Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Reload 10


 Ολοένα και περισσότερος κόσμος πλέον έχει αποτραβηχτεί από το ραδιόφωνο για τη μουσική του ενημέρωση. Το Spotify είναι υπερπλήρες για μέχρι ένα σεβαστό επίπεδο απαιτητικών ακροατών. Οι υπόλοιπες πλατφόρμες ( Deezer, YouTube music κλπ) ακολουθούν και προσφέρουν απλότητα και ευρύ φάσμα μουσικής. Οι ακροατές φτιάχνουν λίστες. Πολλές λίστες. Και πλέον ολοένα και περισσότεροι διαφημίζουν τις λίστες τους. Ολοένα και περισσότεροι μοιράζονται με αυτόν τον τρόπο τη μουσική που ακούν. Και αυτό είναι θαυμάσιο. 

Παλιότερα ζήλευα πολύ όλους τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς που είχαν πρόσβαση σε κυκλοφορίες που δεν μπορούσα ή αδυνατούσα οικονομικά να βρω. Με την έλευση του adsl πλέον όλα έχουν γίνει πολύ εύκολα. Ας μην το ξεχνάμε ποτέ αυτό....

Τότε λοιπόν γιατί χρειαζόμαστε το ραδιόφωνο; Τι σας προσφέρουν πλέον μουσικές εκπομπές όταν ήδη ξέρετε το περιεχόμενο; Σας είναι απαραίτητο να στήνεστε στους δέκτες σας συγκεκριμένη ώρα και ημέρα ή ακόμα να ακούσετε συγκεκριμένη ακολουθία τραγουδιών και μουσικής και κάποιον να μιλά από πάνω; 

Δεν γνωρίζω τι να απαντήσω χωρίς να διαψευστώ την επόμενη στιγμή.. Προσωπικά ακούω ελάχιστο ραδιόφωνο πλέον ακόμα και ιντερνετικούς σταθμούς. Απορροφημένος καθώς είμαι με δεκάδες νέα τραγούδια και κυκλοφορίες έχω απωλέσει αυτή τη σπάνια συγκίνηση να ακούσω κάποιον που εμπιστεύομαι να παίξει τις δικές του μουσικές προτάσεις για να τις ακούσω και να της αγαπήσω όπως τις αγαπά και αυτός.

 Έχει περάσει καιρός από την τελευταία φορά που σημείωνα τραγούδια για να ακούσω ή να βρω αργότερα και ακόμα περισσότερος για να επικεντρωθώ σε κάποιον που μιλά για τις επιλογές του, γιατί απλά η ποιότητα αυτού του τύπου ραδιοφώνου έχει εκλείψει σχεδόν. 

Μπορείτε να ακούσετε κάποιους μόνο να διαφημίζουν τους σπόνσορές τους, να μιλάνε για τον καιρό και να εκστασιάζονται μόνο με τις έτοιμες playlist που κάθε ραδιόφωνο «προτείνει» σε αυτούς. Fm ραδιόφωνο; Γειά σας..

Διαδικτυακό ραδιόφωνο; Με λίστες και μόνο; Χωρίς φωνές ; Ακόμα πιο γειά σας.

Πλέον μόνο όταν ακούω εκπομπές από μη επαγγελματίες μπορώ να νιώσω τη συγκίνηση του εκφωνητή. Που μπορεί να παίξει το χειρότερο σκυλοτραπ μέχρι κλασσική μουσική αλλά να πει κάτι θερμό γι' αυτό και να με πείσει. Με κομπιάσματα, κάποια λάθη στο συντακτικό ή με φωνή που ίσα ίσα στέκεται με θάρρος στο μικρόφωνο. Εκεί μπορεί κανείς να δει την «έξαψη» του ραδιοφώνου και για κάποιο λόγο να διαπιστώσουμε ότι κάτι άλλο συμβαίνει πέρα από την οργανωμένη και συγκεκριμένη κατεύθυνση. Οπότε ο InnerSound είναι ένας μικρός διαδικτυακός σταθμός που για πάνω από μία δεκαετία έχει σταθεί στο ύψος του. Έχει αποδείξει ότι αγαπάει τη μουσική ακόμα. Και δυστυχώς είναι πλέον από τους λίγους επιζήσαντες μιάς εποχής που θέλαμε να θεωρούμε αρχή μιάς νέας θαυμάσιας εποχής για το ραδιόφωνο.

Γιατί λοιπόν να σας ενδιαφέρει να έχετε ανοιχτό τον διαδικτυακό σας δέκτη και να ακούτε τέτοιο ραδιόφωνο; Αν το γνωρίζετε τότε κατανοείτε γιατί Το Σπίτι Με Τα Παράξενα συνεχίζει να κάνει εκπομπές εκεί. Και έχετε βρει την απάντηση στο γιατί θα εκπέμψει για ακόμα μια χρονιά.

Δεν έχει τίποτα καλύτερο να κάνει στη ζωή του ο παραγωγός που την επιμελείται και παρουσιάζει; Έχει. Μήπως δεν είναι καλύτερα όταν ακούει μόνο μουσική χωρίς να χρειάζεται να συνδυάζει και να φιλτράρει πρόσφατες και παλαιότερες κυκλοφορίες και να τις συμπυκνώνει ανίερα σε ένα δίωρο κάθε εβδομάδα; Είναι.

Τότε γιατί να μπαίνει στον κόπο να παίζει σε ένα πολύ μικρό κοινό, είναι αλήθεια, κυκλοφορίες που ανθούν αλλά και συζητιούνται σε μικρή ή και μεγάλη κλίμακα σε όλο τον κόσμο ή ακόμα και να παίζει αυτά που δεν τα ξέρει ούτε η μάνα τους;

Κάθε φορά που αναρωτιέμαι τα παραπάνω καταλήγω σε αδιέξοδο.Γιατί την επόμενη μέρα με βρίσκω να καταπιάνομαι με αυτό που εννοώ ως ραδιόφωνο, μια πλέον απαρχαιωμένη συνήθεια στον ψηφιακό κόσμο που ζούμε. Και σταματάω να αναρωτιέμαι. Και απλά συνεχίζω. Με το ίδιο τελετουργικό κάθε χρόνο εδώ και δέκα σεζόν περίπου. Με ένα Reload mixtape στην αρχή για καλωσόρισμα και μετά με εβδομαδιαία έκθεση όλων των επιδρομών μου μέσα στο μουσικό matrix. 

To Reload φτάνει στη δέκατη παρουσία του. Όπως και η εκπομπή. Που θα κάνει πρεμιέρα στον InnerSound και πάλι στις 10.10.2021 μεταξύ 19:00-21:00 eet στη βαρετότερη ώρα της Κυριακής αλλά και όλης της εβδομάδας. Ίσως και να είναι πλέον ο μοναδικός λόγος ύπαρξης της πλέον. Ένα σημείο συνάντησης για να περάσει με καλή μουσική (αυτό είναι το μόνο που σας εγγυώμαι) και λίγα λόγια (λέμε τώρα) γι αυτήν το παραδοσιακά βαρετό Κυριακάτικο απόγευμα...

Καλώς σας βρήκα και πάλι...

Playlist:

01. THE ADVISORY CIRCLE - Mind How You Go Now

02. TENNIS - Borrowed Time

03. BIG THIEF - Little Things

04. DAMON ALBARN - Polaris (edit)

05. LOW - Hey

06. MARIE DAVIDSON, L'ŒIL NU - Persona

07. HATCHIE - This Enchanted

08. MATTHEW E. WHITE - Nested

09. ST. VINCENT - Sad But True

10. AMYL AND THE SNIFFERS - Security

11. MAGDALENA BAY - You Lose!

12. OSCAR LANG - Yeah!

13. CHARLI XCX - Good Ones

14. CHVRCHES - California

15. GLASS ANIMALS - I Don't Wanna Talk (I Just Wanna Dance)

16. ZANIAS - Untethered

17. XENO & OAKLANDER - Infinite Sadness

18. NATIVE SOUL - The Journey

19. BICEP - Light

20. KORELESS - Black Rainbow

21. LAKOU MIZIK, JOSEPH RAY - Sanba Yo Pran Pale (DJ Koze Extended Mix)


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...