Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Volume Massimo_The 2019 annual report_Albums_4



4. Missing Heart Pieces - BLACK BOX MEMORIES 
         (Sumatran Black records)



«Όλα ξεκινούν από το εξώφυλλο. Η άποψη της Πόλης από το διαμέρισμα του καλλιτέχνη. Πόσες φορές έχετε κοιτάξει την πόλη από ψηλότερο επίπεδο το βράδυ; Πόσες φορές έχετε συνδυάσει την εκάστοτε ψυχολογική σας κατάσταση είτε με τους φορτωμένους δρόμους είτε με την ησυχία που επικρατεί ενίοτε, είτε απλά κοιτώντας τον ζωντανό πίνακα από κτήρια, ψηλά ή χαμηλά, φώτα με λάμπες που σου προκαλούν κατάθλιψη κλπ. ; Είναι εκεί που η οπτασία μιας καρδιάς υποδηλώνει βαθύτερα συναισθήματα. Εκεί έρχεται αυτό το άλμπουμ. Απλά αφήστε το να παίζει ως το ξημέρωμα και αργότερα επαναλάβετε τη διαδικασία λίγο πριν δύσει ο ήλιος και παραμείνετε σιωπηλοί μέχρι να σας υπενθυμίσει με τις απλές αλλά έντονες συνθέσεις του, την ομορφιά της ανθρώπινης επικοινωνίας και των συναισθημάτων όταν κοντεύετε να τα ξεχάσετε από τις επιδρομές της λήθης αλλά και της απόγνωσης....»

Ηχογραφήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από τον Peter Reeves, ο οποίος έχει συνεχή παρουσία με διάφορα μουσικά σχέδια. Σαν BLACK BOX MEMORIES προβάλει τα πιο συναισθηματικά και νοσταλγικά σημεία της μουσικής του. 
Το αποτέλεσμα είναι τόσο καλό που είναι να απορεί κανείς γιατί τα πολύ βαριά και όχι έντυπα δεν πρόβαλαν περισσότερο αυτό το ελεγειακό, τρυφερό και νοσταλγικό ηλεκτρονικό άλμπουμ. Ίσως γιατί θυμίζει πολλά; Μα δεν πρόκειται για ψυχρή αντιγραφή. Ο καλλιτέχνης έχει βάλει πολύ ψυχή εκεί οπότε οι όποιες επιρροές ξεπερνιούνται από το αποτέλεσμα. 
 Στο ''Missing Heart Pieces'' τα κενά δεν καλύπτονται δυστυχώς αλλά προκαλούν μεγάλες μεταμεσονύκτιες μουσικές. Τεράστιες ηχητικές «αγκαλιές» και «προσκέφαλα» για συμπαράσταση αλλά και πέρα από αυτό.....


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...