Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Σκοτεινές μουσικές συναναστροφές: Πέντε εγχώριοι δίσκοι για το πρώτο πεντάμηνο του 2022: 14.2.2022 / A Crack On The Wall – CINEMASCOPE (Wave)

  Σε αυτό το ιδιόρρυθμο αφιέρωμα παρουσιάζουμε πέντε από τα πιο αγαπημένα άλμπουμ εγχώριας παραγωγής του πρώτου πενταμήνου του 2022, για το ιστολόγιο, με απόλυτα ημερολογιακή σειρά κυκλοφορίας. Ήδη ξέρετε ότι τα έχουμε τιμήσει στις εκπομπές μας. Ας κάνουμε μία ρωγμή στον τοίχο της απομόνωσης με αυτό το δεύτερο, στη σειρά, άλμπουμ:

14.2.2022 / A Crack On The Wall – CINEMASCOPE (Wave)



«Έχουν περάσει οκτώ χρόνια από τότε που οι Cinemascope κυκλοφόρησαν το ντεμπούτο τους άλμπουμ (Stains Of Love).

Οκτώ χρόνια που έφεραν πολλές προσωπικές αλλαγές, νέες εμπειρίες και μια πανδημία που πέρα ​​από όλη την τραγωδία που φέρνει, πρόσφερε στο συγκρότημα λίγο χρόνο να επιβραδύνει για λίγο και να δώσει σχήμα στα οκτώ νέα τραγούδια του ολοκαίνουργιου άλμπουμ « A Crack On The Wall». Τραγούδια που ξεχειλίζουν από μελαγχολία, προδοσία και αυτο-απογοήτευση. Αλλά, αυτό δεν είναι όλο για την καταστροφή και την κατήφεια, καθώς υπάρχει μια έντονη επιθυμία να βρεθεί αυτή η ρωγμή στον τοίχο που μπορεί να αφήσει μια ελαφριά ακτίνα φωτός να μπαίνει μέσα. »

Οι CINEMASCOPE είναι το new wave όνειρο του Λεωνίδα Σκιαδά

Ένα έμπιστο άτομο, που τα τελευταία δέκα-δύσκολα- χρόνια διαθέτει τον πιο ασφαλή και ζεστό χώρο για να διασκεδάζουμε, να βρίσκουμε καταφύγιο αλλά και να βλέπουμε live της προκοπής. Αλλά και έναν original νιουγουεηβά,  που όπως αρκετοί από μας, δεν μπορούμε ποτέ να ξεπεράσουμε την πρώτη φορά που ακούσαμε τους THE CURE και όλη την σκοτεινή γενιά του Βρετανικού new wave.  Δημιούργησε λοιπόν ένα σχήμα φόρο τιμής στο ηχητικό αντίδοτο που ακόμα μας «θεραπεύει» αλλά, με τη σειρά του, ένα δικό του, πρώτης τάξεως, αντίδοτο που λειτουργεί αποτελεσματικά.

 Όταν δεν παίζει τους goth παιάνες στο «καταφύγιο» του Death Disco, σκαρώνει τραγούδια με όλα τα πολύτιμα συστατικά ενός ήχου που έχει εξιδανικευτεί τόσο πολύ ώστε να επιζεί σε κάθε αλλαγή γρήγορης ποπ μόδας. Το πρώτο άλμπουμ, ''Stains Of Love'' ήταν ένα ειλικρινές, καλοφτιαγμένο και εύηχο άλμπουμ που είχε το προσόν του καλού γούστου και δεν ήταν «άλλο ένα tribute» στους ημίθεους του goth.  

Το ''A Crack On The Wall'' όμως περισσότερο από το πρώτο πορώνει κάθε συναισθηματικό κύτταρο με ότι πιο όμορφο θυμόμαστε από εκείνα τα παλιά σχήματα, αλλά και κάποιους πρόσφατους συνεχιστές τους  και με στίχους που βγάζουν όλη την συναισθηματική καταχνιά στο φως. 

Το κάθε ένα από τα οκτώ τραγούδια του άλμπουμ είναι ένα ξεκάθαρο, αναζωογονητικό αισθητικό απόσταγμα της ιδανικής new wave φαντασίωσης που όλοι πάνω κάτω διαθέτουμε αλλά δεν μπορούμε να καταγράψουμε σε ήχο και τραγούδια. Οι CINEMASCOPE φέρνουν αυτό ακριβώς το συναίσθημα στη ζωή και οι επιρροές γεμίζουν με αέρινα συνθ και κιθάρες, μελωδικότητα και την ψύχρα του δειλινού.

Μελετημένα μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια, με παραγωγή καθαρή, βελούδινη σχεδόν οι ενορχηστρώσεις συμμετρικές, το ηχητικό αποτέλεσμα φέρνει συναισθήματα νοσταλγίας, τα τραγούδια έχουν γλυκόπικρες μελωδίες που δεν μπορείτε να τις βγάλετε από το κεφάλι σας μετά από τις δύο πρώτες φορές ακρόασης του άλμπουμ. Τα τραγούδια αυτά δεν έχουν περιττά περάσματα είναι τόσο σφιχτοδεμένα και ξεκάθαρα και έχουν ποπ φινέτσα και πολλή ειλικρίνεια. 

 « Στο «Ένα ρήγμα στον τοίχο», οι CINEMASCOPE προσπαθούν να γράψουν το τέλειο ποπ τραγούδι ντυμένο με μαύρο βελούδινο φόρεμα ».

Και δεν έμειναν στην προσπάθεια μόνο. Τα κατάφεραν. Με αυτό το άλμπουμ φτάνει στην ποπ μαεστρία με  οκτώ τραγούδια ντυμένα «στην πέννα» με επίσημη νυχτερινή περιβολή χωρίς απαξιωτική αύρα αλλά γεμάτα με αγάπη και έτοιμα να δώσουν τη δικιά τους «θεραπεία». 



Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...