Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Safe in the lenses of DPM (Dream Perception Machine)_The 2018 Dream report: The Albums of 2018_7


07. Psychedelic Spiritual Show- MOON WIRING CLUB 
 (Geckophonic)


Επιμένουμε και φέτος. Τυφλή εμπιστοσύνη στην φαινομενικά σταθερή και ακούνητη αισθητική της «Λέσχης». Ο Ian Hodgson επιμένει και αυτός στην «φασματική μουσική» του σαν γεροξεκούτης με εγκέφαλο λιωμένο από ιερά χωροχρονοναρκωτικά. Όμως είμαστε σίγουροι ότι είναι έτσι;
Γιατί το φετινό του είναι ένα ''Ψυχεδελικό Πνευματικό Σώου''. Ηχογραφημένο μέρος πραγματικής μουσικής σεάνς με «καλεσμένους» την ιστορική, διαδιαστατική ψυχεδελική μπάντα των The Rabbit Foot Dimension. Σχήμα αποτελούμενο από 4 οντότητες σε θηλυκή μορφή, οι οποίες εμφανίστηκαν «εκείνο» το βράδυ στη διάσταση μας, στη νεοσύστατη τότε Μουσική Φεγγαροδιωμένη Λέσχη για 50 περίπου λεπτά και μέσω ηχητικού chanelling εμφύσησαν μουσική άποψη και χάρισαν ένα νέο υπερδιαστατικό μουσικό λεξιλόγιο σε ιδιαίτερους «δέκτες». Πιθανόν ότι ηχογράφησε ο Ian Hodgson από εκεί και ύστερα να οφείλεται στην ευεργετική προσφορά της μπάντας εκείνης.
Από ρεπορτάζ εκείνης της βραδιάς διαβάζουμε ότι οι The Rabit Foor Dimension αποτελούνταν από «τις»: Ellen-στο «μπάσο» και στα «ηλεκτρονικά», Juliet- στο χειρισμό ταινιών η οποία είναι «πεθαμένη» από το 1889 μ.Χ. γήινο έτος αλλά ζωντανή έκτοτε, Marchioness Villikinsστα μαγεμένα πλήκτρα και Judy- που παίζει κρουστά- η οποία έχασε τους μαγικούς της βόλους το 1929 μ.Χ. Γήινο έτος, αλλά όχι το αιθέριο παίξιμο.
Ήταν ένα «πολύ ονειρικό πάρτυ». Μέρος του «σώου» διασώθηκε/ηχογραφήθηκε και επεξεργάστηκε από τον Ian Hodgson με ιδιαίτερη προσοχή στις μαγικές και διαστατικές σταθερές και κυκλοφορεί επιτέλους, ύστερα από πολλά χρόνια, από τις 33.11.1967 (όχι γήινου έτος) σε όλα τα καλά δισκάδικα των πλανητών.
Μη φανταστείτε acid ρυθμούς, ουρανομήκη κιθαριστικά σόλο, μελωδίες αγγιγμένες από το χέρι του Ζεν. Μη φανταστείτε χορούς γύρω από τοτέμ και χρωματιστά Love-Ins. Εδώ χρειάζεται να γίνει Tune-In στην πιo ευαίσθητη κλίμακα, δεν χρειάζεται να γίνει Turn On και σίγουρα πρέπει να προσεχθεί ιδιαίτερα το Drop Out γιατί λίγα χιλιοστά κοσμικών spin πιο γρήγορα ή πιο αργά και βρίσκεσαι σε άλλη διάσταση κοιτώντας τον κόσμο σου από παραμορφωτική οθόνη.....
Στην άκρη του πουθενά ένα ψυχεδελικό τσάι βοηθά τις κοσμικές αναταράξεις και την ατέλειωτη ηχώ από φωνές που εισέρχονται σαν ορδές φαντασμάτων..Ακούω ξεκάθαρα τις φράσεις κλειδιά, αναρωτιέμαι όμως ακόμα που είναι οι κλειδαριές αλλά είμαι σε καλό δρόμο. Τα νωχελικά ρυθμικά σταματήματα /ξεκινήματα σαν ενέσεις αφύπνισης/ύπνωσης, η κλασική φασματική Ηχώ με τα ατελείωτα fade in /fade out λογικά θα έπρεπε να κάνουν κάθε επίδοξο Lynch να αναζητά το ημιπολύτιμο, σπάνιο πάσο για αυτή τη Μυστική λέσχη ώστε να κοινωνήσει το απόλυτο μουσικό Παράξενο αυτής της διάστασης που για 12 συναπτά χωροχρόνια εισχωρεί κάθε Δεκέμβρη μερικές μέρες πριν Το Χειμερινό Ηλιοστάσιο να σαρκάζει απέναντι στην Γήινη μουσική.....
[ Μετάφραση: Δεν νοείται «παράξενο» στη μουσική χωρίς αναφορά στους MOON WIRE CLUB. Και μόνο μία βαθιά ακρόαση του άλμπουμ εξηγεί για τα καλά ότι η φαντασία είναι αχαλίνωτη, η μουσική του είναι ένα εγκεφαλικό παιχνίδι ενόρασης αλλά και ψυχικού αποσυμφορισμού. Όπως και στα προηγούμενα έτσι και στο ''Psychedelic Spirit Show'' διαβάζεις τις αρνητικές εντυπώσεις. Όχι άλλο φωνητικό vertigo, όχι άλλη δόση από αφηρημένους ρυθμούς, όχι αλλά σταματήματα και ξεκινήματα. Σαράντα ένα λεπτά όμως συνεχούς ακρόασης τη μέρα η λογική μετατρέπεται σε νάνο που αποδυναμώνεται με την θέληση της Φαντασίας για μουσική η οποία με τη σειρά της συναρπάζει κάθε εγκεφαλικό κύτταρο της καταπιεσμένης, πεπερασμένης και αξιοθρήνητης γήινης υπόστασης μας].

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...