Ελεγείες για χαμένους Κοσμοναύτες και μουσικές οδηγίες για Σκοτεινά βασίλεια ...Μέρος Α: SUMATRAN BLACK

1. Όλα τα έργα του Sumatran Black έχουν δημιουργηθεί και έχουν σχεδιαστεί για ακρόαση με ακουστικά και όχι από ηχεία.
2. Ο Sumatran Black σας ενθαρρύνει να απολαύσετε αυτά τα έργα ενώ περπατάτε το βράδυ ή ξαπλώνετε στο σκοτάδι.

Το περιβάλλον της μουσικής του είναι παρόμοιο με αυτό που αισθάνεται κανείς εκείνες τις μέρες που η Μητρόπολη είναι παράλογα σιωπηλή. Η αίσθηση ότι μπορεί να είσαι και ο μοναδικός πολίτης που απέμεινε να κοιτά από ψηλότερο σημείο το μείγμα τσιμέντου, γυαλιού, γεμάτων κάδων απορριμάτων και βρώμας και να έχεις να αντιμετωπίσεις το Σκοτάδι δημιουργικά για να μη σε φάει.

Κάπως έτσι όμως αισθάνεται και ένας χαμένος κοσμοναύτης στο Διάστημα. Μέσα σε ένα αχανές περιβάλλον, με το φως του Ήλιου να παίζει κρυφτό με τους πλανήτες, την Κοσμική ψύχρα πρωταγωνίστρια και πίσω του, απεραντοσύνη. Απεραντοσύνη από μποζόνια, πέτρες, κομήτες, ακτινοβολία και βαθύ κενό.

Κοιτά τον ολοένα διαμορφούμενο πλανήτη που τον γέννησε, ίσως είναι σε θέση να βιώσει την ασταμάτητη εξέλιξη που συμβαίνει εκεί όμως στο αχανές Διάστημα οι ταχύτητες είναι υπό διαφορετικές συνθήκες και ίσως η αντίθεση αυτή να προκαλεί όλη αυτή την Κοσμική ανησυχία και μοναξιά. Δεν γνωρίζω. Δεν είμαι Κοσμοναύτης......

Ούτε ο Peter Reeves. Αυτός είναι όμως ένας ηχοναύτης. Κατάγεται από την Μ. Βρετανία αλλά τα τελευταία χρόνια ζει κα εργάζεται στην Κωνσταντινούπολη και δημιουργεί από εκεί μουσική που επεκτείνεται τόσο στον Κόσμο όσο και στον εσώτερο εαυτό.

Ηχογραφεί ασταμάτητα εδώ και δύο χρόνια κάτω από τρία προσωπικά σχήματα (SUMATRAN BLACK, BLACK BOX MEMORIES, ATAŞEHIR) και ένα συνεταιρικό (HARAM TAPES).

Σήμερα θα μας απασχολήσει το SUMATRAN BLACK.

Από τις αρχές του 2017, έχει κυκλοφορήσει δύο άλμπουμ, ένα σάουντρακ ( για την ταινία ''A Page Of Μadness'' σε σκηνοθεσία του Teinosuke Kinugasa , τη live εκδοχή του καθώς και το πρόσφατο e.p. ''Elegy For A Lost Cosmonaut'' ψηφιακά διαθέσιμα από το προσωπικό του label ''Sumatran Black records'' που κατοικοεδρεύει στο bandcamp.

Περιγράφει τη μουσική του σαν Necro Chill ή Minimalist Dark Ambient Blackness και δεν χρειάζεται περαιτέρω εξήγηση για το υποβλητικό περιβάλλον του ηχητικού αυτού ιδιώματος.

Όπως και το περιεχόμενο του πρώτου του άλμπουμ ''In The Dread'' κοιτώντας απλά το γκρίζο εξώφυλλο και τους τίτλους των μερών που αποτελείται ( ''Obsession, Compulsion'', ''Tenebrosity'', ''Patience, Restraint'', ''Reverence, Torment'' π.χ.). 

Η μουσική καθώς εξερευνά αυτές τις «ζώνες»-σκοτεινές πηγές άβολων συναισθημάτων στην ουσία «καταπίνει» τον ακροατή κατευθείαν στο πεδίο αυτής την αντιπαράθεση με τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης Ψυχής. Το άλμπουμ καταφέρνει να αποτυπώσει την αγωνία και το Δέος, την Θλίψη αλλά και την Μεταφυσική ψύχρα.

''Τα πρώτα δύο Sumatran Black albums, ''In The Dread'' and ''Fathomz'', είναι μέρη μιάς τριλογίας, ενώ το τρίτο μέρος θα κυκλοφορήσει στο τέλος του 2019, θα μας πει ο Peter Reeves σε επικοινωνία που είχαμε μαζί του.

Έχει κάποιο νόημα φυσικά. Το ''Fathomz'', το δεύτερο «μέρος»,  είναι περισσότερο γοτθικό, πυκνότερο, με μικρές συναισθηματικές εξάρσεις και με περισσότερη κίνηση στον ήχο του από το ''In The Dread''. 

Προχωρά από την αρχική αίσθηση ακινησίας με το Σκοτεινό Βασίλειο (της ψυχής, του Διαστήματος, της Κόλασης, μιας εξαιρετικά υπερφυσικής και όχι φιλικής διάστασης, ότι σας βασανίζει κλπ) στη βαθύτερη χαρτογράφηση και αποκωδικοποίηση.

Η μουσική εμπλουτίζεται με γνώριμα dark στοιχεία (απόκοσμες ψαλμωδίες, ''νεκρώσιμα επαναλαμβανόμενα ριφ'') που ανακαλούν μέχρι και τη 4AD. Τώρα πια η ακινησία φαντάζει αρχική παραίσθηση. Η κίνηση σε αυτό το δυστοπικό περιβάλλον δεν σταματά ποτέ. Είναι μια σκοτεινή, υγρή και ίσως υποβρύχια διάσταση που ο ακροατής μέσω της μουσικής οφείλει να διασχίσει με όλες τις αισθήσεις ανοικτές.

Κι ενώ περιμένουμε το τρίτο μέρος, πριν από λίγες μέρες κυκλοφόρησε και το e.p. που γνώρισε μέσω bandcamp τον δημιουργό σε μας και σε περισσότερο κόσμο.

'' Ήθελα να κυκλοφορήσω κάτι νέο από SUMATRAN BLACK και ένιωθα οτι θα μπορούσα να απομακρυνθώ από τον ''necro chill' ήχο για ένα E.p. Με αυτό κατά νου, το ''Elegy For A Lost Cosmonaut'' γράφτηκε με την πρόθεση να δημιουργηθεί κάτι που ηχητικά θα ήταν πιο γυαλισμένο και μέσα στο περιβάλλον του κινηματογραφικού dark ambient''

Είκοσι λεπτά διαρκεί το e.p., στο διάστημα ίσως παραπάνω, και περιλαμβάνει τρεις συνθέσεις. Η αίσθηση της τροχιάς ή της κίνησης μέσα στο διάστημα κυριαρχεί σε όλο το e.p. και από το πρώτο δευτερόλεπτο η αίσθηση της βαρύτητας εγκαταλείπεται οριστικά. Το σπουδαίο επίτευγμα του έργου είναι ότι και εδώ ο SUMATRAN BLACK περιβάλλει ηχητικά τον ακροατή και τον τηλεμεταφέρει εκτός του περιβάλλοντος του. Αυτή τη φορά στο εξώτερο διάστημα, παρέα με την απεραντοσύνη του σύμπαντος. Η κοσμική μοναξιά και απομόνωση σίγουρα έχει πολλά υπέρ από τις

συνήθεις μορφές γήινης «μοναξιάς». 

Αλλά είναι και η πιο βαριά. Η μουσική του e.p. καταγράφει δευτερόλεπτο προς δευτερόλεπτο το δέος αλλά και την αγωνία της τελευταίας «βόλτας» του κοσμοναύτη. Ίσως και να περνά όλη η ζωή του μπροστά από τα μάτια του, ίσως η επιφανειακή γαλήνη αλλά και το θέαμα να του προκαλούν περισσότερες σκέψεις και συναισθήματα. Ίσως όμως και να τρομάζει με το Κενό.

Η μουσική του ''Elegy...'' δεν αφήνει τον ακροατή να περιπλανιέται άσκοπα. Τον προκαλεί σε απόλυτη εσωτερική καταβύθιση στο δικό του εσώτερο διάστημα. Εκεί όπου ευτυχώς η κοσμική ακτινοβολία δεν θα τον σκοτώσει αλλά αντίθετα μετά από είκοσι λεπτά θα ανέλθει με έντονα σημάδια συγκίνησης και εμπειρίας.

Σαν SUMATRAN BLACK, ο Peter Reeves μονομαχεί με το σκοτάδι, με το κενό, με την απομόνωση αλλά και την υπαρξιακή αγωνία. Και καταγράφει με απόλυτη επιτυχία δευτερόλεπτο προς δευτερόλεπτο τον αγώνα.  

  Όμως υπάρχει και μία άλλη πλευρά της μουσικής περισσότερο συναισθηματική, περισσότερο κοντά στην καρδιά παρά στην συνείδηση ή στον εγκέφαλο. Και κάπως έτσι πιθανολογώ ότι δημιουργήθηκε το επόμενο μεγάλο project του συνθέτη, οι BLACK BOX MEMORIES  (συνεχίζεται)