Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα χρονικά της ZRSHA;...MELENTINI & THE RUNNING BLUE ORCHESTRA, LIVE AT TEMPLE CLUB [16.05.2018]




« H ZRSHA για μένα, όταν ξεκίνησα να φτιάχνω τον δίσκο, ήταν και είναι η θεωρία μου για την ύπαρξη ενός πλανήτη όπου κατοικούν οι πιθανότητες που αιωρούνται για τους εαυτούς μας, μια υπαρξιακή αποκάλυψη δηλαδή πάνω στους παράλληλους κόσμους. Είναι ένα έργο έντονα ατμοσφαιρικό με πολύ πιο συγκεκριμένη φιλοσοφία απ' το προηγούμενο LP. Έχω χρησιμοποιήσει σύνθια και ηλεκτρονικά στοιχεία με minimal συμφωνικά μέρη αλλά η αίσθηση της ενορχήστρωσης είναι περισσότερο συμπαγής χωρίς τη δραματουργική διάθεση των προηγούμενων τραγουδιών μου.» [ROCKING.gr, 21.3.2017


Η Μελεντίνη, βρίσκεται στο προσκήνιο εδώ και πολλά χρόνια και είναι ήδη αρκετά γνωστή και αγαπητή στους κύκλους της Ελληνικής μουσικής σκηνής. Οι συνεργασίες της με διάφορα σχήματα και καλλιτέχνες ( THE BLUE SQUARE, THEODORE κλπ) καθώς και τo side project των SEQUENCE THEORY PROJECT άφησαν πολλά ενδιαφέροντα τραγούδια με το αποτύπωμα της προσωπικότητας αλλά και της αλλόκοτα όμορφης φωνής της.
Όμως οι ηχογραφήσεις κάτω από το όνομα της μας ενδιαφέρουν περισσότερο και ήδη υπάρχει εξέλιξη τόσο σε αισθητικό όσο και σε μουσικό ύφος. 
 Στο πρώτο άλμπουμ της ''Explosions Around, The Deset Inside'' (2013) τα τραγούδια συνδυάζουν όλα τα ''μετα-'' της folk, ambient, pop και jazz, παίρνοντας θέση (λόγω φωνής) εμποτισμένο από φθινοπωρινό ονειροπόλημα, σκοτεινότερη εκδοχή του χειμώνα, ενδοσκοπικότερη διεργασία. Προσπερνούσε όμως όλες τις επιρροές και έτρεχε χαλαρά στη διαμόρφωση ενός αυτόφωτου και προσωπικού στυλ που φάνηκε με το επόμενο ελληνόφωνο e.p. '' Λεωφόρος Εφιαλτών'' (2016). Ήταν τέσσερα μόνο τραγούδια ερμηνευμένα με αφοπλιστική ειλικρίνεια και ευθραυστότητα, καθαρή άρθρωση, συναισθηματική ένταση και ελάχιστη δόση χαριτωμένου σαρκασμού. Όχι άδικα το είχαμε κατατάξει στα είκοσι καλύτερα e.p. του 2016 και ίσως να ήθελα και άλμπουμ με τέτοια ποιητικά και αφοπλιστικά ειλικρινή τραγούδια.
Όμως και μετά από ένα ενδιαφέρον soundtrack ( για την ταινία ''Αφτερλωβ΄΄) που επιτελεί το σκοπό του σαν τέτοιο, επιστρέφει φέτος με το άλμπουμ που προετοίμαζε εδώ και ένα χρόνο. 


Το ''ZRSHA; Fundus Uterus'' είναι το καινούριο στάδιο εξέλιξη της μουσικής πορείας της.
Οι προθέσεις της, το γενικότερο πλαίσιο και το όραμα της είναι η μήτρα για μερικά πραγματικά καλοδουλεμένα τραγούδια που ξεχωρίζουν για την συναισθηματική τους ισορροπία, την ονειρική τους κατασκευή και την διάθεση να δώσουν στον ακροατή μια πολύ όμορφη αίσθηση καλωσορίσματος σε ένα περιβάλλον που συνδυάζει την ψυχική ισορροπία, την ελευθερία και την έλλειψη σκοταδιού. Ο φωτεινός κόσμος της ZRSHA είναι ένα μείγμα Παραδείσου, Νιρβάνα και Εμβρυακής ασφάλειας. Πολύ ειλικρινής για να τον πεις New Age όνειρο, αρκετά ευχάριστος για να τον κατατάξεις στους συνήθεις απόκοσμους και επικίνδυνους Γαλαξίες, είναι ένας πλανήτης όπου κάθε Γήινη έννοια που εμπλέκεται ( Έρωτας, Ύπαρξη, Συναισθήματα, Όνειρο, Φυσικά στοιχεία) αναζητεί το αρχικό της σημείο, είναι ένας μικρός πλανήτης που επιτρέπει κάθε ψυχή να αποβιβάζεται και να θεραπεύεται ή να νοιώθει την ξεχασμένη, από τα κελιά της μνήμης αλλά όχι της Ψυχής, κοσμική ζεστασιά της ύπαρξης πριν την Γέννηση.


Παίρνοντας σαν δεδομένο αυτό, καταλαβαίνετε τώρα γιατί το Temple δεν ήταν ένα Γήινο κλαμπ, η Μελεντίνη και οι THE RUNNING BLUE ORCHESTRA ονομαζόταν '' ZRSHA-ινή Διαστημική Ορχήστρα'' κι εγώ, που είχα δει την Γήινη ''Μελεντίνη'' μία και μόνο φορά, να στέκομαι στην πρώτη σειρά με τις αισθήσεις γλυκά αφυπνισμένες, παρακολουθώντας σε ένα ικανοποιητικά γεμάτο κλαμπ, την εξωτική νέα μορφή της-αλλόκοτη, γοητευτική και ευγενική- να εκπέμπει θερμά κύματα νηνεμίας με τη φωνή της σαν μία Οντότητα που αντιστέκεται στο Σκοτάδι με χαμόγελο και πλήρη διαύγεια κάνοντας το κόκκινο από τα νεύρα του για την πρόκληση.


Αν εξαιρέσουμε το άτυπα πρώτο μέρος όπου η εξαιρετική μπάντα της και η ίδια έπαιζαν παλιότερα τραγούδια είτε από το πρώτο της άλμπουμ είτε των SEQUENCE THEORY PROJECT είτε την καλύτερη εκτέλεση του ''Nightkisser'' των THE BLUE SQUARE, εκείνο στο οποίο πρέπει να σταθούμε είναι η παρουσίαση του ''ZRSHA; Fundus Uterus''.
Η λιτή, διακριτική αλλά και χαρακτηριστική διακόσμηση της σκηνής με τις ledoταινίες έδινε ένα απόκοσμο αλλά ταυτόχρονα φιλικά εξωτικό χαρακτήρα. Ο ήχος ήταν σε εξαιρετικά επίπεδα διαύγειας και μετά το ελαφρύ trip hop /downtempo/ jazz κλίμα ήρθε η πραγματικά σημαντική στιγμή για την οποία τουλάχιστον εγώ έκανα ολόκληρο διαγαλαξιακό ταξίδι.


''Καλώς ήλθατε στον πλανήτη ZRSHA!!'' μας ανήγγειλε η Μελεντίνη η οποία ήταν βαμμένη όσο χρειαζόταν για να φαίνεται εξωτική αλλά όχι υπερβολική, το πρόσωπό της ήταν καλυμμένο με glitter (αστρόσκονη στο μυαλό μου εκείνη τη στιγμή), είχε οξυζεναρισμένα, φουσκωμένα μαλλιά ( μάλλον μόδα σε εκείνο τον πλανήτη) και με ενδυματολογικό κώδικα μάλλον ασύμβατο αλλού.


Ξεκίνησαν να παίζουν τα τραγούδια του άλμπουμ και μου φάνηκε ότι τα έπαιζαν καλύτερα ή μάλλον πιο άμεσα και κατανοητά. Άμεσα εμφανίστηκαν όλες οι αρετές τους και φάνηκε ξεκάθαρα πόσο διαφορετική πλέον ήταν η Μελεντίνη του Γήινου έτους 2018 από το παρελθόν της. Ας πούμε ότι αυτή η εμφάνιση έδειξε ξεκάθαρα τη μετάβαση σε μια αναβαθμισμένη σφαίρα αισθητικής.
Ισορροπία, αρμονία, ευγένεια, υψηλή ποιότητα, ένα άσπιλο σχεδόν μείγμα ηλεκτρονικής και ακουστικής μουσικής που ξέφυγε από την παλιά ύπαρξη και μεταμορφώθηκε σε ένα άλλο είδος που ξεκινά μόλις τώρα την πορεία προς την κορύφωση του.


Η εκτέλεση του ''Asana/Metamorphosis'', του πιο εμβληματικού τραγουδιού του άλμπουμ ήταν η κορύφωση και η επιθυμία μου για το μέλλον των αναζητήσεων της. Ειδικά αυτή η σύνθεση ξεχωρίζει από έτη φωτός μακριά και υποδηλώνει μοναδική συνθετική έμπνευση και ιδιοσυγκρασία.
Εν τέλει, μας κέρδισε η Μελεντίνη. Παρακολουθώ περιφερειακά την πορεία της, θαυμάζω την εξέλιξη της αλλά πλέον μετά από αυτό το άλμπουμ και εμφάνιση της μπορώ να πω με σιγουριά ότι θα έχει την αμέριστη προσοχή μου σε ότι και να ηχογραφήσει από δω και στο εξής. 


 Setlist:



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...