Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Extreme...




''It’s a record about power. About how to fight it, how to take it and how to share it.''

Το δέκατο άλμπουμ της Μolly Nilsson, μοιράζει τη Δύναμη με έντεκα γερά τραγούδια εμψύχωσης για τον καθένα, με ποπ περιβάλλουσα που αντλεί επιρροή από την εμπορική ποπ και ροκ των '80'ς αλλά με τελείως διαφορετική δυναμική και νόημα.

Στεκόμαστε όμως στο τελικό αποτέλεσμα. Έντεκα τραγούδια που απελευθερώνουν λιγότερη οργή, περισσότερο συναίσθημα και αισιοδοξία, άπλετη αυτοπεποίθηση και κυρίως, όλα τα παραπάνω συναισθήματα μεταφέρονται στον ακροατή ο οποίος μετά μπορεί να φαντασιώνεται συναυλίες της Molly Nilsson σε στάδια συντονισμένος με την ενέργεια που θα ξεχύνεται από τα ηχεία, να τραγουδά τα ρεφρέν ακόμα και αν δεν τον αφορούν και να αποκτά αυτό που η ποπ υπόσχεται πάντα. Μόνο που εδώ τα συναισθήματα τα καταλαβαίνει όταν ανεβαίνουν οι παλμοί του και όταν νοιώθει ότι το Φως θα επικρατήσει παρόλο που το παιχνίδι είναι στημένο δυστυχώς. Η μάχη ενάντια στη υπαρξιακή Μαύρη Τρύπα του Γαλαξία είναι άνιση αλλά θα πέσει με αξιοπρέπεια. Μπορεί και όχι, αλλά η αίσθηση είναι υπέροχη.


Το 2022 δεν θα είναι εύκολη χρονιά. Αλλά όπως και στη Φύση υπάρχει το Αντίβαρο. Και αυτό είναι η μουσική. Και το ''Extreme'' είναι στο σωστό μέρος, τη σωστή περίοδο. 

Το καλύτερο άλμπουμ της Molly Nilsson. Είναι ότι επιθυμούσε να γίνει και έγινε τελικά, Μια ποπ εμψυχώτρια που αντιλαμβάνεται το ρόλο της και ομορφαίνει τη ζωή μας αυτές τις περίεργες εποχές.

''Throw your dice and cast your spells

Hoping everything will turn out well

But the fight is always fixed

and the results remain the same

You know you can’t win

trying to beat them at their own game


Alone at last, without a future without a past

Full of freedom in its vacancy

Get ready for the Fight of the Century''



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...