My hit parade_The 2022 Annual report: Phase 1_The 5 no.1 albums of 2022: Vol.25_1.5

«let's see some thunder!» 

1.5. Hellfire – black midi [Rough Trade]

Βρίσκεται στην ατίθαση και αρκετά ριζοσπαστική πλευρά της ανεξάρτητης ροκ. Ο τρίτος δίσκος τους θα μπορούσε να είναι ένα εγκεφαλικό μιούζικαλ για τη Broadway της Κόλασης. Όλα τα θέματα που διαπραγματεύεται είναι αρκετά «βαριά» (ανικανότητα, Ptsd, αποτυχημένοι έρωτες, ιστορίες εργατικής κακοποίησης, Σατανικά συμβόλαια θανάτου, εθισμοί, πορνεία κλπ) και οι black midi είναι αυτοί που γράφουν και παίζουν και ενορχηστρώνουν το «θέαμα». Αυτός ο δίσκος, θα λατρευόταν μέχρι θανάτου στη δεκαετία του ’80. Ακούγεται σαν έναν πολύ μακρινός απόγονος έργου του Kurt Weil με μωβ αστρόσκονη από αμερικάνικα μιούζικαλ και b-movie αποχρώσεις. 

Το σχήμα, εκφράζει με ακρίβεια την εικόνα ενός κόσμου που δεν συναντούμε παρά μόνο αν του αφαιρέσουμε τα φύλλα ισορροπίας και ψευδαισθήσεων, μέσα από τραγούδια με στιχουργική ευφυία σε φρενίτιδα, που μουσικά, αλλάζουν στυλ χωρίς προειδοποίηση ή να είναι όντως απαραίτητο και μετακινούνται ταχέως από την ηρεμία σε εκρήξεις ροκ και progressive βεληνεκούς με jazz και metal επιρροές να εφαρμόζονται, χωρίς βιρτουοζιτέ προθέσεις, σε χαμηλό βάθος και όποτε εξυπηρετεί τη σύνθεση στο να βγάζει την αστάθεια αλλά και την αίσθηση ανησυχίας που μυρίζει σαν επερχόμενη καταστροφή ή σαν επερχόμενο Χάος.

Η ανασφάλεια που καλλιεργείται και προβάλλεται από το εξώφυλλο μέχρι τις κρυφές ποπ και φολκ τρίπλες  μέσα σε μία θάλασσα από πνευστά και κρουστά σε βρασμό είναι ένα από τα πιο συναρπαστικά ακούσματα που βγήκαν από το νησί αυτή τη χρονιά. Το ‘’Hellfire’’ δεν είναι καν το μέσο indie rock άλμπουμ που θα εγείρει κλασσική ‘90’ς ταραχή στα μήντια. Είναι ένα ξεκούρδιστο πορτοκάλι που προτιμά τις μουσικές αψιμαχίες και κοιτά το Χάος χωρίς κολλύρια με περιέργεια και λίγη υπεροψία. Εξ΄άλλου αλλουνού όνειρο είναι και αυτό, ίσως είναι ευκολότερο από ότι φαίνεται να καταποντιστεί. 

Θα παραμείνει ένα ενοχλητικό, κόκκινο από την ένταση κουτί που εκρήγνυται περιοδικά με σαρκασμό, υποτυπώδη θυμό, ελεγχόμενη έως ψυχρή απόσταση από ένα κόσμο που κατά τύχη παραμένει ένα βήμα πριν την κατάρρευση. Ή αν προτιμάτε σε αυστηρά μουσικό επίπεδο είναι ένα άλμπουμ από μουσική και τραγούδια που ξεφεύγει από την άχρωμη τυπικότητα και την α-νόητη πειθαρχία και εφαρμόζει αυτό που θα γινόταν αν η jazz και η rock παιζόταν από θυμωμένους νεαρούς μουσικούς με σκοτεινή αίσθηση του χιούμορ, θράσος αλλά και το στοιχείο που τους σώζει από το να ακούγονταν σαν φαντασμένους και με υπεροψία,μετ-εφήβους, που ανακατεύουν ήχους για φτηνό εντυπωσιασμό. Μουσική επίγνωση και αυτοπεποίθηση. Μετά τη μουσική τρικυμία του υπέροχου ''Cavalcade'', το ''Hellfire'' είναι πιό λιτό και πιό στοχευμένο. Αυτό είναι ένα δείγμα ωριμότητας.

Ακόμα, οι black midi δεν έχουν κάνει όμως το άλμπουμ που θα τους βάλει στο πάνθεον των μεγάλων μουσικών. Θα χρειαστεί λίγη ωριμότητα στα χρόνια. Αλλά το Hellfire με διαβεβαιώνει ότι πρόκειται για σπουδαία μπάντα σε επική διαμόρφωση.          

"Thank you for listening

I won't be here too long

Just twenty-seven questions to finish this song

Does there exist a marriage that can survive castration?

A future where a man can go a year without hydration?

Is grass ever greener?

Is the will really free?

Is it only black you see when you join the deceased?

Will I forever be a mediocrity?

A hideous glut with trembling knees?

In death will I see the girls of daydreams?

Intangibly dressed, invisibly seamed?

Will the sun burn out?

Will my corpse grow a beard?

Will my house be kept?

And my sperm be reared?

My last shot at the big time, posthumous paste

Will I find a home, or go to waste?

In Heaven do the morals of Earth still stand?

Or can I bridge the gap twixt beast and man?

Is there such a thing as a universal truth?

Any lost secret to eternal youth?

Do nuns fornicate?

And do scientists pray?

Is a sin committed every moment of every day?

That's not quite twenty-seven

But my chest feels awful tight

So thank you for listening

Good night, good night, good night!"