Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Volume Massimo_The 2019 annual report_Albums_2


2. Titanic Rising - WEYES BLOOD 
(Sub Pop)



Από την εποχή που το δεύτερο επίσημο (πέμπτο αν υπολογίσουμε και τα πριν Mexican Summer) άλμπουμ της ''Front Row To Earth'', κατακτούσε Σπίτι και καρδιές, η Natalie Mering είχε πάντα μια καλή θέση κρατημένη εδώ. Είτε με καταπληκτικές διασκευές, είτε με συνεργασίες. Φέτος το ''Titanic Rising'' (πρώτο για την Sub Pop) από το πρώτο άκουσμα είχε εξασφαλισμένη θέση στα αγαπημένα μας. Φαίνεται όμως ότι ο μουσικός κόσμος την αγαπάει ιδιαίτερα αφού το άλμπουμ βρίσκεται σε κορυφαίες θέσεις σε όλα τα εναλλακτικά και mainstream ηλεκτρονικά και έντυπα μέσα.
Όμως, κάθε ''γιατί'' και ''πως'' όπως και οποιαδήποτε ανάλυση κολλάει γιατί όταν πέφτει η πρώτη νότα και ξεκινά να τραγουδά, παγώνει οποιαδήποτε άλλη δραστηριότητα. Δεν ξέρω τι να πρωτοθαυμάσω. 
Τη φωνή; Χαρακτηριστική, ερωτεύσιμη και μεγαλειώδης, Την ερμηνεία; Μαγική και αφοπλιστική. Τα τραγούδια;  Ένας λυρικός country /rock/φολκ/progressive παράδεισος. Τις ενορχηστρώσεις; Εξασφαλίζουν ότι κάθε ακροατής θα «ίπταται» μέχρι το τέλος της ακρόασης. Τις μουσικές βάσεις;  Από απλές country μέχρι Philip Glass μινιμαλισμό χρησιμοποιούνται με ευφυΐα και δίνουν στο τελικό τραγούδι της αίσθηση του ανανεωμένου.
Από όπου και να το αναλύσω θα βρω μόνο θετικά στοιχεία. Αλλά δεν προλαβαίνω. Η συναισθηματική φόρτιση του άλμπουμ είναι μεγάλη για να αναλώνομαι ακόμα και σε αυτά τα λίγα που αναφέρω πιο πάνω. Ο δίσκος είναι τόσο αφοπλιστικά μεγαλειώδης που το μόνο που χρειάζεστε είναι να κλείσετε το διακόπτη του μυαλού, να φορέσετε ακουστικά και να αγναντεύετε νυχτερινούς ουρανούς, αγκαλιά με το μαξιλάρι τουλάχιστον...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...