Tales and Thunder...MYRKUR live at Fuzz Club [11.11.2018]

"I am not a happy songwriter. Maybe I'm not a very happy person sometimes. A lot of fucked-up things happen in my life, so I am disarming my unhappiness by letting it guide me in composing music. That seems to work for me."(revolver)

H Amalie Bruun έχει τη συναισθηματική μαυρίλα της Chelsea Wolfe χωρίς όμως να την φτάνει στην Άβυσσο πιθανόν λόγω του δυνατού φολκ υπόβαθρου. Η μουσική του σχήματος της, MYRKUR, στους μέχρι τώρα δύο δίσκους της, επικαλείται το σκοτεινό και απόκοσμο περιβάλλον των Σκανδιναβικών μύθων και ταυτόχρονα εκφράζει τους εφιάλτες της.

Θα μπορούσα να βρω περισσότερα στοιχεία ομοιότητας ή παράλληλης πορείας με την Chelsea Wolfe αλλά θα ήταν υποτιμητικό για την ισχυρή προσωπικότητα που προβάλλεται δια μέσου των τραγουδιών της.

Τόσο το ''M'' όσο και το ''Mareridt'' είναι γεμάτα με επιβλητικά ηλεκτρικά αλλά και μελωδικά τραγούδια με φολκ και μεταλ στοιχεία δομημένα απλά και κατανοητά.

Η Amalie Bruun και η μπάντα της MYRKUR ήρθαν την περασμένη Κυριακή για πρώτη φορά στην Ελλάδα με ξεκάθαρες προθέσεις και σκοπούς.

Το άνοιγμα της βραδιάς με Κέλτικα και Σκανδιναβικά φολκ τραγούδια ερμηνευμένα με Γνώση και συναίσθημα από την Labri Giotto (Λαμπρινή Γιώτη) ήταν κάτι παραπάνω από εξαιρετικό. Μόνη της κατάφερε να επιβληθεί στο χώρο και να μας μεταφέρει τον αέρα και την αρμύρα των Βορείων χωρών. Δεν την ήξερα και μάλιστα με εντυπωσίασε η βαθιά γνώση και ενασχόληση με τις μουσικές αυτές σε σημείο να ξεκινήσω να αναζητώ ηχογραφήσεις και συμμετοχές της.

Η υποβλητική ατμόσφαιρα της Lambri Giotto έδωσε τη θέση της, ύστερα από μερικά λεπτά, στα μανιασμένα ηλεκτρικά κύματα που προέρχονταν από τους 3 μουσικούς των MYRKUR που ξεκινούσαν να δονούν την ατμόσφαιρα, δημιουργώντας αργόσυρτα ηλεκτρισμένα σύννεφα πάνω από το λιγοστό για τέτοιου τύπου συναυλίες κοινό αλλά αρκετά πολιτισμένο και με συναίσθηση του που βρισκόταν. 
Όταν μαζεύτηκαν αρκετά τότε μόνο έκανε την είσοδό της η Δανή Πριγκήπισα Amalie Bruun που με ξανθά μαλλιά, κατακκόκινο μακρύ φόρεμα και με μαύρο make up σαν μαύρη μάσκα γύρω από τα μάτια εμφανίστηκε στη σκηνή και ξεκίνησε να τραγουδά το ''The Serpent'', με την καταιγίδα πλέον να έχει ξεσπάσει στο κλαμπ.

Για τα υπόλοιπα δεκατρία τραγούδια του σετ, αυτή και το υπόλοιπο σχήμα γέμισαν το χώρο με ηλεκτρισμό και λυρισμό παίζοντας ολοζώντανα τα τραγούδια από τα δύο άλμπουμ τους, ένα καλό πολύ όμορφο καινούριο ( Juniper) και δύο διασκευές σε παραδοσιακά Σκανδιναβικά τραγούδια.

Η απόδοση ήταν αυτή που άρμοζε σε ζωντανή μπάντα. Επιβλητικός, στιβαρός αλλά και κατανοητός ήχος απαλλαγμένος από τη γυαλάδα του στούντιο και εφφέ. Χωρίς κόλπα και περίτεχνες φιοριτούρες.

Η Amalie Bruun το κεντρικό πρόσωπο, η ιέρεια, η βασίλισσα, η Θηλυκή Βίκινγκ δύναμη ερμήνευσε με εξαιρετική μελωδική φωνή προσθέτοντας φολκ ευαισθησία στην άγρια ομορφιά του ήχου κάνοντας περισσότερο κατανοητή τη διαφορά της μπάντας από τον απλό ορυμαγδό και βόρβορο του είδους που συγγενεύουν δίνοντας την πραγματική μαγική διάσταση και τα βαθύτερα συναισθήματα της φολκ κουλτούρας τους χωρίς να πέφτουν σε γλυκανάλατες φαντασιώσεις.

Προσπάθησαν να μας βάλουν στο βαρύ, υγρό κλίμα αλλά και στη σκοτεινή Φύση της καταγωγής τους. Αλλά και χωρίς να γνωρίζουμε τις ρίζες τους, ο συνδυασμός μελωδίας και ηλεκτρισμού έδινε την αίσθηση ενός τοπίου με έντονα καιρικά φαινόμενα.

Ο ξηρός πάγος και οι φωτισμοί ενίσχυαν την απόκοσμη πλευρά της μουσικής τους. Κατέβαλαν κάθε προσπάθεια να μας εισάγουν στον κόσμο που τους τροφοδοτεί με έμπνευση και το κατάφεραν.

Θα ήθελα πάρα πολύ να υπέγραφαν το σάουντρακ της σειράς ''Vikings'' ειδικά των πρώτων κύκλων. Και μα τον Odin κάπου ένιωσα την αύρα του Ragnar Lothbrok να κυκλοφορεί εκεί πάνω...

SETLIST:

1. The Serpent
2. Ulvinde
3. Dybt I Skoven
4. Onde Børn
5. Vølvens Spådom
6. Jeg Er Guden, I Er Tjenerne
7. De Tre Piker
8. Elleskudt
9. Juniper
10. Skøgen Skulle Dø
11. Måneblôt
12. Villemann Og Magnhild

ENCORE:

13. I Riden Så
14. Crown