Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Με ποιον χορό ταξιδεύεις αυτό τον καιρό; ... Σμίξη - VASRA DIKON


''Κάποια στιγμή θα πάψω να γράφω τραγούδια
Κάποια στιγμή θα είμαι ελεύθερος
Και τότε θα σε πάρω από το χέρι
Και μαζί θα φτάσουμε στη θάλασσα
''


 Αυτή είναι η τρίτη δισκογραφική κατάθεση του Vasra Dikon για φέτος και ο πέμπτος μεγάλος δίσκος του.. Φημολογείται ότι μάλλον θα είναι ο τελευταίος του για πολύ καιρό..
Το ιστολόγιο έχει εξαντλήσει κάθε κοσμητικό επίθετο ή μάλλον συγκρατείται μετά βίας και για χάρην της αντικειμενικότητας ώστε να μην εκφράσει ακόμα περισσότερα σχετικά με όλα αυτά που ακούγονται στα άλμπουμ του. 
Φέτος με τον ''Γίγαντα'' έπιασε ''ταβάνι'' αλλά και με τη '' Σμίξη'', διατηρεί το ύψος του καλά.
Διακρίνουμε περισσότερα samples με έγχορδα και κάποιους απόηχους ελληνικής παράδοσης. Κάποια στιγμή πρέπει να μας αποκαλύψει όλα τα sample που χρησιμοποιεί στους δίσκους του για να δείτε ότι η χρήση τους ανήκει στο χώρο της Τέχνης και όχι του φθηνού εντυπωσιασμού. 
Τα beat και οι παραμορφώσεις συνδυάζονται με εντυπωσιακά αποτελέσματα (''Σακάτης'', ''Σμίξη'', ''Του Άη Δημήτρη'') και η γυμνή ερμηνεία έχει  περισσότερο reverb. Και τα δύο στοιχεία διατηρούνται στο ίδιο συναισθηματικό βεληνεκές με τα προηγούμενα δηλαδή μια ψυχικά βόμβα που εκρήγνυται σε αργή κίνηση εσωτερικά.
Οι ενορχηστρώσεις έχουν δυναμική, είναι λιγότερο «γυαλισμένες» από του ''Γίγαντα'' και δίνουν ένα περισσότερο τραχύ άκουσμα σύμφυτο με την ατμόσφαιρα που περνούν τα τραγούδια.
 Οι στίχοι εξακολουθούν να είναι καθαρά αυτοβιογραφικοί και εξομολογητικοί. Ποιήματα ή ραβασάκια ψυχής είστε μέσα επίσης. Και εγώ πάλι εκεί. Ακούω και πάλι κάτι που αισθητικά διατηρείται σε απλά μοτίβα αλλά τόσο ισχυρά για την προσωπική έκφραση και που αξιοποιείται από έναν απομονωμένο καλλιτέχνη/ποιητή που σαν βράχος παραμένει κοντά στην ψυχή του και αδιαφορεί για «καριέρες».
Και αυτός ο δίσκος δείχνει ότι ο καλλιτέχνης είναι ένα κεφάλαιο μόνος του στην ολοένα και πιο πλούσια Ελληνική ανεξάρτητη σκηνή αλλά και μόνος του.
Η ''Σμίξη'' είναι από τα άλμπουμ που υπενθυμίζει τη δύναμη της έκφρασης, την επιμονή και την έμπνευση χωρίς δεκανίκια. Η αυθεντικότητα του είναι αναμφισβήτητη.

''Αυτούς που είναι να βρουν θα τους βρουν τα τραγούδια μου
Και αυτά που είναι να πουν θα τα πουν τα τραγούδια μου
Αν είναι να με βρουν θα με βρουν τα τραγούδια μου
Και όσα είναι να σωθούν θα σωθούν στα τραγούδια μου
Αν είναι να χαθούν θα χαθούν τα τραγούδια μου
Μα εγώ θα τα ξαναβρώ τα αγγελούδια μου
''

 

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...