Crux

Η περσινή τους κυκλοφορία ''Easy Dead/Red Mirror'' επανεκκίνησε την βαριά βιομηχανική μηχανή που γνωρίζαμε ως MECH▲NIMAL στις αρχές τις προηγούμενης δεκαετίας και που εξελίχτηκε ηχητικά μέχρι το ''ΔΠΔ'' στα μέσα της. Εκείνη την περίοδο δεν χρειάστηκε να αναρωτηθούμε για τη συνέχεια ή αν θα υπάρξει συνέχεια σε αυτό το μουσικό σχήμα του Γιάννη Παπαϊωάννου γιατί ήδη είχαν αφήσει ένα αυθεντικό και έντονο αποτύπωμα στη δισκογραφία της Ελληνικής επικράτειας. Η δεκαετία των '10'ς είχε ένα έγκυρο ηχητικό πλαίσιo πλέον σε παγκόσμιο επίπεδο και γι΄ αυτό το λόγο είδατε το πρώτο τους άλμπουμ τουλάχιστον μέσα στα είκοσι αγαπημένα αλλά και χαρακτηριστικότερα άλμπουμ του ΉΧΟΥ της δεκαετίας που μας πέρασε.

Με το σινγκλ εκείνο λοιπόν και με την επιστροφή του Freddie F. στα φωνητικά, η παλιά αίσθηση κινδύνου και οι εικόνες της γκρίζας μεγαλούπολης άρχισαν να λαμπυρίζουν στον εγκέφαλο μου σαν συναγερμός προειδοποίησης.

Οι MECHANIMAL προμήνυαν την αναγέννηση τους και σήμερα, έχοντας το δίσκο πριν κυκλοφορήσει επίσημα και ακούγοντας τον συνεχώς όχι στο pc αλλά τα πρωινά, περπατώντας στην πόλη διαπιστώνω ότι το ''Crux'' ήρθε για να με κρατά «ξάγρυπνο» καθώς περιδιαβαίνω και παρατηρώ την νέα αστική δυστυχία, από τους δρόμους μέχρι τους άθλιους διαδικτυακούς πολέμους.

Τι λέει το Δελτίου Τύπου:

« To “Crux” είναι μια εκ βαθέων έρευνα του παρελθόντος, του παρόντος και του (πιθανού) μέλλοντος της καθημερινότητας με στόχο την προσωπική αφύπνιση. Εστιάζει στην ιδέα μιας συγχώνευσης φαινομενικά ασυμβίβαστων μουσικών κόσμων και θεωριών με σεβασμό προς τους μηχανισμούς όλων αυτών. Εύκολα θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το απόλυτο crossover άλμπουμ των Mechanimal, ή πολύ απλά εκείνο όπου οι ιδέες και οι εμμονές των μελών του συναντιούνται στην καρδιά του μηχανικού ζώου.

Το “Crux” είναι το μανιφέστο των Mechanimal. Αποτελείται από ηλεκτρονική μουσική, λέξεις, κομματιασμένες εικόνες και βίντεο, αποδομημένα συνθήματα, ιδέες και δράσεις. Ένα πολυδιάστατο κολάζ που εμπνέεται από την ωμή πραγματικότητα, ή αλλιώς τη βίαιη κανονικότητα που «επιβάλλεται» (από τη νέα μουσική βιομηχανία μέχρι την οικιακή διασκέδαση και από τις «ψευδείς ειδήσεις» μέχρι την κλιματική αλλαγή), και ταυτόχρονα ασκεί κριτική προς αυτήν.»

Αν και διαφωνώ με τη χρήση λέξεων όπως «crossover», «manifesto», «κανονικότητα» κρατώ όλο το υπόλοιπο για την αξιόπιστη εισαγωγή στο περιβάλλον του άλμπουμ.

Αν αποφύγουμε το δελτίο τύπου υπάρχει και το εκπληκτικά λεπτομερές εξώφυλλο-κολλάζ της Αγγελικής Βρεττού- που σταθερά και με επιτυχία αναλαμβάνει την οπτική εικόνα του σχήματος και σε αυτή τη δεκαετία. Οι εικόνες που βλέπουμε περιγράφουν το πολιτικοκοινωνικό περιβάλλον της δημιουργίας του άλμπουμ.

Ο κόσμος του ''Crux'' περιγράφεται γλαφυρά και με τους στίχους αλλά και με τη μουσική επίσης.

Θα αγνοήσω μουσικές αναφορές γιατί ο ήχος των MECHANIMAL έτσι κι αλλιώς δεν είναι κόπια συγκεκριμένου είδους αλλά ένα αυθεντικό ηχητικό οικοδόμημα.

Χρησιμοποιεί επιδέξια όλες τις μουσικές γλώσσες που επηρέασαν και επηρεάζουν τους συνθέτες. Electronica, post punk, EBM, minimal synth,hip hop και dark wave ως προς το ''dark'' για να αναφέρουμε μερικές και η τελική έκφραση αποτυπώνεται σε δέκα (οκτώ+ οι 2 περσινές στην cd έκδοση) συνθέσεις που δείχνουν ότι το σχήμα δεν βαδίζει σε κανένα κόσμο απόκτησης ταυτότητας και εξερεύνησης.

Αντίθετα λειτουργεί σε ένα κατακτημένο πεδίο που έχει εγκαθιδρύσει μετά από χρόνια αναζήτησης και απλά το αναβαθμίζει. Το ''Crux'' ηχητικά είναι ένα επίπεδο πιο πάνω, όλοι οι μουσικοί που συμμετέχουν λειτουργούν αρμονικά και η παραγωγή είναι η καλύτερη που είχαν σε ότι έχουν κάνει ως τώρα. Όσο συναισθηματικά και αν παραμένουμε στο πρώτο άλμπουμ, το ''Crux'' είναι πλέον κάτι σαν ζενίθ χωρίς βέβαια να μπορώ να είμαι σίγουρος γιατί πάντα κρύβουν άσσους κάτω απ΄ το μανίκι που υποδεικνύουν αυτόματα και το μέλλον τους.

Εδώ, οι πρώτοι «άσσοι» αποκαλύπτονται από νωρίς, στα τρία πρώτα τραγούδια του: Περισσότερο εμφανή τα hip hop στο ''Ghetto Level'' είναι MECHANIMAL όπως δεν τους είχαμε ακούσει ως τώρα.

Η αργόσυρτη ονειρική dark electronica του ''Sharon'' είναι ένα ταξίδι στην μελαγχολία που μας ένωνε στη δεκαετία του '80 με καινούριο ηλεκτρονικό προσωπείο.

Το ''Stolen Flesh''- το πρώτο επίσημο σινγκλ του άλμπουμ- διαθέτει μια εξαιρετική ακολουθία και εξέλιξη που δεν με κατακτά αμέσως αλλά στο τέλος της μέρας θα βρεθώ να το σιγοτραγουδώ, περπατώντας ή πληκτρολογώντας. Λίγα τραγούδια τους έχουν δώσει πολύ μεγάλο βάρος στην μελωδία και αυτό είναι το πιο συμμετρικό και σφιχτοδεμένο απ' όλα.

Οι πιο εκρηκτικές στιγμές του δίσκου, ''Scavengers'' και ''Vanquish'' ξεσηκώνουν με τον παλμό και τις δυναμικές δονήσεις των ρυθμών αλλά ταυτόχρονα κρατάνε τον ακροατή σε συνεχή συναγερμό γιατί η πρόθεση είναι η διατήρηση της επαγρύπνησης των αισθήσεων και όχι η νάρκωση τους. Τα ''Easy Dead'' και ''Red Mirror'' εξακολουθούν να αποτελούν εισαγωγή με λίγα λόγια στο νέο επίπεδο του σχήματος και ο μαγνήτης για νέους ακροατές.

Τα ''Razor Tube'' και ''Hospital Of The Storm'', είναι συνθέσεις που προφανώς ο Γ.Π. γράφει και στον ύπνο του και διαθέτουν την αυθεντική ισχύ του σχήματος για ονειρικά κυβερνοσάουντρακ. Τα πιο πιθανά τραγούδια που θα πλαισίωναν με επιτυχία νουβέλες κορυφαίων μυθιστορημάτων ή διηγημάτων ε.φ. σε κινηματογραφική διασκευή. Οι MECHANIMAL διαθέτουν συνθέσεις κινηματογραφικής ροής και θα έπρεπε κάποιος να χρησιμοποιήσει τη μουσική τους για ταινίες.

Σαν να μην έφταναν όμως όλα αυτά, υπάρχει και το ''La Poverina Della Ossa''- ο τελευταίος «άσσος» -προς το παρόν.

Σύνθεση που είναι ριζικά διαφορετική από την ηλεκτρονική μορφή του σχήματος. Τσέλο, έγχορδα, ambient στρώσεις και απαγγελία. 

Το μέλλον των MECHANIMAL; Ένα ρέκβιεμ για το τέλος του κόσμου; Μια κοσμική αλληγορία ενός ρομάντζου; Σίγουρα αυτή η σύνθεση τους δεν έχει όμοια τους στην δημιουργική της πορεία και αποτελεί μια πολύ τολμηρή και πετυχημένη κίνηση για το σχήμα.

Κλείνει το πρώτο σημαντικό άλμπουμ της δεκαετίας.

Είναι βέβαια πολύ νωρίς. Αλλά το ''Crux'' έχει τοποθετηθεί στα άλμπουμ που θα τα αναφέρω σα μέτρο σύγκρισης για ανάλογες ηχογραφήσεις. Αν βέβαια βρεθεί κάποιο μελλοντικό σχήμα που θα επηρεαστεί από αυτούς. Ναι και πιστέψτε το, οι MECHANIMAL βρίσκονται πλέον σε αυτό το σημείο....

Το άλμπουμ κυκλοφορεί από σήμερα 27.1.2020 από την Inner Ear.

Οι MECHANIMAL σε αυτή τη φάση είναι:

Freddie Faulkenberry: Φωνή

Γιάννης Παπαϊωάννου: Electronics, beats & tapes

Αγγελική Βρεττού: Video

Αντώνης Χαραλαμίδης: Drums στις ζωντανές εμφανίσεις.

Στο άλμπουμ συμμετέχουν:

Τζίμυ Πολιούδης (κιθάρες στα “Sharon” και “Easy Dead”), Henrik Meierkord (τσέλο στα “Scavengers” και “La Poverina Delle Ossa”), Βασιλική Μαζαράκη (βιολί στα “Scavengers” και “La Poverina Delle Ossa”) και Γιώργος Θεοφανίδης (κιθάρες στο “Red Mirror”).