Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Editors..




Το πρώτο τους άλμπουμ  ήταν για τ'αυτιά μου μία νοσταλγική όαση ,γεμάτο νεύρο,δυναμισμό ,ρομαντισμό και την καλύτερη επιβεβαίωση ότι το πνεύμα των νεο κυματικών μου ηρώων έπρεπε να ησυχάσει πλέον.Είχε βρεθεί άξιος συνεχιστής.
Οι EDITORS του The Back Room ήρθαν για να μείνουν.Το ότι θύμιζαν ή αντέγραφαν ή έκλεβαν (ανάλογα με το βαθμο συμπάθειας ή αντιπάθειας) τους JOY DIVISION και τους CHAMELEONS,ήταν κάτι το ασήμαντο από τη στιγμή που τα τραγούδια δεν ήταν μιά αισθητική παρελθοντολαγνεία αλλά ζωντανά και εκφραστικά δείγματα πάθους και  ποίησης. 
Συναυλιακά διαπιστώσαμε ότι η ενέργεια δεν τους εγκαταλείπει ποτέ.
Οι EDITORS του An End Has A Start, συνέχισαν το όραμα του πρώτου αλλά ο μισός δίσκος χτυπούσε καμπανάκι ανανέωσης.Ήταν μιά επέκταση του πρώτου και είναι ακόμα καταδικασμένο να μένει στη σκιά του,όσο και καλοφτιαγμένο να είναι όσο και αν οι καλές στιγμές επικρατούν.
Οι EDITORS της φετινής μεγάλης επιστροφής του In This Light And On This Evening, αφήνουν τις κιθάρες πολύ πίσω και εξαπλώνουν τα synths σε όλο το εύρος των τραγουδιών τους. 
Έτσι η ξηρή αίσθηση των προηγούμενων άλμπουμ γίνεται εδώ,πιό υγρή ,σκοτεινότερη,ρυθμικότερη. Ουσιαστικά αυτός ο δίσκος σώζει το σχήμα, από τον εκφυλισμό τους σε μπάντα σταδίων και γλυκανάλατων επικών indie ηρώων.Τα νέα τους τραγούδια ακούγονται μεγαλόπρεπα, ανάλογα του συναισθηματικού φορτίου που έχουν. Ο συγκεκριμένος ήχος αναδεικνύει σε όλο το εύρος, το συναίσθημα και τις σπουδαίες μελωδίες αυτών των πραγματικά εξαιρετικών τραγουδιών .

Tο minimal synth/kraut/pop έπος του ''Bricks And Mortar'' και το ελεγειακό ''The Boxer'' είναι ο πρώτος λόγος που λειώνω καθημερινά αυτό το άλμπουμ.Τα υπόλοιπα επτά είναι και αυτά σε υψηλό επίπεδο και θα νυχτώσουμε αν ξεκινήσω να σας μιλώ γι'αυτά..

Οι EDITORS έκαναν το δίσκο που,λογικά,όλοι όσοι ασχολούνται με την New Wave αναβίωση,ονειρεύονται να φτιάξουν ...Μεγάλη έκπληξη !




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΙΚΟΝΑ - PARADOX OBSCUR

  Για την προϊστορία, θα σας προτρέψω να ανατρέξετε σε προηγούμενες δημοσιεύσεις, ωστόσο με το ‘’Ikona’’ που έρχεται μετά το θριαμβευτικό ‘’Morphogenesis’’ νοιώθω ότι μου συστήνονται ξανά. Η αίσθηση του να ακούω καινούριο άλμπουμ αγαπημένου μου σχήματος σαν να ήταν το ντεμπούτο του είναι δείγμα ότι ο δίσκος είναι κάτι πολύ σημαντικό. Όταν η αίσθηση αυτή διαρκεί για πολλές ακροάσεις τότε είναι δείγμα ότι πρόκειται για το καλύτερο άλμπουμ που ηχογράφησαν έως σήμερα και ένα διαμάντι στο στέμμα της Metropolis records. Όταν επίσης με παρασύρει από την πρώτη νότα μέχρι την τελευταία με τα τραγούδια να ρέουν αβίαστα και ανεμπόδιστα από οποιαδήποτε ηχητική αμηχανία, μισοτελειωμένες ιδέες ή πολλές ιδέες μαζί, να είναι εύληπτα αλλά και ολοκληρωμένα τότε θέτει υποψηφιότητα για ένα από τα είκοσι σημαντικότερα άλμπουμ του 2025 και δεν το γράφω αυτό κατόπιν ώριμης σκέψης αλλά σαν κάτι που μου ήρθε σαν φυσική αντίδραση μόλις τελείωσε και το Rodeo, το δεύτερο τραγούδι του δίσκου.  Το ''Ikona...

RELOAD 14.2_MEMORY FOAM_SEPTEMBERS 1995-2020

Η εκπομπή μπαίνει στον δέκατο τέταρτο κύκλο της από τις 12.10.2025 και δεν έχει αλλάξει ούτε όνομα ούτε κατευθύνσεις. Για άλλη μια χρονιά θα μοιραστεί μαζί σας  νέα μουσική που «μετράει» και θα έχει ενεργοποιημένη την «Λεωφόρο Των Αναμνήσεων» για βόλτες σε ηχογραφήσεις που δεν ξεχνιούνται εύκολα. Με βήμα 5 χρόνια τη φορά, θα φτάνουμε μέχρι και 50 ή 60  χρόνια πίσω με δίσκους ανεξάρτητα της εποχής του . Ενδιάμεσα όλη η επικαιρότητα που αντέχουμε να ακολουθούμε. Τα φετινά Reload θα είναι στα βήματα αυτής της «τακτικής».  Δύο mixtape που θυμούνται και ένα ή δύο που θα επικεντρώνεται στο τώρα και θα βάζει στοιχήματα με το μέλλον.  Σήμερα παρουσιάζουμε το δεύτερο και μεγαλύτερο σε διάρκεια μέρος αυτού του ταξιδιού που επικεντρώνεται σε δίσκους που κυκλοφόρησαν τον Σεπτέμβριο του 1995,2000, 2005,2010, 2015, 2020. Είναι κυκλοφορίες που έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη μουσική διαμόρφωση και νοοτροπία της εκπομπής είτε τη χρονιά που κυκλοφόρησαν είτε πολύ αργότερα. Αρκετά από αυτά...

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...