Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Music of Visions: The 3-D show of KRAFTWERK (2-d report). Live in Athens [03.03.2018]


 
«Οι kraftwerk έχουν αναγνωριστεί ως πρωτοπόροι της ηλεκτρονικής μουσικής, καθώς και των παραγώγων της όπως electropop, art pop και synth-pop.
Στην πρώιμη ενσάρκωσή της, η μπάντα ακολούθησε ένα avant-garde, πειραματικό στυλ ροκ εμπνευσμένο από τις συνθέσεις του Karlheinz Stockhausen. Ο ιδρυτής της ralf hutter έχει επίσης κατατάξει τους BEACH BOYS ως σημαντική επιρροή. Eμπνεύστηκε επίσης από τη μουσική του James Brown και αργότερα από το punk rock. Ήταν αρχικά συνδεδεμένοι με τη γερμανική σκηνή του krautrock. 
Στα μέσα της δεκαετίας του '70, πέρασαν σε έναν ηλεκτρονικό ήχο που περιγράφουν ως "ρομπότ ποπ". Οι στίχοι των kraftwerk ασχολούνται με τη μεταπολεμική ευρωπαϊκή αστική ζωή και την τεχνολογία - ταξιδεύοντας με αυτοκίνητο στις μεγάλες λεωφόρους, ταξιδεύοντας με τρένο, χρησιμοποιώντας οικιακούς υπολογιστές και τα παρόμοια. Επηρρεάστηκαν από την αισθητική του μοντέρνου Bauhaus, βλέποντας την τέχνη αδιαχώριστη από την καθημερινή λειτουργία. Συνήθως, οι στίχοι είναι ελάχιστοι, αλλά παίζουν έναν αναπόσπαστο ρόλο στη ρυθμική δομή των τραγουδιών καθώς επίσης αποκαλύπτουν τόσο μια αθώα γιορτή όσο και μια συνειδητή προσοχή του κινδύνου για τον σύγχρονο κόσμο. 
Πολλά από τα τραγούδια των  kraftwerk  εκφράζουν την παράδοξη φύση της σύγχρονης αστικής ζωής: μια ισχυρή αίσθηση αλλοτρίωσης που υπάρχει δίπλα-δίπλα με μια γιορτή των αρχών της σύγχρονης τεχνολογίας».

Όλα τα συγκροτήματα που αγαπάμε και που έχουν χρησιμοποιήσει συνθεσάιζερ, vocoder, laptop, όλα, ξεκινούν από τους kraftwerk.

 Βρέθηκαν στη χρονική στιγμή των εξελίξεων- πολιτιστικών, τεχνολογικών και πολιτικοινωνικών-  μετασχημάτισαν και συνδύασαν την πρωτοπορία της ηλεκτρονικής μουσικής, την αμεσότητα και απήχηση της ποπ στο κοινό σε νέους τρόπους μουσικής έκφρασης κατανοητούς και προσβάσιμους, εμπλουτισμένους με συναισθήματα Δέους απέναντι σε μια ολοκληρωτική αλλαγή του τρόπου που ζούμε και εκφραζόμαστε. 
Η Τέχνη των kraftwerk είναι ανθρωποκεντρική και ασχολείται με την κίνηση και την επικοινωνία ιδεών είτε μεταξύ των ανθρώπων είτε μεταξύ Μηχανής και ανθρωπότητας. Τα συναισθήματα Δέους, η ρομαντική άποψη περί Ευρώπης και η απλή, αυστηρή, πειθαρχημένη απλότητα της μουσικοθεωρίας τους πλέον ανήκουν στην ατμόσφαιρα του μυθικού, όμως στάθηκε προφητική για τον κόσμο που ζούμε και σήμερα. 
Κρατικές υπηρεσίες ελέγχουν ψηφιακές πληροφορίες και Μνήμη, ο κόσμος προχωρά μπροστά τεχνολογικά γιατί ο Χρόνος είναι Χρήμα, ο Έλεγχος δίνει παραγωγικότητα και Κέρδη.

Οι Αριθμοί είναι απλά σύμβολά που χρησιμοποιούνται είτε για μετρήσεις ζωτικής σημασίας είτε για παραγωγικούς δείκτες, είτε για στατιστικές που μεταφράζονται σε επικίνδυνες πολλές φορές προτάσεις. Οι προσωπικοί μας υπολογιστές είναι προγραμματισμένοι από άλλους για να μας φέρουν σε έναν νέο κόσμο όπου η επικοινωνία γίνεται ευκολότερα και γρηγορότερα αλλά το ίδιο απειλητική και παρεκλίνουσα από τις αμφισβητούμενες συνεχώς κοινωνικοπολιτικές νόρμες.
Άνθρωποι ρομπότ πλέον δουλεύουν σε εργοστάσια με περισσότερη όρεξη για παραγωγή αλλά και για «κοινωνική» υπηρεσία (συντροφιάς, ικανοποίησης, εκπαίδευσης).
Όμως πλέον μπορούμε να μετρούμε τις επιδόσεις μας στην ποδηλασία ας πούμε, να απολαμβάνουμε ταξίδια στους μεγάλους αυτοκινητόδρομους που ακόμα και στη χώρα μας είναι πλέον εξελιγμένοι τεχνολογικά, μπορούμε να κάνουμε ταξίδια με τα τραίνα αν είμαστε ακόμα της απόλαυσης του ταξιδιού και όχι της ταχύτητας για να πάμε από το ένα μέρος στο άλλο.

Δυστυχώς δεν είναι προνόμιο όλων να θαυμάζουν τη Γη από ψηλά, η χρήση της Ατομικής ενέργειας είναι ακόμα επικίνδυνη και είναι ακόμα στο αέρα για σένα και για μένα αλλά και για όλον τον βιότοπο. Οι virtual άνθρωποι ( λέγε μας avatar) μας τραβούν εκτός αληθινής ζωής, τα ρομπότ δεν απαραίτητο ότι θα μας υπηρετούν αν αποκτήσουν συνείδηση και η Γη αργεί να γίνει πλανήτης Ενοράσεων.
  Το 3d show που είδαμε είναι ένα εξελιγμένο σώου. Το 2005 είχαμε εντυπωσιαστεί από τα βίντεο και την τεχνολογία τους να αποδώσουν όλη την μουσικοσμοθεωρία τους και φέτος το είδαμε τρισδιάστατο και ακόμα πιο εντυπωσιακό. Η εμπειρία μιάς συναυλίας kraftwerk, δεν είναι μόνο μουσική. Αντανακλά εύρος Τεχνών και τεχνολογίας που λίγα γκρουπ της σύγχρονης μουσικής μπορούν να αξιοποιήσουν και κυρίως ελάχιστα έως μηδενικά έχουν την Άποψη (ή, σε άλλες γλώσσες,Όραμα, Συνείδηση, Προοπτική) για να συλλάβουν ένα τέτοιο ανθρωποκεντρικό σώου. 

Όταν ακόμα -μαζί με τα οπτικά- οι λιτοί στίχοι συνθέσεων με ζωή μισού αιώνα περίπου πυροδοτούν στον εγκέφαλο αλυσιδωτές εκρήξεις σκέψεων και συναισθημάτων, τότε δεν βρίσκεσαι απλά σε ένα συνηθισμένο σώου του σχήματος- στο οποίο μόνο ο  ralf hutter έχει παραμείνει-που άλλαξε τη μουσική. Βρίσκεσαι στον κόσμο ενός σχήματος που ακόμα δεν έχει ξεπεραστεί γιατί ακόμα δεν έχει βρεθεί ένα σχήμα που αντιμετωπίζει την Τέχνη σαν ολική έκφραση της ανθρώπινης μονάδας αλλά και ολική αποτύπωση του Σύμπαντος που την περιλαμβάνει. Δεν βρίσκεσαι στη συναυλία των  kraftwerk για χορό και εκτόνωση το Σαββατόβραδο. Δεν είναι το ίδιο και δεν θα είναι ποτέ το ίδιο με ανάλογα σώου στα οποία δαπανούνται εκατομμύρια μόνο και μόνο για να ντύσουν τις επιτυχίες τους, να μη βαριέται κι ο κόσμος.


 Αν παρατηρήσατε υπήρχε φιλοσοφία ακόμα και με τη σειρά των κομματιών. Περισσότερο δεμένη και με δυναμική ακόμα καλύτερη από το προ 13ετίας σώου τους στην Αθήνα. Ξεκινά με το μουντό και μελαγχολικό κλίμα που σε υποβάλλει ο κομπιουτερόκοσμος, η Μηχανοποιημένη προοπτική και η Ραδιοισοτοπική τραγωδία, κλείνει με τη διαφυγή σε ποδηλατικούς αγώνες και ένα Υπερταξίδι με τον Υπερευρωπαϊκό/μεταφορά σε ύψιστες Ιδέες που αποτελούν σκοπό ακόμα και στις μέρες μας-μέρες που η Ευρώπη είναι χαλαρά ουραγός και ντροπή της Υφηλίου-και ολοκληρώνεται με την χαλαρή, ρυθμική Νιρβάνα του Πλανήτη των Ενοράσεων, το πάρτυ των Ρομπότ και την ατέλειωτη Ευφορία της ασταμάτητης Μουσικής.

Αυτό που είδαμε στα πλαίσια της 3d περιοδείας τους ήταν ζωντανό. Το καταλαβαίναμε από τη σπασμένη φωνή του ralf hutter  ή τις πεσμένες στάθμες κάποιων ήχων ή ρυθμών σε κάποια σημεία.
 Είναι αλήθεια ότι η εικόνα κυριαρχούσε γιατί αν και προϋπήρχε 3d εμπειρία από ταινίες στα multiplex, το να «βλέπεις» μέσα από διαστημικούς σταθμούς, το χέρι του αρχιΡομποτ να σκεπάζουν το πλήθος, τα ραδιοκύματα να διαπερνούν τους μουσικούς ή τον εντυπωσιακά απλοϊκό ιπτάμενο δίσκο να περνά ξυστά από το κεφάλι μας ήταν κάτι μοναδικό χωρίς όμως να αποσπά από τα φρεσκαρισμένα και πιο ευέλικτα σε ήχο, πρότυπα τραγούδια τους. 
Η απόδοση τους ήταν η μέγιστη δυνατή και το συναίσθημα των πρώτων βινυλιακών εκτελέσεων διατηρείται
αν και το ''Trans Europe Express'' και το ''Radio Activity'' δεν θα παιχθούν ποτέ όπως τα θέλω ή όπως τα νοιώθω από τις αρχικές εκτελέσεις.

Ο ήχος, ο καλύτερος δυνατός για την άθλια ηχητική του χώρου, δεν ήταν εκκωφαντικός αλλά σε σεβαστό επίπεδο ώστε να μην καταπονεί το πλήθος και να του δίνει «αέρα» επικοινωνίας και σκέψης. Μόνο τα μεγάλα σχήματα μπορούν να καταφέρουν κάτι τέτοιο και αν επιθυμούσατε -όπως κι εγώ σε σημεία-υπερκυριαρχία του ήχου σε ένταση σκεφθείτε πόσο όμορφα φύγατε από το χώρο και πόσο ευχαριστημένοι.
Οπότε όπως και το 2005: 
Δεν είδα και ούτε θα δω ποτέ τους: THE BEATLES, THE ROLLING STONES, THE VELVET UNDERGROUND, ELVIS PRESLEY, JAMES BROWN, CAN, NEU! 
Είδα όμως τους kraftwerk δύο φορές στη ζωή μου και θεωρώ ότι είμαι πολύ τυχερός και μουσικά ευτυχισμένος που τα κατάφερα.

 SETLIST: PICTURES









 (Οι φωτό είναι φυσικά κουνημένες και χωρίς 3d αλλά παραμένουν ντοκουμέντα. Αυτό που δεν αποτυπώθηκε δυστυχώς ήταν οι 3d σκιές των μουσικών που ήταν σε πρώτο πλάνο στη 3d διάταξη)


SETLIST:
01. Numbers / Computer World
o2. It's More Fun to Compute / Home Computer
03. Computer Love
04. The Man-Machine
05. Spacelab
06. The Model
07. Neon Lights
08. Autobahn
09. Airwaves
10. Geiger Counter / Radioactivity
11. Electric Cafe
12. Tour De France / Prologue / Etape 1 / Chrono / Etape 2
13. Trans Europe Express / Metal on Metal / Abzug

ENCORE:
14. Robots
15. aerodynamic
16. expo 2000/planet of visions
17. Boing Boom Tschak / Techno Pop / Music Non Stop

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...