Η λίστα των πέντε ηπείρων και των επτά θαλασσών αποκαλύπτει τις θέσεις 36-40.
Πίσω στα 2009 είχαμε πρωτοέρθει σε επαφή με αυτό το Νοτιοαφρικάνικο σχήμα που διέφερε εντελώς από τα υπόλοιπα της χώρας γιατί δεν έμενε μόνο στην Αφρικάνικη κληρονομιά του αλλά και στη μετεξέλιξη αυτής στον Δυτικό κόσμο. Το πρώτο τους άλμπουμ ήταν αρκετά απαιτητικό και ξεχώριζε παγκοσμίως για την προσωπικότητά του. Ύστερα από βραβεία και συναυλίες με τους FOO FIGHTERS - ο Dave Ghrol είχε ονομάσει το ''After Robots'' σαν το πιο αγαπημένο του εκείνη τη χρονιά- αλλά και αποχωρήσεις, το ανανεωμένο, πενταμελές πλέον σχήμα κυκλοφορεί το δεύτερο του άλμπουμ που όπως αναπτύσσουν και οι ίδιοι, σύμφωνα με το
δελτίο τύπου στο bandcamp τους, είναι το prequel σε σχέση με την ιστορία που ανέπτυξαν γύρω από τα δύο άλμπουμ τους.Αυτό που ακούμε σε πρώτη επαφή είναι ένα πυκνό, στέρεο και αρκετά συναρπαστικό ηχητικό πλέγμα από διάφορα είδη που έχουν ως κοινή συνισταμένη την μετα-Αφρικάνικη μουσική κουλτούρα. Σε σχέση με το πρώτο τους άλμπουμ αφήνουν περισσότερη παράδοση να διεισδύσει κάτι που ολοκληρώνει περισσότερο τον ήχο τους και δικαιολογεί έντεκα χρόνια απουσίας από την επίσημη δισκογραφία. Οι μουσικοί που απαρτίζουν το σχήμα ξεκίνησαν την καριέρα τους υπό τη σκιά των TV ON THE RADIO και THE MARS VOLTA όμως πλέον έχουν ένα ιδιαίτερο μουσικό στίγμα, ωριμότητα και καλύτερη, ίσως, εξέλιξη ίσως. Ο δίσκος προσφέρεται για πολλαπλές ακροάσεις, περιέχει αρκετή ποσότητα μουσικής πληροφορίας για επεξεργασία και είναι από τα πιο συναρπαστικά ακούσματα που προήλθαν από τη Νότια Αφρική, η οποία φέτος, έχει εντονότερη από ποτέ παρουσία σΤο Σπίτι Με Τα Παράξενα.
Πλέον καταξιωμένη και αγαπητή στον ανεξάρτητο μουσικό χώρο και με μεγάλη κριτική αποδοχή, η Jane Weaver είναι από τις περιπτώσεις που ωριμάζουν και επεκτείνονται με τα χρόνια και ευτυχώς από την υποκατηγορία που εξελίσσεται και δεν ξεπέφτει σε έτοιμες λύσεις ή στην «πρότερη δόξα». Το ''Flock'' ανανεώνει τις μετα -ηλεκτρονικές και Κοσμικές ροκ συνισταμένες των προηγούμενων ηχογραφήσεων με την προσθήκη περισσότερων ποπ στοιχείων και φανκ ρυθμών. Έτσι εισέρχεται στη νέα δεκαετία με αξιώσεις και με προοπτική για ακόμα πιο διευρυμένη ηχητική παλέτα γιατί όπως αποδεικνύεται στο ''Flock'', τα καινούρια στοιχεία δεν ξεπουλάνε για λόγους ευκολίας την κεκτημένη ηχητική της ταυτότητα. Είναι καλό να προτιμήσετε την έκδοση με την επέκταση ενός ακόμα e.p. (..Flock plus) για να ολοκληρώσετε την ηχητική πανδαισία του άλμπουμ.
Τους είχαμε γνωρίσει το 2018 και όπως θα θυμάστε ή θα διαπιστώσετε ρίχνοντας μια ματιά στην ανασκόπηση τότε, είχαν σίνγκλ , e.p. και το ντεμπούτο άλμπουμ τους ''Now! (In A Minute)'' μέσα εκεί.
Το ντουέτο των David Wrench and Evangeline Ling έχει απομακρυνθεί λίγο από τον εντελώς ηλεκτρονικό ήχο και αγγίζει περισσότερα στυλ, πάντα όμως με κύρια κατεύθυνση την κίνηση του ακροατή. Από τον ξέφρενο χορό μέχρι το πιο δυνατό κούνημα του κεφαλιού. Ο ρυθμός είναι ατού του συγκροτήματος και μην ξεχνάμε ότι ο David Wrench είναι καταξιωμένος μηχανικός ήχου και παραγωγός, από αυτούς που κρύβονται πίσω από τα άλμπουμ αλλά βοηθούν στην τελική διαμόρφωση για τον εκάστοτε καλλιτέχνη. Πλέον με τους Audiobooks δημιουργεί ένα αστραφτερό αλλά ταυτόχρονα συμπαγή ήχου που διαμορφώνεται και ολοκληρώνεται με την καταλυτική ερμηνεία της Evangeline Ling. Σαρκαστική όπου πρέπει, ρεαλίστρια και άμεση στους στίχους που γράφει δεν είναι μόνο μια απλή τραγουδίστρια αλλά έχει και την απαραίτητη ενέργεια για να δώσει το ιδιαίτερο χρώμα στην μουσική του σχήματος. Ο δίσκος είναι μια περιήγηση στο σήμερα, έχει τον παλμό που απαιτείται για να προσγειώσει τον ακροατή εκεί χωρίς ψευδαισθήσεις. Το άλμπουμ είναι η χορευτική μουσική που χρειαζόμαστε στον Δυτικό κόσμο (και όχι η μόνη όπως θα διαπιστώσετε στη συνέχεια) εδώ, τώρα στις αρχές της δεκαετίας..
Η πλουραλιστική, τόσο σε ηχοχρώματα όσο και σε αναφορές, μουσική του πολυμελούς Ελβετικού σχήματος παραμένει απολαυστική και ζωηρή και στο φετινό τους άλμπουμ. Ο ήχος τους είναι ανοιχτός σε επιρροές, ωστόσο διατηρεί τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του και παραμένουν έτσι μια ξεχωριστή μπάντα που είναι δύσκολο να ακούσει κανείς σήμερα στην υφήλιο. Ο τίτλος του άλμπουμ '' Είμαστε εντάξει. Αλλά έτσι κι αλλιώς είμαστε χαμένοι'', δεν θα πρέπει να ληφθεί ως αρνητική αντιμετώπιση των πραγμάτων αλλά σαν μια ρεαλιστική αντιμετώπιση των σημερινών δεδομένων που τείνουν να δρουν εναντίον μας και εμείς είμαστε αναγκασμένοι να μαχόμαστε για το αντίθετο. Η μουσική του σχήματος στο άλμπουμ αυτό είναι πολύ δυναμική και ανήσυχη, εξοστρακίζει τα σημερινά άγχη ωστόσο με απολαυστικά πνευστά και χορευτικές μπασογραμμές. Η μπάντα ακούγεται ισχυρή, διαυγής στις θέσεις και την αισθητική της και όλα αυτά κάνουν το άλμπουμ τους την πιο απολαυστική πρόταση που έρχεται από την Κεντρική Ευρώπη αυτή τη χρονιά..
'' ..άκουσα το μόνο ροκ άλμπουμ που ίσως να έχει σημασία για φέτος γιατί:
α. Έχει άμεση, δυναμική πανκ ροκ χωρίς να σπαταλάει ούτε ένα ακόρντο και ούτε να πέφτει κάτω από το κόκκινο σε ένταση. Με ξύπνησε άμεσα...
β. Στην κόντρα με τον γείτονα που ακούει trap την ώρα που πέφτει αυτός ο ηλεκτρικός τυφώνας του δεύτερου άλμπουμ αυτών των σαρωτικών Αυστραλών, βγαίνουν νικητές και περισσότερο μάγκες γιατί το ροκ ρεύμα-όπως ακούγεται στο άλμπουμ αυτό- βαράει περισσότερο και καλύτερα. Με βγάζει από τη βαρεμάρα σε χρόνο dt.
γ. Δεν μου έλειπε αλλά τελικά χρειαζόμουν ένα τέτοιο καλολαδωμένο, σφιχτό σε παραγωγή και μεστό πανκ ροκ άλμπουμ που τηρεί ευλαβικά την αισθητική του είδους και δεν ακούγεται βαρετό.''
Συνεχίζω να ακούω το μόνο καθαρά πανκ ροκ άλμπουμ της χρονιάς για όλους τους παραπάνω λόγους αλλά και γιατί το εκτόπισμα αυτής της γερής μπάντας από το της Αυστραλίας, ευελπιστώ να βρει τη θέση που του αξίζει πραγματικά στο μουσικό στερέωμα...
Σχόλια