A salvo en las manos del amor_El informe anual de 2018: Los álbumes de 2018_9

9. El Mal Querer - ROSALÍA  

(Sony Music)

Η Rosalía Vila Tobella, γεννήθηκε 26 πριν κοντά στην Βαρκελώνη. Από νεαρή ένοιωσε το φλαμένκο να την καλεί και ξεκίνησε μαθήματα χορού στα δεκατρία. Αργότερα πήρε μαθήματα κοντά σε καταξιωμένους μουσικούς του και ένας από αυτούς (José Miguel Vizcaya) την ώθησε στο μουσικό κολλέγιο της Καταλονίας το οποίο επιτρέπει μόνο σε ένα μαθητή κάθε φορά για την τάξη του Φλαμένκο. Το 2017 αποφοίτησε από το κολλέγιο ταυτόχρονα σχεδόν με την κυκλοφορία του πρώτου της άλμπουμ ''Los Ángeles” το οποίο περιείχε τραγούδια για φωνή και κιθάρα σχετικά με το θάνατο. Ήταν ένα εντυπωσιακό, συναισθηματικά δυνατό αλλά πολύ σκοτεινό ντεμπούτο που μέσα από την απλότητα και την αμεσότητα του αναδείκνυε τη χαρισματική φωνή της αναδυόμενης Ισπανίδας ( ή μήπως Καταλανής) σούπερ σταρ, χωρίς κανένα εφέ ή στουντιακό κόλπο. «Γυμνή» εξαίσια ερμηνεία που κερδίζει αμέσως τις εντυπώσεις.

Όμως ήταν ένα ντεμπούτο που κινούταν μέσα στην παράδοση του φλαμένκο χωρίς να είναι αποκλειστικά του είδους.

Όμως η Rosalía ήθελε να πάει ακόμα πιο πέρα. Δήλωσε ότι το φλαμένκο δεν πρέπει να παραμένει στο παρελθόν και ο μόνος τρόπος να διατηρείται ζωντανό είναι να αλλάζει συνεχώς και έτσι δημιουργήθηκε εν ολίγοις το ''El Mal Querer'' είναι ένα τεράστιο άλμα της καλλιτέχνιδας προς τα εμπρός αλλά και δίσκος που σπάει πολλούς παραδοσιακούς κανόνες του φλαμένκο χωρίς όμως να αποποιείται το πνεύμα του, χωρίς να νεωτερίζει ως προς την βασική του αισθητική.
Έτσι στο άλμπουμ ακούμε το φλεγόμενο πνεύμα του φλαμένκο πλήρως ανακαινισμένο και αναζωογονημένο μέσω της ηλεκτρονικής μουσικής, της ποπ και του r'n'b.
Η χρήση του autotune στη φωνή της θα μπορούσε να καλύπτει ψεγάδια και ειδικά στο φλαμένκο όπου η φωνή πρέπει να βγαίνει καθαρή. Όμως αυτό δεν ισχύει από τη στιγμή που στο πρώτο άλμπουμ ακούγεται ξεκάθαρα πόσο εξαιρετική φωνή έχει για το είδος.

Αυτό που ακούω στο άλμπουμ είναι μια μοναδική ανάμιξη που απλά υπερβαίνει κάθε συντηρητική άποψη των θεματοφυλάκων του είδους. Χωρίς ακαδημαϊκή ξηρότητα του νεωτερισμού, χωρίς να αποτελεί απλώς ένα πείραμα ή ένα στυγνό, εμπορικό άλμπουμ που αρμέγει για μια χούφτα ευρώ κάθε φολκ στοιχείο για να μαλακώσει την ψυχρή, υπολογιστική, τετράγωνη ποπ στρατηγική το ''El Mal Querer'' προσεγγίζει και κατακτά με όμορφο τρόπο την ψυχής του ακροατή. 
Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε. 
Είναι χαρακτηριστική η έξυπνη χρήση μελωδίας από το ''Cry me A River'' του ...Justin Timberlake  στο ''Baghdad'' αλλά και η αναφορά στις Destiny's Child στο ''Di Mi Nombre'' (Say My Name..) μαζί με τα πρότυπα του είδους.
Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν.
Έτσι με τίποτε δεν αναδεικνύεται σαν «την Rihanna του φλαμένκο», ούτε σαν τη δικιά μας Marina Satti (μια απλοϊκή χρήση παραδοσιακού στοιχείου για ποπ εξωτισμό) αλλά βουτάει στο σκοτάδι της μουσικής. 

 Κάτι τέτοιο δεν άφησε πολύ κόσμο ασυγκίνητο και ήταν μια ευτυχής συγκυρία για μια πολυεθνική να έχει έναν «άσσο» στο μανίκι της χωρίς να προσπαθήσει να πείσει το κοινό για την αξία της.

Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία.Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική.

Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούργημα; Φλαμένκο για τους millenial; Τίποτα από αυτά. Απλά ένα σπουδαίο άλμπουμ μουσικής. 

Για τον κόσμο της στενής και στυγνής ποπ βιομηχανίας είναι κάτι το τεράστιο. Κάτι που την ξεπερνά ίσως και σίγουρα μια νέα πηγή έμπνευσης για ανάλογες μελλοντικές απόπειρες... 

 

ΕΙΔΙΚΟ ΒΡΑΒΕΙΟ: Ποπ ομορφιά 2018, Μέρος 3 και εκθαμβωτικό...