Η φετινή δισκογραφική επιστροφή του ντουέτου Venus Volcanism (Ρένα Ρασσούλη) και in Atlas (Stine Hansen) μετά από πέντε χρόνια από το πρώτο, ακατέργαστης δυναμικής και ομορφιάς ‘’Chaos Brings Order’’, ήταν αναπάντεχη και πολύ ευχάριστη. Το άλμπουμ, στην ουσία μίνι, ‘’I Knew You Before We Met’’, με εντυπωσίασε για τον πιο λείο, σχεδόν ποπ ήχο του αλλά και τις ολοκληρωμένες συνθέσεις του.
Η αρχή είχε γίνει τέλη 2023-αρχές 2024 με το σινγκλ ‘’Over And Over’’ που παρατηρούσαμε αλλαγές και βελτιώσεις τόσο στη δομή όσο και στην εκτέλεση και συνολική παραγωγή.
Μαζί με αυτό, στο άλμπουμ υπάρχουν άλλα 5 τραγούδια (+2 μικρά οργανικά), που ενισχύουν αυτή την διαπίστωση και επιπλέον τις κάνει να ξεχωρίζουν από αντίστοιχες παραγωγές παγκοσμίως. Dark Wave/synth-pop μπορεί να χαρακτηριστεί για τις μάζες αλλά για μένα αποτελεί μία κατάθεση ειλικρινών συναισθημάτων και αβίαστης μουσικής ωριμότητας, που επετεύχθη χωρίς πίεση και «πλάνα», αλλά από ανάγκη για έκφραση. Η έως τώρα εμπειρία των κοριτσιών διοχετεύτηκε σε τραγούδια που επικοινωνούν συναισθήματα ανησυχίες, αγάπη και όνειρα φτιαγμένα με μουσική αρτιότητα (συνεκτικοί ρυθμοί, όμορφες μελωδίες, άρτιες ενορχηστρώσεις). Η συνολική διάρκεια του άλμπουμ είναι μικρότερη από το κανονικό αλλά αυτό που μένει είναι ότι δεν υπάρχουν στοιχεία που προσπερνιούνται, ούτε άβολες στιγμές στην ακρόαση.
Αυτό το άλμπουμ ήρθαν και μας παρουσίασαν χθες, 28.11.2025 οι V.V.I.A., μαζί με λίγα παλιότερα τραγούδια στο τέλος. Υπήρχε πολύ θετική ενέργεια στο χώρο, οι εκτελέσεις ήταν αυτές που αρμόζουν για ζωντανές εμφανίσεις και αν ο ήχος ήταν πιο «γεμάτος» και δυνατότερος σε ένταση θα ήταν ακόμα καλύτερα. Φάνηκε όμως η ανανέωση και η ωριμότητα των μουσικών. Βελτιωμένες και δυναμικές όργωσαν σκηνή αλλά και πλατεία φορτίζοντας ακόμα θετικότερα το κλίμα με το ακροατήριο να μένει όχι μόνο ευχαριστημένο αλλά και χαρούμενο που τις ξαναείδαμε στα μέρη μας. Θα ήταν καλό τα κορίτσια να κάνουν περισσότερα λάιβ και στα μέρη τους για να αναπτυχθούν περισσότερο οι ικανότητες τους. Αυτά, για το τεχνικό μέρος της συναυλίας. Επειδή όμως οι περισσότεροι χθες είμαστε και φαν, μας μένει η ζεστασιά και η αγάπη που εξαπλώθηκε χθες το βράδυ και η αίσθηση ότι το ντουέτο είναι εδώ μαζί μας και γίνεται ολοένα καλύτερο.
Σίγουρα χρειάζεται λίγη παραπάνω αυτοπεποίθηση και συντονισμό στις περφόρμανς αλλά αυτό το φέρνει πείρα και εξάσκηση μόνο που αυτό δεν είναι και απαραίτητα το ζητούμενο. Μου άρεσε ότι χωρίς να πιέζονται καθόλου από διάφορα χρονικά περιθώρια μπορούν να αναπτύσσονται και να δίνουν δίσκους σαν το ‘’I Knew You Before We Met’’ και τραγούδια σαν το ομώνυμο, που ήταν και το highlight τις βραδιάς, να δίνει ένα στίγμα σπουδαίας synth-pop, θερμής και αψεγάδιαστης, τραγούδια σαν το ‘’She’s In The Void’’ να βγάζει ζωντανά και λυτρωτικά την ένταση κ.ο.κ. Πάνω απ’ όλα βέβαια τα κορίτσια χαίρονται τη φιλία και τη δημιουργική σχέση τους που από τη χθεσινή συναυλία φάνηκε ότι μπορεί να γίνει ακόμα πιο παραγωγική και σημαντική.
Στο τέλος δεν παρέλειψαν να παρουσιάσουν το επόμενο σχήμα με πολύ κολακευτικά λόγια. Είναι αλήθεια ότι οι IT95 γνωστοί ως και IN TRANCE 95, δηλαδή ένα από τα πιο μακροβιότερα σχήματα της ηλεκτρονική ποπ και ebm στη χώρα μας που μέχρι το 1992 δεν φαίνονταν να κρατάνε πολύ αλλά τελικά, με την είσοδο στον 21ο αιώνα και την σταδιακή, μεγαλύτερη απήχηση της minimal-synth όπως μεταγενέστερα ονομάστηκε η βαρύτερη η σκοτεινότερη εκδοχή της ηλεκτρονικής ποπ της δεκαετίας του ’80, το δίδυμο αναγνωρίστηκε σαν ένα από τα σπουδαιότερα αρχέγονα σχήματα της μουσικής αυτής. Η επαφή τους δε με την Veronika Vasicka της Minimal Wave και υπεύθυνης για την εδραίωση παλιών σχημάτων του είδους από όλο τον κόσμο στη νέα ψηφιακή εποχή, άνοιξε στο σχήμα την Πύλη του Μέλλοντος και έτσι, μέχρι σήμερα κάνουν λάιβ εμφανίσεις, δίσκοι τους κυκλοφορούν και επανακυκλοφορούν και απλά το δίδυμο έχει περάσει σε άλλες σφαίρες.
Μπορεί για μας που αγοράσαμε και «λιώσαμε» στη συνέχεια από τις πολλές ακροάσεις, τις πρώτες κόπιες του πρώτου τους σινγκλ (Desire To Desire/Brazilia) και τους συγκρίναμε με τους CABARET VOLTAIRE και FRONT 242 (γιατί μόνο αυτά ξέραμε τότε) να ακούγονται κάπως υπερβολικά, αλλά αν ήσασταν χθες στη συναυλία τους θα καταλαβαίνατε ότι το σχήμα και καλύτερο είναι και πιο οργανωμένο έχει γίνει και ο ήχος τους πλέον δεν θυμίζει παρά μόνο εμφανισιακά την παλιά εποχή. Τα τραγούδια που έπαιξαν, ακούστηκαν δυνατά, κουνούσαν σώματα και δεν άφησαν κανέναν να πέφτει σε σκέψεις τύπου «ναι μωρέ για Ελλάδα καλοί αλλά..», όπως γινόταν τότε.
Δεν σας κρύβω ότι έχω παρευρεθεί σε κακά αλλά και σε απογειωτικά λάιβ του σχήματος αλλά μετά από τη χθεσινή τους εμφάνιση κατάλαβα ότι πλέον αυτό που τους μένει είναι καινούριο υλικό για να ισχυροποιήσουν ακόμα περισσότερο την παρουσία τους. Το φετινό e.p. τους, ‘’The Move’’, έρχεται μετά από πολλά χρόνια δισκογραφικού κενού, και μας έδειξε ότι είναι εφικτή η δημιουργική ανάταση του σχήματος. Η παρουσίαση τραγουδιών από αυτό αλλά και άλλων, ίσως καινούριων, αλλά και των κλασσικών έδειξε μέσα σε 40 λεπτά ότι παρακολουθήσαμε μία από τις καλύτερες, αν όχι την καλύτερη, έως τώρα εμφάνισή τους.
Να λοιπόν που τα επιτυχημένα λάιβ δεν φτάνει μόνο να έχουν καλές τεχνικές συνθήκες, αποδοχή/συμμετοχή κόσμου και αναβαθμισμένες εκτελέσεις τραγουδιών. Θα πρέπει να δίνουν και προσδοκίες για συνέχεις και ανάπτυξη. Και αυτό ήταν το σπουδαιότερο από τις εμφανίσεις των δύο αγαπημένων σχημάτων χθες.
Σχόλια