Φτάσαμε
κάτω από τα πενήντα.
Η
ιδέα της Sophie για δημιουργία ποπ που
σπάει στεγανά, γεμίζει πειραματικά
ηλεκτρονικά θραύσματα ως ανάλογο ψυχικών
τρικυμιών και αναζητήσεων, δημιούργησε
ένα άλμπουμ που θα το δείτε πολύ ψηλά
στις λίστες, όμως ακόμα δεν έχει φανεί
η πραγματική αξία της καλλιτέχνιδας
που διαμορφώνει νέα γλώσσα, δουλεύοντας
το συντακτικό της προς το παρόν..
''..ένα
ηχητικό σύμπαν σε φάσμα από γκρι έως
ηφαιστειογενές κόκκινο που περιλαμβάνει
σκληρή ροκ, ψήγματα post-punk, kraut μεταλλάξεις,
no wave ηδονές, ουρλιαχτά ευχαρίστησης,
αυτοσχεδιαστικές ονειρώξεις, ερωτικά
μηνύματα εις το όνομα της μουσικής
απελευθέρωσης, ηχητική νεότητα που δε
γερνά και δεν παλιώνει...'' και ο δίσκος
''Girl'' είναι πλέον ένα ροκ έπος για την
Ελληνική σκηνή.
''Είναι
δίσκος που δεν αγχώνεται για αποδοχή
και προσφέρει την ποπ διαύγεια που δεν
μπορούν να σας δώσουν οι στριμωγμένες
ποπ κυκλοφορίες του καιρού μας που
αγωνιούν μεταξύ πολιτικής ορθότητας,
15λεπτης λάμψης και ορμονών που θέλουν
να εκφραστούν.Αφήστε
το να παίζει και θα δουλέψει καλά επάνω
σας.'' είχαμε γράψει για το ''Let's Make Love''
κάτι που ισχύει ακόμα και τώρα..
Το
''Endless Scroll'' είναι ενθουσιώδες, ορμητικό
και έστω και αν μουσικά ψάχνεται ακόμα
εν τούτοις δείχνει ότι τα παιδιά
καθοδηγούνται από γνήσια ροκ ένστικτα
και δεν ακολουθούν κανένα πλάνο ή φήμη
αν πρώτα δεν ηχογραφήσουν αυτό που έχουν
ανάγκη.
Οι
Αραβικές κλίμακες του ''Dadai'q Tudaiq'' και η
έξοχη παρουσίαση τους αποτελούν επίτευγμα
στην αντιΑραβική Δύση. Ο αφοπλιστικός ενθουσιασμός και το συναισθηματικό βάθος των Jerusalem In my Heart δίνει ένα ακόμα όμορφο και έντονο άλμπουμ...
''
Άξια λοιπόν άλλος ένας δίσκος του που
γράφει τη δική του, μικρή μεν αλλά
χαρακτηριστική ιστορία στο χώρο της
εναλλακτικής τραγουδοποιίας στη χώρα
μας'' ο δίσκος του Poirot που ανεβαίνει
ακόμα ένα επίπεδο κοντράροντας μόνο
τον εαυτό του. Μουσική δύναμη της
Ελληνικής σκηνής εδώ και 28 χρόνια.
Μπορεί
τo επιθετικό, άγριο ροκ των Death Grips στο
''' Year Of The Snitch'' να έχει χάσει το πρωτογενές
ένστικτό του προς χάριν περισσότερης
διαύγειας, όμως ακούγεται το ίδιο
σεισμικό και μακριά από οτιδήποτε έχετε
ακούσει αυτή τη δεκαετία.
Το
''Vide Noir'' είναι ένα ιδανικό παραδοσιακό
alternative άλμπουμ. Με τραγούδια ξεκάθαρα,
από την καρδιά και ειλικρινή. Το δεύτερο
αγαπημένο του είδους. Το αγαπημένο μας
πιο πάνω.
Η
επιστροφή των ΣΤΕΡΕΟ ΝΟΒΑ αντιμετωπίστηκε
είτε με αρνητικά ή συγκρατημένα σχόλια
από τα social media είτε από συναισθήματα
βαθιάς αγάπης. Δεν έδωσα σημασία. Βούτηξα
στο ηχητικό τους πλέγμα και πιστέψτε
με είναι πολύ όμορφα ακόμα και σήμερα.
Ο καθαρός ''Ουρανός'' αστραπές δε φοβάται...
Το
ντεμπούτο των Audiobooks είναι έκπληξη. Το
άλμπουμ είναι πρωτόλειο για αυτό που
φιλοδοξούν να κάνουν αλλά παίζει σε
ψηλές κατηγορίες γιατί υπάρχει οπτική
από κάποια διαφορετική γωνία....
Άλλοι
δέκα δίσκοι του 2018 με δυναμική να είναι
κλασσικοί στα χρόνια που έρχονται..
51. Oil Of Every Pearl's Un-Insides - SOPHIE
( Transgressive / Future Classics)
52. Girl - CANISTER JAWS
( Ghost Armpour)
53. September Arrhythmia - POIROT
(Self Release)
54. Let's Make Love - BRAZILIAN GIRLS
(Six Degrees Records)
55. Endless Scroll - BODEGA
( What's Your Rupture)
56. Year Of The Snitch - DEATH GRIPS
(Third Worlds)
57. Dadai'q Tudaiq - JERUSALEM IN MY HEART
(Constellation)
58.Vide Noir - LORD HURON
( Republic)
59. Ουρανός - ΣΤΕΡΕΟ ΝΟΒΑ
(Inner Ear)
60. Now!(In A Minute) - AUDIOBOOKS
(
Heavenly)
Σχόλια