Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Nicola Cruz


Γεννήθηκε στη Λιμόζ της Γαλλίας πριν 31 χρόνια και μεγάλωσε στην ιδιαίτερη πατρίδα του τον Ισημερινό, που ζει και σήμερα, ακούγοντας και απορροφώντας πολλά είδη μουσικής. Στα 11 του ζήτησε από τους γονείς του να του πάρουν ντραμς. Από κει και ύστερα ο μικρός Nicola μεγάλωσε ακούγοντας και εξερευνώντας τη μουσική και κυρίως τους ρυθμούς μέσα από τις σπουδές του αλλά και τις προσωπικές του προσπάθειες. Σαν ντράμερ έχει περιοδεύσει με τον Nicola Jaar στην Αμερική αλλά έχει συνεργαστεί με διάφορους μουσικούς αυτή τη δεκαετία.
Το 2015 κυκλοφόρησε τον πρώτο και μοναδικό ως τώρα μεγάλο του δίσκο που λέγεται ''Prender El Alma''
(Πυροδοτήστε την Ψυχή) ουσιαστικά το άλμπουμ πρότυπο της  φιλοσοφίας και αισθητικής της ηλεκτρονικής μουσικής που προτείνει.
 Ρυθμοί και μελωδίες του Ισημερινού και γενικότερα της Λατινικής Αμερικής, ενδυναμώνουν και χρωματίζουν την κλασσική dub/downtempo ρυθμολογία δημιουργώντας εξωτικές, όμορφες και χαλαρωτικές συνθέσεις που προκαλούν τον ακροατή να μείνει στο περιβάλλον αυτό και να ακούσει σε πως εμπνέονται οι νεότεροι Λατινοαμερικάνοι καλλιτέχνες δημιουργικά από αυτή την τεράστια μουσική παράδοση. 
Η προσέγγιση του Nicola Cruz δείχνει μεγάλη φροντίδα, κατέχει μια εξαιρετική ρυθμική αίσθηση αλλά και έρευνα όμως, όπως εξηγεί και ο ίδιος, είναι κάτι που πρέπει να βγαίνει με φυσικό τρόπο.


« I think understanding the idea and the context is very important. Let’s say you want to make a cumbia, to take the most common, ‘trendy’ example. Then it’s important to know which cumbia you want to make; Pacific, Palenque, Southern, and so on. Then, knowing how harmonies move in cumbia, which selection of sounds are you going to use? That, plus of course the main drag of your composition: What story do you want to tell? I guess it’s not easy.
If you come to the point where you need to think about it all, then maybe you’re approaching it in the wrong way. ‘Organic’ has to come naturally – it’s a simple sum of elements – the right ones to complement the song.»

Η παράδοση της Λατινικής Αμερικής, το συναίσθημα αλλά και ο μυστικισμός που πηγάζει από τους ρυθμούς της μουσικής των Άνδεων, είναι στοιχεία που ο Nicola Cruz λαμβάνει υπ' όψη του αρκετά.

« It’s interesting, that’s something I always keep in mind. My musical taste is based on how music makes me feel, right? That, for me, at technical levels, is a mid-point between happy and sad, which I would say is mystery, or mystics, in music. Like an image of a foggy forest, or right when it changes from day to night or vice-versa; that weird light effect that appears for a few minutes – ‘la hora bruja’ they call it in Spanish – that sensation translated to music. Now, that’s something interesting about the music from the mountains of South America; there’s a lot of mysticism in those melodies, on those particular instruments, wooden sikus, charangos, vocal harmonies, bombos… I’ve become more aware of this with time

Με αυτές τις παραπάνω δηλώσεις καταλαβαίνετε ότι το ''Prender El Alma» αλλά και το σύνολο της δουλειάς του- επτά συνολικά σινγκλ και e.p. από το 2015- δεν είναι τυχαίες ηλεκτρόνικα προτάσεις αλλά κρύβουν συναισθηματικό δέσιμο και αρχέγονες αναμνήσεις.
Είναι καλό να ακούσετε το σύνολο της δισκογραφίας του στο bandcamp, ακόμα και τα πολλά remix που έχει κάνει σε συνθέσεις του. Όπως η πιό πρόσφατη κυκλοφορία του ''Inversions'' όπου τα remix από τα δύο προηγούμενα e.p. του αποδεικνύονται εξ ίσου ενδιαφέροντα με τα πρωτότυπα.
Είναι μια αρκετά καλή εξέλιξη από κάποιον που μικρός έπαιζε διασκευές MEGADETH...

« As a drummer, you’ve got to love metal. When you hear what they call ‘power metal’, for example, it’s so damn punchy. Plus, the metrics they use? It’s very interesting what a human is capable of doing. I also like orchestral arrangements in metal. But I don’t really listen to it much anymore.
The fact that I make this music – my music – has nothing to do with the music I like in general. As a producer and musician, you can’t avoid being curious about the whole musical spectrum, though. Music is so vast, why limit your experience?»
Τα αποσπάσματα είναι από συνέντευξη του καλλιτέχνη εδώ...



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...