Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

O Cão De Toda Noite - MAQUINAS_ Escuridão antes do amanhecer (Σκοτάδι πριν την Αυγή).


Οι MAQUINAS είναι ένα πενταμελές πλέον σχήμα από την Fortaleza της Βραζιλίας και πριν από λίγες μέρες κυκλοφόρησαν το δεύτερο μεγάλο άλμπουμ τους '''O Cão de Toda Noite'' στην νέα μας αγαπημένη εταιρεία Mercúrio Música και το τρίτο συμπεριλάβουμε και το ''Resíduos'' που ηχογραφήθηκε με τη συνεργασία με τον Eric Barbosa 
Επίσης αν κατευθυνθείτε στο bandcamp τους θα ακούσετε δύο ακόμα e.p. και ένα σίνγκλ.

Δημιουργούν από το 2014 και η μουσική τους περιέχει post rock και dark wave στοιχεία ενώ από το ''Resíduos'' η πορεία τους εμπλουτίζεται με περισσότερο σύνθετες μουσικές κατευθύνσεις που διακρίνονται ξεκάθαρα στο ''O Cão de Toda Noite ''.

Τα post rock στοιχεία δεν είναι πλέον ορατά παρά μόνο στη διαχείριση των κορυφώσεων. Κάνουν την εμφάνιση τους jazz συνασπισμοί, dub αναθυμιάσεις, αυτοσχεδιασμοί και διάφορα άλλα που βοηθούν στη δημιουργία του ιδιαίτερα σκοτεινού, βαθιά νυχτερινού και φουρτουνιασμένου ήχου του άλμπουμ. 
Από το πρώτο τραγούδι (Maus Hábitos) μέχρι το τελευταίο (Nuvem Preta-που διατηρεί το ύφος των προηγούμενων δίσκων τους), είμαστε ακροατές μίας συναισθηματικής ηχητικής περιπέτειας μεταξύ ελεγχόμενης έντασης και μελωδίας, μεταξύ μελαγχολίας και δυναμικότερων συναισθημάτων που θα βρει ανταπόκριση σε ακροατές που αγαπούν τα ηχητικά πεδία εναλλαγών και κορυφώσεων αλλά και τη συνεχή έντονη αντιπαράθεση πνευστών, έγχορδων, κρουστών και άλλων ήχων.

Τα τραγούδια έχουν μεγάλη διάρκεια και αξιοποιούν κάθε δευτερόλεπτο ώστε να ακούγονται με ενδιαφέρον ως το τέλος. Κάθε σύνθεση έχει σφιχτοδεμένες βάσεις αλλά μπορεί να «απλώνεται», να μαζεύει ενέργεια χωρίς να ξεφεύγει,  και να εκφορτίζεται με ελεγχόμενες κορυφώσεις. Οι ενορχηστρώσεις ακούγονται συναρπαστικές και πείθουν ότι εδώ έχουμε ένα σχήμα με μουσικούς που με τη βοήθεια  και  άλλων εξίσου συναρπαστικών μουσικών της νέας Βραζιλιάνικης γενιάς,  ξέρουν να παίζουν χωρίς να αναλώνονται σε αυτοσχεδιαστικούς εντυπωσιασμούς. 
Η ομορφιά του άλμπουμ έγκειται στο γεγονός ότι χαρακτηρίζεται από την ανάδειξη της αφοσίωσης, της αγνότητας, του δεσίματος, της κοινωνικοπολιτικής ευαισθησίας και του ενθουσιασμού των μουσικών που δημιούργησαν αυτό το μικρό Βραζιλιάνικο μουσικό θαύμα. Κάθε μία από τις οκτώ συνθέσεις του άλμπουμ διαθέτει χαρακτήρα και απόλυτο συγχρονισμό με την μελαγχολία της ζωής στον 21ο αιώνα.
Το σχήμα αναφέρει σχετικά:

« Ενώ στην προηγούμενη δισκογραφική δουλειά, Lado Turvo, ο Lugares Inquietos (Cloudy Side, Unquiet Places) (2016), η μπάντα ήθελε να μας δείξει μια πιο ενδοσκοπική και μελαγχολική πλευρά, κοιτάζοντας την κόλαση που συμβαίνει στο κεφάλι κάθε ατόμου, στο O Cão de Toda Noite αυτή η αντίληψη της μελαγχολίας επεκτείνεται και αντιμετωπίζεται ως κοινωνικό σύμπτωμα και υπάρχει επειδή υπάρχει το συμφέρον των ομάδων στην κοινωνία να την παράγουν και να το διαχειρίζονται. Υπάρχει επειδή υπάρχει ενδιαφέρον να γίνει η κοινωνία άρρωστη και αδρανής. Υπάρχει επειδή υπάρχει ενδιαφέρον να πιστέψουμε το ψέμα ότι έχουμε φτάσει στην κορυφή του ανθρώπινου πολιτισμού και, αν και δεν είναι τέλειο, είναι η καλύτερη επιλογή που έχουμε και οποιαδήποτε άλλη εναλλακτική λύση θα μας οδηγήσει στο χάος.
Χωρίς να διαφαίνεται ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον. Στο πλαίσιο αυτό γράφτηκε και ηχογραφήθηκε το O Cão de Toda Noite.»


Το ''O Cão De Toda Noite '' δεν είναι παρ' όλα αυτά πεσιμιστικός δίσκος παρόλο το πρωτογενές συναίσθημα απαισιοδοξίας που το τροφοδοτεί δημιουργικά. 
Ακούγεται καλύτερα όταν ο ουρανός είναι βαρυφορτωμένος με σύννεφα ή/και όταν η νύχτα γίνει βαθιά (κοντά στο ξημέρωμα) στο αστικό περιβάλλον της εποχής είτε είναι στο Πεκίνο είτε στην Αθήνα είτε στην Fortaleza αλλά τέτοιοι δίσκοι, ρεαλιστικοί και αληθινοί, παραμένουν μαζί μας,  «μουσική συντροφιά», για να περάσει το δύσκολο βράδυ, μέχρι το πρώτο φως της ημέρας.

«Είναι πράγματι ένας νυχτερινός δίσκος. Η απαισιοδοξία θέτει τον τόνο για τα περισσότερα από τα 50 λεπτά της μουσικής. Όπως και στους διάσημους στίχους του Carlos Drummond de Andrade:
''Την αυγή της ημέρας,
 Περισσότερη νύχτα από την ίδια τη νύχτα''



Το κατεβάζεται δωρεάν ή με μια μικρή συνδρομή εδώ....



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...