Desert Noir fascination with XIXA...

Η έρημος αποτελούσε και αποτελεί σημαντική πηγή έμπνευσης τόσο γι' αυτούς που ζουν και ταξιδεύουν εκεί όσο και για αυτούς που ακούνε τις αμμοθύελλες στη μουσική των καλλιτεχνών της.
 Ένα από τα αμερικάνικα σχήματα που ζουν και αναπνέουν στην Τουσόν είναι και οι XIXA. Κάποτε το σχήμα αυτό ειδικευόταν στο να παίζει διασκευές από παλιά Περουβιανά chichas (ή Περουβιανή cumbia, μια πιο εξηλεκτρισμένη και γρηγορότερη εκδοχή της Κολομβιανής cumbia).

Το 2016 κυκλοφορεί το πρώτο του άλμπουμ με τίτλο ''Bloodlines'' και εκεί ακούμε κάτι που αρχικά, στα απαίδευτα αυτιά μου θύμιζε μια σκοτεινότερη εκδοχή των μπλουζ του Mark Lanegan αλλά γρήγορα άρχισα να νοιώθω την Λατινοαμερικάνικη επιρροή να καίει σαν την έρημο σε σφιχτοδεμένες και ολοκληρωμένες συνθέσεις που περιέχουν ένα εκτενές ηχητικό σύμπαν από λατινογενείς ήχους και ροκ/μπλουζ προσμίξεις φτάνοντας να κάνουν crossover Ερήμου με τη συνεργασία τους με τον  Sadam Iyad Imarhan των IMARHAN στο μαγευτικό ''World Goes Away'' που ενώνει την Αφρικάνικη και Αμερικάνικη έρημο με δεσμούς ροκ αίματος. 

Σεβασμός στο παρελθόν και αξιοπρέπεια ώστε η «γραμμή αίματος» να συνεχιστεί σε περισσότερο ανανεωτικές φόρμες, είναι κανόνας για τους XIXA και επειδή στο dna τους είναι ενσωματωμένη όλη η η Λάτιν και Αμερικάνικη παράδοση των Νοτιοδυτικών πολιτειών οι ηχογραφήσεις τους είναι πολύτιμοι λίθοι για μουσικούς χρυσοθήρες. 
Γι' αυτό και το άλμπουμ πήρε πολύ καλές κριτικές τότε αλλά όχι ιδανικές για τους μουσικούς συνεργάτες των νέων GIANT SAND και CALEXICO που κάνουν τους δεύτερους να ακούγονται σαν μια γραφική μπάντα για γάμους και βαφτίσια. Αρκετά ακούσματα μετά διαπιστώνω ότι η φετινή μου ενασχόληση με τις νέες Λατινογενείς μουσικές με έχει βάλει σε ευχάριστες περιπέτειες καθώς είναι ένας κόσμος που δεν είχα ποτέ την ευκαιρία να εισχωρήσω σε βάθος. Το ''Bloodlines'' είναι ένα σημαντικό ροκ άλμπουμ που δεν πρέπει να πάει χαμένο.

Φέτος οι XIXA έχουν ένα νέο τραγούδι, το ''Tombstone Rashomon'' που κυκλοφορεί μέσω της Glitterhouse records.
 Μπορεί το άλμπουμ είναι μια ακουστική απόλαυση και απαιτεί ήλιο και καλοκαίρι όμως το καινούριο τους σινγκλ είναι ένα επιβλητικό τραγούδι που συνδυάζει την άμμο, τους δαίμονες και την ψύχρα της «Ερήμου» το βράδυ. Μυστηριακό (ίσως ο νεωτερισμός desert noir να ταιριάζει εδώ) και αρκετά απλό σε σύλληψη, σε νανουρίζει με τον αργόσυρτο latin ρυθμό του, τις κιθαριστικές του ερωτοτροπίες με το μπλουζ και το αφρικάνικο μπλουζ ιδίωμα και τα α λα Ennio Morricone σφυρίγματα και χορωδιακά αλλά χρειάζεται προσοχή με τους κροταλίες και γι' αυτό τα ξεσπάσματα του δεν σε αφήνουν να ναρκωθείς πολύ.
Προωθείται μαζί με ένα εξαιρετικό βίντεο και αναμένουμε κάποιο καινούριο άλμπουμ μελλοντικά.