Το Σπίτι Με Τα Παράξενα

«... .Κάποτε θὰ ἀποδίδουμε δικαιοσύνη μ᾿ ἕνα ἄστρο ἢ μ᾿ ἕνα γιασεμὶ σὰν ἕνα τραγοῦδι ποὺ καθὼς βρέχει παίρνει τὸ μέρος τῶν φτωχῶν Ἀλλὰ τὰ βράδια τί ὄμορφα ποῦ μυρίζει ἡ γῆ! Δῶς μου τὸ χέρι σου.. Δῶς μου τὸ χέρι σου. ..» Δεν μπορώ να εξηγήσω την αμεσότητα των ποιημάτων σε συνδυασμό  με τον συγκεκριμένο τύπο μουσικής ενδυνάμωσης. Μου «καίει» τα εγκεφαλικά κύτταρα,μουδιάζει τη λογική, διαλύει όμορφα κάστρα-φυλακές.... Το καινούριο μουσικό ποίημα του ανεξάντλητου και πιο παραγωγικού Έλληνα μουσικού παραγωγού των τελευταίων δεκαετιών,με πρώτη ύλη ένα ποίημα του Τάσου Λειβαδίτη .... Όπως δε μελοποιήθηκε ποτέ....

Οι TEAM ME είναι μια εξαμελής μπάντα από το Όσλο και αρκετά πετυχημένοι εκεί.Έχουν ένα άλμπουμ και ένα e.p.στο ενεργητικό τους από πέρυσι,αλλά μέσα στη χρονιά έχουν γίνει πιο γνωστοί στην υπόλοιπη indie κοινότητα..  Ο ήχος τους είναι αρκετά οικείος.Θυμίζουν επικίνδυνα τους MEW , σου έρχονται φιόρδ στο μυαλό,από τις πρώτες μελωδίες,έχουν διπλά φωνητικά, prog ενορχηστρώσεις αλλά με ποπ αίσθηση. Δεν ξέρω πόσο μεγάλοι μπορούν να γίνουν ακόμα,αλλά έχουν τις δυνατότητες . Και το εθιστικό '' Show Me '' από το άλμπουμ του '' To The Treetops !' ',είναι το καλύτερο κομμάτι που έχουν να γράψουν οι MEW εδώ και καιρό . Γνωρίστε τους άσχετα αν δεν έχουν δραστηριότητα μέσα στη χρονιά αυτή...

Δύο είναι τα άλμπουμ που αναζητώ συχνά πυκνά αυτό το Φθινόπωρο,ανάμεσα σε πολλές ,απανωτές ενδιαφέρουσες νέες κυκλοφορίες. Το ένα είναι το '' Mature Themes '' και το άλλο το '' Love Will Prevail ''.  Οι CULT OF YOUTH σε αυτό το τρίτο άλμπουμ,αναβαθμίζουν τον παθιασμένο και μυστηριακό ήχο τους με ενορχηστρώσεις που αναδεικνύουν την εσωτερική ένταση των συνθέσεων, δίνουν συναισθηματική δύναμη και πλοκή στα τραγούδια και τραβάνε το αυτί σε μια σκοτεινή πορεία προς το φως,ένα ταξίδι εσωτερικό,διατηρώντας το βασικό δυναμικό στακάτο στυλ του προηγούμενου άλμπουμ αλλά με λιγότερες γωνίες και θεατρικές εξάρσεις. Τα τραγούδια,είναι ολοκληρωμένα, ολόκληρο άλμπουμ από μόνα τους και αυτή τη φορά.Και τα θυμάσαι. Σε απασχολούν. Τα αναζητάς. Με δυνατές μελωδίες και ερμηνεία που ακολουθεί το κλίμα της κάθε σύνθεσης και δεν την υπερβαίνει. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι η εντυπωσιακή αλλά και κάπως υπερβολική ένταση της ερμηνείας στο προηγούμενο άλμπουμ έχει τεχνητά υπο...

Φέτος ο Philip Glass , μορφή της Αμερικάνικης μουσικής πρωτοπορείας και παραπέρα,γίνεται 75 χρονών.Φαντάζομαι δε θα είναι η πρώτη μορφή εκδήλωσης όμως το άλμπουμ που γιορτάζει αυτά τα εβδομηντα πέντε χρόνια του καλλιτέχνη,δεν είναι σαν όλα τα άλλα. Το '' Rework : Philip Glass remixed '',θα περιλαμβάνει μουσική του καλλιτέχνη σε remix από διάφορους, όχι τυχαίους, μουσικούς,όπως ο AMON TOBIN,CORNELIUS,PANTHA DU RINCE,DAN DEACON,BECK κ.ά. Ο BECK , στα μέσα των '90'ς ήταν ο άνθρωπος που θα άλλαζε τη μουσική τα επόμενα χρόνια,αλλά οι απλά καλές κυκλοφορίες του μετά το '' Midnite Vultures '', δεν επιβεβαίωσαν τις προσδοκίες.  Όμως με αφορμή την κυκλοφορία του '' Rework_ '', προσφέρει το '' NYC:73-78 '' μια εικοσάλεπτη ομορφιά ,αναδομώντας και βάζοντας σε σειρά, παραπάνω από είκοσι μικρά αποσπάσματα,καλύπτοντας ,μάλλον,όλες τις περιόδους του συνθέτη.  Σίγουρα μια λίστα με όλες τις πρωτογενείς πηγές / συνθέσεις ...

Οι GOLDEN AXE είναι από τη Νέα Ζηλανδία.   Το « Υγρό Μπέικον » ,είναι το δεύτερο μεγάλο άλμπουμ τους και περιέχει ρετρό ,απλά,όμορφα παιγμένα τραγούδια αναλογικής ηλεκτρονικής πανκ ποπ και νιου γουέιβ. Μουσικό στίγμα που παραμένει σταθερό από τα δύο προηγούμενα e.p.και το πρώτο άλμπουμ.  Από το Δεκέμβρη του 2011 που κυκλοφόρησε δεν έχουμε κάτι καινούριο, εκτός από αυτό το βίντεο...  Δεν τρέχει τίποτε το ιδιαίτερο, δεν υπάρχει κάτι πολύπλοκο για να σας παραμυθιάζει και μην ψάχνετε να βρείτε κολοφώνες του είδους.Απλά διασκεδάστε με τα νευρικά παλιάς κοπής συνθ τους,τους ορμητικούς μερικές φορές ρυθμούς τους και τα απλοϊκά φωναχτά φωνητικά τους και απεγκλωβιστείτε για λίγο από τον περιβάλλοντα βούρκο... Τα πάντα από αυτούς σε τιμές από δωρεάν μέχρι ότι προαιρείσθε,στο bandcamp ,την ιστοσελίδα -όνειρο... Liquid Bacon by Golden Axe

Ολοκαίνουριο,στο γνωστό ύφος.Αυτό που ακόμα και τούτη τη στιγμή σε κάνει να μην ξεκολλάς τ' αυτιά σου από πάνω του και να παύεις κάθε λειτουργία..... Remember ,Remember the fifth of November....

Τα πολλά λόγια είναι φτώχεια.Μια εικόνα χίλιες λέξεις. Η τρίτη εμφάνιση σαν DEAD CAN DANCE, έκανε πιο καθαρή την εικόνα αυτών που πρεσβεύουν,τη φιλοσοφία τους και ήταν από τις πιο συμμετρικές,αρμονικές συναυλίες που έχω παρακολουθήσει. Πάνω στο Λόφο του Λυκαβητού.Με τον ουρανό λίγο πιο κοντά,με τον ήχο να εξαπλώνεται ψηλά.Μαζί με το πνεύμα μας. Η παγκόσμια περιοδεία τους την εποχή της ασχήμιας,είναι κάτι αναπάντεχα όμορφο και καθαρό.  Η μουσική εξημερώνει τα ήθη.Παράγει πολιτισμό και ίσως προωθεί τη ανθρώπινη σωτηρία. Οι DEAD CAN DANCE έχουν ψηλά τον πήχη. Η μουσική τους είναι μια ανάβαση,όπως ανεβαίνω τον Λόφο ύστερα από πολά χρόνια.Το βραβείο,μια σπάνια πλέον θέα από ψηλά είναι από τις λίγες στιγμές ευτυχίας της πρόσφατης ιστορίας.  Βαρέθηκα τις μουσικές αναλύσεις μερικών για το πόσο ξέρουν οι DEAD CAN DANCE από μουσική. Γνωρίζουν που πατάνε αλλά είναι απλά περαστικοί.Αλλού τραβά η μουσική τους .Δεν το έχετε καταλάβει τόσο καιρό; Δε θα σας το εξηγήσω εγώ αυτό...