότι το πρώτο τους άλμπουμ είναι ένα blueprint που μπορεί να βγάλει μια ξεχωριστή μουσική ποπ άποψη περισσότερο εξελιγμένη στο άμεσο μέλλον. Τα παιδιά άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις και μάλιστα στο ζεστό χώρο του Death Disco λειτούργησε ακόμα καλύτερα.

Για το τέλος, οι STRANGEZERO έκλεισαν με το καλύτερο χορευτικό τρόπο τη βραδιά.
Στάθηκαν στο ύψος ενός επαγγελματικού σχήματος με άψογη μουσική για χορό ακόμα και Πέμπτη βράδυ. Μπορεί η αισθητική τους να μην έχει δραπετεύσει από τη δεκαετία του '90 αλλά οι συνθέσεις τους είναι δυνατές και με συνοχή. Πλήρεις από κάθε άποψη και με την απαιτούμενη πείρα των συνθετών και με προορισμό να κάνουν το κοινό να χορέψει με αξιοπρέπεια. Αυτό ουσιαστικά το πέτυχαν με άνεση σε αυτή την εμφάνιση τους.

 Πρόκειται για μία από τις μακροβιότερες μπάντες χορευτικής ηλεκτρονικής μουσικής στην Ελλάδα και με υπόγεια δράση μεγαλύτερη από αυτή που φαντάζεστε με οκτώ album, δύο e.p. και πάνω από 200,000 downloads από το 2003. Θα μπορούσε να υπάρξει μεγαλύτερη προσέλευση μόνο γι' αυτούς αλλά τελικά θα περιμένω την επόμενη φορά.
Το αποτέλεσμα λοιπόν δείχνει ότι το Let Me Know Festival πέτυχε το σκοπό του για φέτος. Θα είμαι εκεί και την επόμενη φορά....