Ασφαλείς στα χέρια της μουσικής και των τελευταίων ποιητών_Η Ανασκόπηση του 2018: Τα άλμπουμ του 2018_15

15.1 Γίγαντας/15.2 Σμίξη - VASRA DIKON  

(Self Release) 

 

« Ότι κι αν ήταν πριν, το ηχητικό και λεκτικό υλικό που χρησιμοποιείται στο άλμπουμ αποκτά τη δικιά του υπόσταση. Η μουσική αντίδραση ''Vasra Dikon'', με καταλύτη την Ιερή Ανάγκη καλλιτεχνικής έκφρασης φτάνει στην καθαρότερη και πιο διαυγή μορφή της. Αν διακρίναμε και εξήραμε τη μοναδικότητα των προηγούμενων ηχογραφήσεων του με τον ''Γίγαντα'', του καταλογίζουμε το απόλυτο άλμπουμ του. Είναι αυτό από το οποίο μπορείτε να ξεκινήσετε να γνωρίζετε τον καλλιτέχνη και να ταξιδέψετε πίσω στη δισκογραφία του.
Ο ακροατής μπορεί πλέον να ακούει τα τραγούδια του Vasra Dikon με περισσότερη άνεση και δέος. Είναι δίσκος που δείχνει εμπειρία, βαθύτερη ενδοσκόπηση, σοφία. Και φυσικά είναι από του λίγους δίσκους που απολαμβάνεις σήμερα χωρίς να ασχολείσαι για το μέλλον. Γιατί είναι τέτοια η εγγύηση που σου δίνει, που ξέρεις ότι σε εκατό χρόνια θα είναι ακόμα δίπλα...
Θα μπορούσα να γράψω κι άλλα. Θα ήμουν υπερβολικά υποκειμενικός.»

«Με τον ''Γίγαντα'' έπιασε ''ταβάνι'' αλλά και με τη '' Σμίξη'', διατηρεί το ύψος του καλά.
Διακρίνουμε περισσότερα samples με έγχορδα και κάποιους απόηχους ελληνικής παράδοσης. Κάποια στιγμή πρέπει να μας αποκαλύψει όλα τα sample που χρησιμοποιεί στους δίσκους του για να δείτε ότι η χρήση τους ανήκει στο χώρο της Τέχνης και όχι του φθηνού εντυπωσιασμού........δείχνει ότι ο καλλιτέχνης είναι ένα κεφάλαιο μόνος του στην ολοένα και πιο πλούσια Ελληνική ανεξάρτητη σκηνή αλλά και μόνος του.
Η ''Σμίξη'' είναι από τα άλμπουμ που υπενθυμίζει τη δύναμη της έκφρασης, την επιμονή και την έμπνευση χωρίς δεκανίκια. Η αυθεντικότητα του είναι αναμφισβήτητη.»

Φτάνουμε στο τέλος μιάς διαδρομής λοιπόν. Ενός κύκλου καλλιτεχνικής προσφοράς που σε αυτή τη δεκαετία ήταν παραγωγικός, συναρπαστικός και κυρίως αυθεντικός. Αυτά τα δύο τελευταία άλμπουμ κάτω από το όνομα Vasra Dikon, γράφουν μια μυστική ιστορία στο χώρο της Ελληνικής μοντέρνας μουσικής. Είναι ένα χαρμάνι έκφρασης που συνδυάζει hip hop και electronica. Ακριβώς αυτά τα είδη που δίνουν τον τόνο στη μουσική αυτής της δεκαετίας. Αλλά δεν ακούτε καμία αντιγραφή, κανένα μιμητισμό, κανένα δημοσιοσχετίστικο κόλπο για προβολή. Μακριά από τα συνηθισμένα και τα κοινώς αποδεκτά κόλπα ( υβρεολόγιο, ψευτομαγκιά, έπαρση, σεξισμο, ξερολισμό και άπειρη επιθυμία να γίνει ο νέος Aphex Twin, ο νέος Kanye West, ο νέος Jon Hopkins) o μυστηριώδης φίλος μας προβάλλει ανωνυμία (κανείς βέβαια δεν έχει ενδιαφερθεί όσο θα ενδιαφερόταν αν ερχόταν με πρόμο περίβλημα απ' έξω), υψώνει Τοίχος και από μια μικρή χαραμάδα διοχετεύει ένα τεράστιο φορτίο γνήσιας έκφρασης ενός ανθρώπου που ζει στην Ελλάδα, μιλά τη γλώσσα καλά και τη χειρίζεται ακόμα καλύτερα για να μιλήσει πρώτα για να ξεσπάσει και μετά να μιλήσει σε γηγενείς πολίτες που ζουν μια άθλια καθημερινότητα άκρων, παρεξηγημένων ιδεολογιών, Μίσους και περισσότερης Υποκρισίας από ποτέ. Και όλα αυτά με γλώσσα σκληρή αλλά αληθινή. Τρυφερή μα και σαν μαστίγιο. Ποιητική μα κατανοητή.

Τα δύο αυτά άλμπουμ είναι σαν να βγήκαν μαζί. Το περισσότερο γυαλισμένο ''Γίγαντας'' και το περισσότερο τραχύ ''Σμίξη'' είναι ουσιαστικά και το εννοώ, τα άλμπουμ που θα σκεφτώ πρώτα μαζί με την ''Κλωστή'' των 2L8 όταν θα μιλάμε για ορόσημα της Ελληνόφωνης ανεξάρτητης σκηνής για τη δεκαετία αυτή. 

Για πρακτικούς λόγους και μόνο ο ''Γίγαντας'' θα αντιπροσωπεύσει τον Vasra Dikon στην φετινή blogovision.