Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Το σύνταγμα της (μουσικής) ηδονής..Τα άλμπουμ του 2012 : 16. Always does.....

16. Love Will Prevail - CULT OF YOUTH «..Οι CULT OF YOUTH σε αυτό το τρίτο άλμπουμ,αναβαθμίζουν τον παθιασμένο και μυστηριακό ήχο τους με ενορχηστρώσεις που αναδεικνύουν την εσωτερική ένταση των συνθέσεων, δίνουν συναισθηματική δύναμη και πλοκή στα τραγούδια και τραβάνε το αυτί σε μια σκοτεινή πορεία προς το φως,ένα ταξίδι εσωτερικό,διατηρώντας το βασικό δυναμικό στακάτο στυλ του προηγούμενου άλμπουμ αλλά με λιγότερες γωνίες και θεατρικές εξάρσεις. Τα τραγούδια,είναι ολοκληρωμένα, ολόκληρο άλμπουμ από μόνα τους και αυτή τη φορά.Και τα θυμάσαι. Σε απασχολούν. Τα αναζητάς. Με δυνατές μελωδίες και ερμηνεία που ακολουθεί το κλίμα της κάθε σύνθεσης και δεν την υπερβαίνει. Είναι σχεδόν σίγουρο ότι η εντυπωσιακή αλλά και κάπως υπερβολική ένταση της ερμηνείας στο προηγούμενο άλμπουμ έχει τεχνητά υποχωρήσει και είναι πλέον στο επίπεδο που θα έπρεπε να είναι για τα δικά μου αυτιά...» Folk punk ή apocalyptic punk δεν εχει και ιδιαίτερη σημασία.Η δύναμη και ...

Το σύνταγμα της (μουσικής) ηδονής..Τα άλμπουμ του 2012 : 17. The end is nigh....

17. MMXII - KILLING JOKE Το τέλος του κόσμου....2012...Πόσο σαγηνευτικό και εν τέλει επιθυμητό είναι ενδόμυχα,όταν η πραγματικότητα είναι μια υπαρκτή Κόλαση.... Για τον Jaz Coleman όμως,που 1983 εξαφανίστηκε από τη Βρετανία (και θεωρήθηκε νεκρός) πηγαίνοντας στην Ισλανδία να λουφάξει περιμένοντας ένα άλλου είδους εσχατολογικό συμβάν,το τέλος του κόσμου είναι πάντα μια υπόθεση που δεν την παίρνει ελαφρά τη καρδία.  Το MMXII διακρίνεται πάνω από όλα για το δέος και την επική διάθεση του,για την θαυμάσια όπως πάντα ερμηνεία του Jaz Coleman στο ρόλο του Αρχιερέα της Αποκάλυψης ή τον εκφραστή του υποσυνείδητου συλλογικού τρόμου της Ανθρωπότητας απέναντι στο Τέλος του είδους της ,απέναντι στην αδυναμία των Κοσμικών αλλαγών. Οι υπόλοιποι KILLING JOKE , σιγοντάρουν τον Ερμηνευτή,ντύνουν με καυτή,βαριά,συνοφρυωμένη, σε διάθεση,γρανιτένια σε πυκνότητα, σταθερή σε ρυθμό σαν βήματα μελλοθανάτου αλλά φαντασμαγορική σαν επίθεση μετεωρι...

Το σύνταγμα της (μουσικής) ηδονής..Τα άλμπουμ του 2012 : 18. Soundsauce..

1 8 . Centipede Hz - ANIMAL COLLECTIVE Γιατί δεν υπήρξε ενθουσιώδης υποδοχή αλλά παρέμεινε στο τυπικό, δηλ. « το συγκρότημα του '' Merriweather Post Pavillio n '' επιστρέφει με καινούριο πολύ αξιόλογο άλμπουμ» ;   Είναι γεγονός ότι ο ήχος τους δεν «παλεύεται» μερικές φορές. Δεν είναι για «τεμπέλικα» αυτιά ή ήδη «φορτωμένα». Ένα τραγούδι τους στηρίζεται σε διακριτές μελωδικές γραμμές και ρυθμούς όμως φαίνεται να εκτροχιάζεται συνεχώς με τις εναλλαγές μελωδιών και ηχοχρωμάτων.  Στο '' Centipede Hz '',χρειάζεται πολλή ώρα για να εξοικειωθεί κανείς με τους ρυθμούς και τη δομή του. Εκεί που θα περίμενε κανείς ένα πιο βατό ακόμα '' Merriwaether.. '', του σκάει ένα πολύχρωμο,βομβίζον,ζωηρό,φαινομενικά άναρχο ηχητικό λιβάδι με όλα τα θετικά και αρνητικά.  Μπορεί κανείς να θαυμάσει τα ανθισμένα λουλούδια αλλά να νοιώσει και το βούισμα της περίεργης μέλισσας τριγύρω του ή και μυρμήγκια να εξερευνούν το σώμα του. Δεν είναι...

Το Σπίτι Με Τα Παράξενα : Radio ......Η επιστροφή ..

Επιστρέφει εκεί που ξεκίνησε και πιθανώς ανήκει...Αλλά όχι στον «αέρα» των FM. Δια μέσου των συρμάτων και σε παγκόσμιο επίπεδο. Κάθε Σάββατο στις 19.00 μέχρι 21.00 . Από τον Cube Web Radio .. Συντονιστείτε : www.cubewebradio.com/ ....................

Το σύνταγμα της (μουσικής) ηδονής..Τα άλμπουμ του 2012 : 19. Blue Velvet...

19. Born To Die (T he Paradise E dition) - LANA DEL REY   «..Αυτό το δεύτερο άλμπουμ που έχει τίτλο '' Born To Die'' περιέχει anthems  και μόνο. Ύμνους σε μια πικρή αλλά και γλυκιά εφηβεία.  Χιπ χοπ ρυθμοί σε αργό τέμπο και έγχορδα, πες το και τριπ χοπ, 50'ς και 60'ς νοσταλγία που υποστηρίζουν μεγιστοποιούν και αναδεικνύουν ακόμα περισσότερα τις ήδη γερές μελωδίες και την εξαιρετική ερμηνεία της Lana Del Rey. Η κλασσική ποπ δομή των τραγουδιών με χιπ χοπ επεμβάσεις είτε στα μπήτ είτε στην ερμηνεία, γίνονται γέφυρα ανάμεσα σε μελωδίες που μένουν αξέχαστες από το πρώτο άκουσμα και γίνονται εθιστικές στα επόμενα..» Αυτή είναι. Σας αρέσει δε σας αρέσει,τη βρίσκετε fake, δε σας πάει ο υπερβολικά στημένος ερωτισμός της ή τη βρίσκετε ενοχλητικά σέξυ που λοξοκοιτάζετε τον άνδρα σας,τη θεωρείται αντιφεμινίστρια,τη μισείτε,την αγαπάτε, τη φαντασιώνεστε,θέλετε να την πνίξετε που το παίζει τόσο ψηλομύτα,τη λατρεύετε που πονά με ψηλά το κεφάλι και με περηφάνι...

Το σύνταγμα της (μουσικής) ηδονής..Τα άλμπουμ του 2012 : 20. I am just as fucked up as they say ..

20. Synthetica - METRIC   «...Το μόνο πράγμα που μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει εναντίον των METRIC ,είναι η επιμονή σε έναν ορθόδοξο indie δρόμο που αισθητικά έχει πάρει την κατιούσα. Όμως με τίποτε δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει την συναισθηματική δύναμη, την αυθεντικότητα και την παγιωμένη αναγνωρισιμότητα του ήχου τους,καθώς και την ανακουφιστική οικειότητα των τραγουδιών τους..Στοιχεία που τους κρατάνε στην πρωτκαθεδρία του χώρου...»  Γερά τραγούδια,γεροί στίχοι ,εμπειρία ,indie pop τελειότητα. Οι METRIC του 2012,είναι μια ασυναγώνιστη μπάντα, με ψυχή και συναισθηματικό δυναμικό που δυναμώνει όσο περνούν τα χρόνια.. Το '' Synthetica ''  καθηλώνει και παρασύρει, με τις μελωδίες και τα ρεφρέν των τραγουδιών του στο κουτί των πρώτων μουσικών βοηθειών για άμεση, σωτήρια λήψη... Με τέτοιους δίσκους είναι δύσκολο να πεις ακριβώς αυτά που έχεις στο μυαλό.Άπειρος θαυμασμός σταματά κάθε σκέψη.... I shut up, λοιπόν , and carry on ...

Το σύνταγμα της (μουσικής) ηδονής..Τα άλμπουμ του 2012 : 21. Keep on flying in a post world...

21. Until The Quiet Comes - FLYING LOTUS Ο ίδιος ο Steven Ellison χαρακτήρισε το φετινό του άλμπουμ σαν μια προσπάθεια δημιουργίας « δίσκου για παιδιά,δίσκου για να μπορούν να ονειρεύονται τα παιδιά» .  Επειδή τις περισσότερες φορές άκουγα αυτό το άλμπουμ κυρίως πρωινές ώρες ,είτε στις 3, είτε στις 7 για παράδειγμα,το θέμα «όνειρο» το έχει πετύχει . Λειτουργεί τέλεια σε κατάσταση απόλυτης χαλάρωσης,ακούγεται σαν να προέρχεται από ραδιόφωνο άλλης συχνότητας ,εκτός φάσματος. Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Η απόλυτα αφοσιωμένη στη free jazz και hip hop μουσική του ανακατεύεται πιο πολύ με εξωτικές γεύσεις Ειρηνικού σε αυτό το άλμπουμ και ηχητικά ,είναι λιγότερο φορτωμένη και μοιάζει να έχει πετύχει στιγμές απόλυτης αποκοπής με το γήινο στοιχείο.  Κινείται άνωθεν,τη νοιώθω ότι υπερίπταται στην ατμόσφαιρα αλλά με ταλαιπώρησε λιγάκι στην αρχή,μέχρι να πιάσω τους παλμούς του.Το ακουστικό του φάσμα έχει αλλάξει λίγο. Έπρεπε να τον ακούσω αρκετές φορές ,να αυξήσω...