Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Sunday is not like Every Day.. MARVA VON THEO / TA TOY BOY live @ Death Disco [03.03.2019]


Οι Κυριακές είναι πάντα μέρες που φεύγουν απνευστί όταν θέλει κανείς να προλάβει να κάνει ότι η εβδομάδα του στερεί, λόγω εργασίας κυρίως αλλά και λόγω του ότι επικρατεί μια γενικότερη χαλάρωση στον ''αέρα''.
Μπορούν όμως να γίνουν και καταθλιπτικές όσο νυχτώνει ( cold and grey όπως έλεγε και ο Morrissey). 
Όμως με διαφορετική ψυχολογία το Κυριακάτικο βράδυ είναι μία από τις πιο χαλαρές περιόδους της εβδομάδας. Οπότε κατάλληλο για να παρακολουθήσει κανείς συναυλίες με περισσότερη προσοχή και μακριά από την τρέλα του Σαββατόβραδου''.


Έτσι το βράδυ της Κυριακής 3.3.2019, είχα μια πολύ καλή ευκαιρία να πεταχτώ ως το Death Disco για να παρακολουθήσω για δεύτερη φορά τους TA TOY BOY και για πολλοστή τους MARVA VON THEO. Πέρυσι και τα δύο σχήματα κυκλοφόρησαν τα παρθενικά τους άλμπουμ και τα τιμήσαμε με πολλές ακροάσεις αλλά και με θέσεις μέσα στα εκατό πιο αγαπημένα μας για το 2018. Ξέρετε επίσης και τις εξαιρετικές εντυπώσεις που αφήνουν στις ζωντανές τους εμφανίσεις και σίγουρα δεν μας χαλάει να τους ξαναβλέπουμε όποτε παίζουν.
Αυτή τη φορά περιμέναμε καινούρια τραγούδια και από τα δύο σχήματα καθώς ήδη ετοιμάζονται τα δεύτερα άλμπουμ τους.


Οι MARVA VON THEO έπαιξαν πέντε. Ανάμεσα στα ήδη γνώριμα του ''Dream Within A Dream'' φάνηκαν σαν ένα βήμα μπροστά για τον ήχο τους. Το ντουέτο υποστηρίζει ότι οι τόνοι θα είναι ακόμα πιο σκοτεινοί στο δεύτερο άλμπουμ και αυτό που παρατήρησα είναι ότι πλέον έχουν απαγκιστρωθεί από downtempo μπούσουλες και ενισχύουν προσωπικό ήχο. 
Δεν σας κρύβω ότι σαν πρώτη ακρόαση ένιωσα αρκετά οικεία και παρατήρησα τον εαυτό μου να ελκύεται αρκετά από την άψογη για τα αυτιά μου δομή τους (αλλά ακόμα κοντά στο τελικό στάδιο σύμφωνα με τους ίδιους τους MVT). 


 Η εξέλιξη είναι λοιπόν ακούστηκε θετική και αισιόδοξη σε αυτή την πρώτη παρουσίαση. Είναι εύλογο να μην καταλήξω σε συμπεράσματα πριν την ακρόαση όλου του άλμπουμ, είναι όμως σημαντικό το γεγονός ότι στον αέρα πλανάται με βεβαιότητα ότι μας περιμένει ακόμα μια υψηλών προδιαγραφών ηχογράφηση.
Τα τραγούδια μέσα από το πρώτο τους άλμπουμ για πολλοστή φορά μου φάνηκαν καλύτερα από ποτέ και γενικά η εμφάνιση τους δεν με έκανε να βαρεθώ ούτε μια στιγμή.


Οι TA TOY BOY έκλεισαν τη βραδιά με σετ βασισμένο στο ''This Town'', σε δύο καινούρια τραγούδια και τέσσερεις διασκευές από τις οποίες ξεχωρίζω το ''Suedehead'' του Morrissey παιγμένο με τον ενθουσιασμό του φαν και την εξαιρετική απόδοση του Γιώργου Μπέγκα στα φωνητικά.


Αν και τους απολαύσαμε γύρω στα 20-25 άτομα, επικρατούσε μια γενική ευφορία στο κλαμπ λόγω βεβαίως του γεγονότος ότι οι TA TOY BOY έχουν συνθέσεις που προκαλούν νοσταλγία και όμορφα συναισθήματα. Ίσως να θέλαμε και περισσότερα νέα τραγούδια αλλά ας μην είμαστε απαιτητικοί από τη στιγμή που κατάφεραν και πάλι να μας χαρίσουν χαμόγελα.
Εννοείται ότι θα είμαστε πάλι εκεί όταν ξανακατέβουν...
 
Setlists:
a. MARVA VON THEO:
1. Unconcern 
2. Love 
3. Forever 
4. Ruins 
5. Reaching the stars 
6. Secret Lover 
7. Older 
8. Sunday 
9. Fame and Gold

b. TA TOY BOY 








 


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...