Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

In Search Of The Miraculous - DESPERATE JOURNALIST


Η Βρετανική ανεξάρτητη σκηνή γνώρισε την ακμή της στις δεκαετίες '80-'90. Εκεί τέθηκαν τα ηχητικά πλαίσια που ακολουθεί κάθε βρετανική και βρετανόφιλη Αμερικάνικη μπάντα έως και σήμερα. Συχνά απογοητευμένος από την απόδοση των κατοπινών σχημάτων του είδους με λίγες αναλαμπές (JOY FORMIDABLE, EAGULLS, WOLF ALICE πχ.) και με καλύτερη εικόνα από τα Αμερικάνικα σχήματα, η εμφάνιση των DESPERATE JOURNALIST στις μουσικές εξελίξεις ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. Χωρίς να πρωτοτυπούν, χωρίς να βγαίνουν από το πλαίσιο που γέννησε τη μουσική τους διαθέτουν το απαραίτητο συναισθηματικό εκτόπισμα και την απαραίτητη ηχητική βάση για να φτιάξουν μερικά τραγούδια και άλμπουμ που δεν προδίδουν τους λόγους που ακροατές σαν κι εμένα αγάπησαν και ασχολήθηκαν αρκετά αλλά και είχαν το θάρρος να επικρίνουν το κατοπινό στιλιζάρισμα και κυρίως την υπεροψία που διαθέτουν τα σχήματα της λεγόμενης ''Indie rock''. 
Έτσι  όταν με ρωτήσετε ποια είναι η καλύτερη Βρετανική μπάντα της παραδοσιακής indie της δεκαετίας του '10, θα σας απαντήσω ξεκάθαρα και χωρίς τραύλισμα ή περαιτέρω σκέψη με δύο λέξεις:''DESPERATE'' και “JOURNALIST''

Το τρίτο άλμπουμ τους, ''H αναζήτηση του Θαυματουργού'' είναι και αυτό που με κάνει να καταλήγω εύκολα πλέον στο παραπάνω συμπέρασμα.

Συνεχίζει την γλυκόπικρη ανεξάρτητη ποπ πορεία του σχήματος κατακτώντας ένα ακόμα επίπεδο ωριμότητας. Ο τίτλος σύμφυτος με την φιλοδοξία του σχήματος για έναν μεγάλο, βροντώδη εξωτερικά αλλά μελωδικό, ονειρικό, συναισθηματικό εσωτερικά ήχο είναι απόλυτα επιτυχημένος με το αποτέλεσμα του φετινού τους άλμπουμ. Τα δέκα τραγούδια του διακρίνονται για την παθιασμένη τους ένταση, την χαρακτηριστική, αλλά και τόσο κοντά στον Morrissey, φωνή της Jo Bevan,την ογκώδη μετά πανκ ρυθμική πλευρά, τις φλογισμένες κιθάρες, τις τεράστιες, χαρακτηριστικές μελωδίες και τον λυρισμό του στις περισσότερο εύθραυστες στιγμές του. Επίσης για την Jo Bevan η αναζήτηση αυτή ''αντικατοπτρίζει και την αναζήτηση ελπίδας και αγάπης, τολμώντας να φτάσει ακόμα και στο απρόσιτο''

Θα ήταν ανώφελο να περιγράψουμε κάθε τραγούδι ξεχωριστά, λόγω της συγκεκριμένης δομής τους. Όμως κάθε ένα είναι και μια τρικυμία συναισθημάτων που αποδίδεται με ήχο και ποίηση. Οι αποχρώσεις είναι πολλές και η αποτύπωση τους είναι αρκετά γλαφυρή ηχητικά. Κάποιοι παίζουν με τον ήχο των οργάνων τους αλλά κάποιοι αφού βρουν το πλαίσο για το πώς θα εκφράζουν με ήχους τα συναισθήματα τους οδηγούνται από αυτά και στο τέλος η ψυχή επικρατεί της φόρμας. Απελευθερώνεται μέσω της φόρμας.



Κάθε ένα από τα δέκα τραγούδια του άλμπουμ μπορείτε να τα θυμηθείτε και μετά από καιρό. Ακούω το δίσκο εδώ και μερικές μέρες, αποσπάσματά του ακούτε και στην εκπομπή σε εβδομαδιαία βάση και ήδη πέρασε το διάστημα που μεσολαβεί για να βάλουμε ένα δίσκο στη θήκη του ή στο σκληρό και να προχωρήσουμε παρακάτω.

Η εμπειρία αποδεικνύει λοιπόν ότι το ''In Search Of  The
Miraculous'' είναι ακόμα παρών στα ηχεία μου. Το ακούω με την ίδια ευχαρίστηση αλλά και την οικειότητα του κάτι τόσο αγαπημένου και απαραίτητου. 
Κυκλοφορεί στις 22.2.2019 από την Fierce Panda records..

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...