Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Extended joys 2014.. The e.p.s of 2014 / 11-18

11. Breaks My Heart All The Time  - LEYLAND KIRBY
(Apollo )

 
Αυτό το e.p. ηχογραφήθηκε  για την περίφημη Apollo records και αποτελεί τη δεύτερη και σημαντικότερη κυκλοφορία του Leyland Kirby μέσα στο 2014 . Περιέχει τέσσερις συνθέσεις με μελωδικά στρώματα και περιοδικά περάσματα ήχων σαν ένα ήρεμο επαναληπτικό θρόισμα. Ακούμε περισσότερα ρυθμικά στοιχεία από  τις προηγούμενες δουλειές του. 
Ηλεκτρονική μουσική  με συναίσθημα για ονειροπόληση  εκφερόμενη αφήνοντας τα αφαιρετικά, νοσταλγικά και σκοτεινά ambient σύμπαντα του πρόσφατου παρελθόντος. Οι εξοικειωμένοι με τον ήχο της Apollo θα βρούν στοιχεία από καλλιτέχνες τις εταιρείας (Biosphere ,Aphex Twin κλπ )  από τους οποίους φαίνεται να εμπνέεεται ο σπουδαίος συνθέτης. Στοιχεία που μπλέκονται με τη νοσταλγική διάθεση και στριφογυρίζουν μέχρι να σχηματίσουν ambient διαφανείς  φορματισμούς αναβαθμίζοντας τη μουσική κατεύθυνση του καλλιτέχνη..





12. No Bells On Sunday  - MARK LANEGAN BAND
(Heavenly/Flooded Soil recordings)  



  Δύο αξιώματα ισχύουν για τον Mark Lanegan. Το πρώτο είναι η σταθερή και μεγάλη σε αξία χαρακτηριστική,δυνατή,συναισθηματική,βραχνή χροιά της φωνής του που είναι καταλύτης σε ότι και αν τραγουδήσει.   Ανεβάζει την αξία των μέτριων συνθέσεων και φυσικά εκτινάσσει την αξία των σημαντικών στα ύψη. Το δεύτερο είναι η ότι πάντα θα ηχογραφεί δίσκους που μπορεί να μην αλλάζουν τη μουσική αλλά θα είναι καταθέσεις ψυχής ενός ιδιαίτερου καλλιτέχνη του ροκ που δεν αλλάζει τις αξίες του αλλά τις ενισχύει ή τις επενδύει. 
Αυτά τα δύο λοιπόν είναι δεδομένα σε κάθε κυκλοφορία ηχογράφησης είτε προσωπικής είτε σαν συμμετοχής κάπου.
Το φετινό e.p. ''No Bells On Sunday'' ήρθε πριν το πρόσφατο άλμπουμ του και το πρώτο που παρατηρήσαμε αφού για άλλη μια φορά χαρήκαμε που τον ακούσαμε να τραγουδά και φέτος,η ανανεωμένη ηχητική του γκαρνταρόμπα. Περισσότερο ρυθμικός,χωρίς πολλές σκληρές κιθάρες ,με μπαλάντες που χρησιμοποιούν σοφά ηλεκτρονικούς ρυθμούς ,όλα προσαρμοσμένα στη σκονισμένη,δωρική ερμηνεία του σπουδαίου τραγουδοποιού. Είχε ξεκινήσει από το προηγούμενο άλμπουμ του,αλλά εδώ ξεκαθαρίζει. Δε χρειάζεται βέβαια να πείσει κανέναν ούτε να αποδείξει κάτι ο Mark Lanegan. Για άλλη μια φορά ακούμε μια μεγάλη φωνή να τραγουδά και να στοιχειώνει καλογραμμένες συνθέσεις με ανανεωμένες ενορχηστρώσεις. Η κορύφωσηκαι μια μεγάλη στιγμή γοα το 2014, είναι στο  στο πέμπτο ''Smokestack Magic''·  ένα επιβλητικό, μεταblues οκτάλεπτο έπος με απόκοσμα πλήκτρα,χαλαρό ρυθμικό καλπασμό και τον Lanegan σε παραλήρημα. Είναι το επιστέγασμα του e.p. και ο κύριoς λόγος που βλέπετε το e.p. εδώ χωρίς να το συμπεριλάβω σαν μέρος του άλμπουμ ''Phantom Radio''
 



13. Veneer - SEPTEMBER GIRLS
(Fortuna POP!) 




Οι  SEPTEMBER GIRLS,αφού  κυκλοφόρησαν μερικά εκθαμβωτικά e.p. τα δύο τελευταία χρόνια έκλεισαν τον κύκλο κυκλοφορώντας το 2014 ένα από τα σημαντικότερα ντεμπούτα άλμπουμ της χρονιάς και με μεγάλη μας χαρά τις βλέπουμε να ανοίγουνκαι πάλι τον κύκλο των e.p. άμεσα,πριν εκπνεύσει ο χρόνος ξεκινώντας από το ''Veneer''.
 Τέσσερα τραγούδια κλιμακούμενης έντασης με κιθάρες που βάζουν φωτιές στο γνωστό στυλ τους, βαρύτερες ενορχηστρώσεις χωρίς να λείπουν οι μετεφηβικές νοσταλγικές εξάρσεις που δείχνουν το σχήμα σε ραγδαία ανοδική πορεία  επιβεβαιώνουν την αξία και πίστη που τους έχουμε δώσει. Θέλω να πιστεύω ότι οι συλλέκτες e.p. των indie σχημάτων θα τρίβουν τα χέρια τους και πάλι...




14. Revengers Of The Dark  - THE HUNT
(Giallo Disco)





Τριγυρνούν στα σκοτεινά πάρκα του Σανς Ελυζέ με όπλο τα αναλογικά συνθ τους και πυρομαχικά από τόνους  αναμνήσεων  ταινιών τρόμου της δεκαετίας του '70. «Φτιαγμένοι» από τα «αρχέγονα» συνθ ριφ του J.Carpenter,του Giorgio Moroder και των Γάλλων space disco παραγωγών της δεκαετίας του '70 και με μάτια να λαμπυρίζουν από έξαψη,γυρεύουν ακροατήρια για να «αποθέσουν» στ' αυτιά τους την ηλεκτρονική «επιδημία» που κουβαλά το πρώτο τους e.p.
Το ''Revengers Of The Darkness» e.p.,δε θέλει και πολύ να θεωρηθεί ως γραφικό με την πρώτη πεταχτή ακρόαση αλλά μόλις με τη δεύτερη,νοιώθετε το ηχητικό «ντοπάρισμα» από τα γεμάτα,μεγαλόπρεπα συνθ του ''Angoisse'' να προκαλεί αρχικές ανατριχίλες.
Η μετρονομική επίθεση στο σταθμό σας είναι ικανή να σας ακινητοποιήσει για μερικά λεπτά αλλά μετά συμμετέχετε στο πανηγύρι,κάνοντας headbanging αργά και συγχρονισμένοι στο βαρύ,αργό κλιμακούμενο ρυθμό των συνθεσάιζερ του ''Brain Test'' μέχρι να φτάσετε σε επίπεδο «έξαψης» και μέχρι να στρίψει το κεφάλι σας 360 μοίρες. Παραδίδεστε στις «φλόγες» με τα επόμενα τρία και το θρίλερ που έπαιζε στους εγκεφάλους των Παριζιάνων THE HUNT μέχρι σήμερα, «μοντάρεται» πλέον από εσάς. 
Και έτσι ,με την εγγύηση της Giallo Disco records ,αυτό το e.p. θα είναι η μία και μοναδική στιγμή για το 2014 που θα  συμμετέχετε στην ψευδαίσθηση σαν ζόμπι,με τόση επιτυχία που καμία «umbrella» δεν πρόκειται να σας πτοήσει γιατί απλούστατα,τους έχετε φάει όλους ζωντανούς.. 




15.Crab It Honey  - FEVER THE GHOST
(Lolipop )


   
Είναι το ντεμπούτο e.p. του σχήματος  από το Λος Αντζελες και περιέχει τραγούδια με ρυθμούς που σας κάνουν να χορεύετε στο δευτερόλεπτο, ψυχεδελοπρογκρεσιβ καταβολές και πολλές ομοιότητες με τους MGMT. Η «feel good» διάθεση συνδυάζεται θαυμάσια με τις παραξενιές  αλλά και την σουρεαλιστική του τρέλλα των συνθέσεων.
Απαιτείται όμως κάποια πρόοδος στις ερμηνευτικές δυνατότητες του τραγουδιστή και το χειρισμό των μελωδικών περασμάτων
για να περάσουν σε καλύτερη κατηγορία. Σε πρώτη φάση όμως πρόκειται για ένα ευχάριστο ντεμπούτο,με τραγούδια που κοσμούν την ποπ του 2014.


 

16. Your DarknessBENOIT & SERGIO
( Visionquest)





E.p. που άνετα κινείται στη house περιοχή με τρία κομμάτια που χορεύονται και ακούγονται μέχρι το τέλος. Σιγά το κατόρθωμα θα πείτε. Mα είναι οι ρυθμοί που κλιμακώνονται με Moroderikα κρεσέντο ,λατινογενείς περιπτύξεις ή ρέγκε τσαχπινιές που κάνουν τη διαφορά και που δείχνουν ότι αυτό  το ντουέτο ξέρει να κάνει τα πατώματα να σείονται.Οπότε προτιμώ να τα δώσω όλα στην πίστα του Σπιτιού και να αφήσω τις περιττές κουβέντες.




17. Die Alone - JENNIE VEE
(Self release)




Πρώτο e.p. από μία νέα καλλιτέχνη και μία τίμια κιθαριστική ποπ κατάθεση. Οι  επιρροές από το εναλλακτικό ροκ της δεκαετίας των '90'ς  δεν κρύβονται και φέρνουν κύματα νοσταλγίας κατά την ακρόαση. Η Jenny Vee με πέντε κιθαριστικά gloom pop,όπως τα ονομάζει,τραγούδια,μεστά και καλοφτιαγμένα,δείχνει ότι έχει προοπτικές. Προς το παρόν απολαμβάνουμε την αέρινη παράγωγή με όμορφα ρεφρέν και μελωδίες που είναι σαν όαση μέσα σε άνυδρη indie περιοχή...



18. Through The Night -  ION 
(Lovezone)






Οι MECHANIMAL μπορεί να απορροφούν την περισσότερη ώρα της μουσικής ζωής του Γ.Παπαϊωάννου αλλά φέτος φαίνεται ότι βρήκε χρόνο να μας δώσει ένα ονειρικό technoabient/deep house e.p. που συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε το ''Summerize Me'' του 2011 ηχογραφημένο όπως και το τωρινό στη Lovezone records. 
Στιλπνή παραγωγή με εθιστικούς,χαλαρωτικούς ρυθμούς και «ανοικτές» ,«έναστρες» ενορχηστρώσεις και ambient στρώσεις – χαλί για πτήσεις. Απλά πατάς κουμπί και φεύγεις....




Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Highway To HEAVENLY! + Vaxtones, Live at Temple 28.2.2026

  Μία βραδιά που θα μπορούσε να ήταν μία σεάνς φαντασμάτων του παρελθόντος αλλά ευτυχώς ήταν μία ιδιαίτερη γιορτή, που έφερε ένα πολυαγαπημένο 90'ς σχήμα κοντά στους Έλληνες φίλους του. Ακροατές που πέρασαν 35 χρόνια με τη μουσική τους να τους συνοδεύει ή να αναμοχλεύει τις μνήμες τους, ακροατές που είτε επέκτειναν τις κάποτε φανατικά indie προτιμήσεις τους, είτε τις αναβίωσαν για χάρη της περασμένης νεότητας τους. Το σίγουρο ήταν πάντως ότι οι κύριοι υπεύθυνοι ως HEAVENLY, έδειξαν ότι όσα μουσικά σχήματα και να κάνουν, η μαγική συνταγή της απλότητας/ειλικρίνειας/φόρτισης/καλοσύνης στη μουσική τους λειτουργεί μόνο με αυτό τον κωδικό ονομασίας.  Έχουν ένα νέο άλμπουμ (Highway To Heavenly) που είχε κυκλοφορήσει μία μέρα πριν την Αθηναϊκή τους εμφάνιση και ήδη, όχι μόνο ξεχωρίζει για την παραπάνω «συνταγή» αλλά και για τις όμορφες συνθέσεις του, οι οποίες, δεν ανακαλύπτουν νέα γη αλλά δείχνουν το δρόμο προς ένα μουσικό resort πλασμένο από γλυκά ακόρντα και μελωδίες, φωνές που χαμ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_1-5

Η σημερινές πεντάδα κλείνει πανηγυρικά την πρώτη φάση της ανασκόπησης του ιστολογίου για το 2025. Περιλαμβάνει δύο ροκ δίσκους, ένα παγκόσμιου βεληνεκούς, έναν δίσκο που λες και αντιστασιακό λόγω αναλογικής τεχνολογίας, και ένα άλμπουμ για καταβύθιση σε σκοτεινότερες καταστάσεις με εξαιρετική πλοηγό που σας κρατά ασφαλείς και μετά την ακρόαση. 01. Lux - ROSALÍA (Columbia)   «Η κοπέλα γεννήθηκε με το φλαμένκο μέσα της αλλά δεν το κρατά για να το συντηρεί. Το προσαρμόζει στη ζωή της, στην ηλικία της, στους προβληματισμούς της, την μουσική που τη μεγάλωσε… Η φωνή της έστω και φορτωμένη με εφέ, οι ρυθμοί έστω και ηλεκτρονικοί και η Ισπανική γλώσσα που είναι η απόλυτη φωνητική έκφραση του είδους, ορίζουν το πλαίσιο σε φλαμένκο τόνους αλλά η έκφραση έχει κάτι το παγκόσμιο. Δεν κλείνεται στα σύνορα αλλά φέρνει τη σκοτεινή φωτιά του είδους στο παρόν. Ήδη είναι σούπερ σταρ στην Ισπανία. Ήδη προκαλεί ενθουσιασμό και στην Αμερική. Το ''El Mal Querer'' είναι λοιπόν ένα ποπ αριστούρ...

FLUX: THE 2025 ANNUAL REPORT_phase 1: The albums of 2025_6-10

Η σημερινή πεντάδα έχει το περσινό άλμπουμ του καλλιτέχνη που έχει πάντα πιασμένη τη θέση 7, το περσινό ντεμπούτο ενός νεότατου τραγουδοποιού, δύο Ελληνικές συμμετοχές που δεν μοιάζουν με τις άλλες, και ένα άλμπουμ όαση και πάλι από έναν ποπ και παραπάνω, οραματιστή του 21ου αιώνα. Τα περσινά άλμπουμ που προανέφερα είναι κυκλοφορίες του Δεκεμβρίου του 2024 και γι αυτό είναι αδύνατο να αγνοηθούν ειδικά όταν είναι τέτοιας ποιότητας. 06. Heavy Metal - CAMERON WINTER (Partisan) «On Heavy Metal - the debut solo album from Cameron Winter - the Geese frontman unravels his eclectic influences into a surreal mosaic of modern songwriting. Rumored to have been composed in abandoned basements, taxi back seats, and in impromptu jam sessions in public spaces, Heavy Metal draws on both the chaos of the road and Winter’s greater sense of existential dread. Heavy Metal teeters between the grounded and the hallucinatory, pulsing with immediacy, fragility, and the sly humor of a storyteller who’s never a...